maandag 1 juli 2013

Spierreuma

Ma zat in de kantine naast een nog oudere vrouw.
Ik schoof aan met mijn bakje aardbeien die moeder een voor een tussen het gesprek met de oude dame door naar binnen werkte.
Vrouw:”Ik heb reuma, geen bot maar spierreuma, dat is minder erg hoor maar doet wel pijn en wat heeft u?”
Moeder:”Ik ben een beetje verlamd geloof ik en kan niet meer lopen.”
Vrouw:”Ik heb vier kinderen en mijn man is trouwambtenaar die zo dadelijk mij met hemzelf in het huwelijk zal verbinden, hebt u kinderen?”
Moeder:”Ik heb (steekt vingers op en telt af) vier kinderen, drie dochters en een zoon.”
Vrouw:’ En uw man, waar is uw man?”
Ma:”kijk zorgelijk naar mij en vraagt:”Waar is je vader?”
Ik:”In het wassenbeeldenmuseum.”
Ma en vrouw:”Hahahaha.”

Vrouw:”Ik heb reuma, geen bot maar spierreuma, dat is minder erg hoor maar doet wel pijn en wat heeft u?”
Moeder:”Ik ben een beetje verlamd geloof ik en kan niet meer lopen.”
Vrouw:”Ik heb vier kinderen en mijn man is trouwambtenaar die zo dadelijk mij met hemzelf in het huwelijk zal verbinden, hebt u kinderen?”
Moeder:”Ik heb (steekt vingers op en telt af) vier kinderen, drie dochters en een zoon.”
Vrouw:’ En uw man, waar is uw man?”
Ma:”kijk zorgelijk naar mij en vraagt:”Waar is je vader?”
Ik:”In het wassenbeeldenmuseum.”
Ma en vrouw:”Hahahaha.”
Na het zes keer precies zo te hebben aangehoord besefte ik dat het wel gemakkelijk is als je weinig gespreksstof hebt om alles direct weer te vergeten. Dingen blijven nieuw voor je op die manier.
Als ik weer op huis aanga hoor ik nog eenmaal:” Ik heb reuma, geen bot maar spierreuma, dat is minder erg hoor.”

3 opmerkingen:

  1. Tjonge Peter, wat moet een mens soms toch lachen om dit soort ogenschijnlijk toch trieste anekdotes; of is het misschien eigenlijk niet triest?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo is het Robert we moeten er maar met een lach naar kijken, want dat is het beste om niet te hoeven huilen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Eigenlijk onmenselijk dat mensen zo geestelijk kunnen aftakelen. Lachen is dan soms het enige wat je nog kan doen om het dragelijk te maken.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.