vrijdag 20 januari 2017

Nog even feest


Er stond een heel dik mannetje op de Tiendweg. Zo eentje met een terlenkabroek heel strak opgetrokken waardoor er hoog water in de polder ontstaat en
het idee dat de man een heel kort bovenlijf bezat. Meestal wordt dit veroorzaakt door het dragen van bretels die je broek tot ver in je Arschloch  trekken.
Onder zijn neus hing een reusachtige druppel welke de wetten der zwaartekracht tartte en maar niet wilde vallen.
Hij wenkte me met een enorme op een hark gelijkende hand. Toen ik dichtbij kwam rook ik een kegel die ik wel kende van mijn pa als hij zich vergrepen had aan te veel schavuitenwater.

 
Hij keek me aan met waterige ogen die mijn lang geleden overleden landschildpad ook bezat en een uiting was van paringsdrift of obstipatie want geloof mij, deze dingen liggen minder ver uiteen dan je zou verwachten. Bij alle twee heb je nadat , een opgelucht gevoel dat het weer klaar is. U niet? Kom, kom we zijn volwassenen onder elkaar….
Het mannetje geleek op een ei, waarvan je twijfelt of het gekookt is. Sommige mensen hebben dat. Je weet nooit wat er komt!

Ze kunnen een mes trekken en je de stuipen op het lijf jagen, of evengoed een mop beginnen te tappen of een wind laten. Het zat er allemaal in deze in te hoog gehesen terlenkabroek-man.
Maar vreemd genoeg deed hij geen van deze dingen, hij begon slechts te huilen en stak zijn enorme hand naar me uit. “U hebt toch wel een eurootje over voor een dorstige oude man meneer?”

Goed, ik ben hard maar heb wel een hart en dorst is een zaak die ons allen kan overvallen dus gaf hem er twee. Meteen hielden de waterlanders op en zonder bedankje (want dat is stom) sloop hij terug de stoep op richting de kroeg. Het feest kon nog even opgerekt worden. Heel even, want geluk is tijdelijk en verdampt even snel als alcohol….

woensdag 18 januari 2017

Intens kussen


Had als kind een tante (van vaders kant) die achteraf bezien nogal
wulps was. Pas later als je volwassen bent, vallen zaken op hun plaats waar je als kind niet uitkomt. Op verjaardagen probeerde ze je altijd op je mond te kussen. Zelfs toen ik ouder werd en het zoenen niet meer kon vallen onder de noemer: tante doet lief tegen kind, vergistte ze zich dikwijls en raakte niet je wangen met haar wulpse hunkerende lippen doch “per ongeluk” je mondhoeken. Ik droom er nog wel eens van en word dan altijd gillend wakker.

Deze Lama met foam op de lippen deed mij terugdenken aan tante Julia. Het beest had een zelfde type vochtige lippen die een luikje in mijn grijze cellen openden. Als kind mocht ik er wel logeren. Ze was gehuwd met mijn oom een wat gezapig impotent mannetje dat niets te vertellen had thuis. Kinderen kwamen er dus niet, hoe tante ook hunkerde. Ze regeerde oom met harde hand. Ik mocht in de bedstede slapen terwijl oom en tante gescheiden sliepen, vanwaar ik later begreep haar hunkering naar intens zoenen te verklaren was. Heel soms kwam ze een nachtkus geven die de hele nacht aankleefde. Brrr….

Zelfs nu ze ruim tachtig jaar is en zwaar dement, blijft het oppassen want als ze de kans krijgt “snavelt” ze met haar dikke tong nog in je nek of erger. En ze kwijlt er nu ook nog bij dus het wordt er allemaal niet prettiger op….

maandag 9 januari 2017

Vrome kruiswoordpuzzels

We leven in dagen van verwarring. Er duiken steeds meer geluiden op dat onze voorouders het christelijke geloof blijkbaar allemaal verkeerd begrepen.
In deze “verlicht” zijnde dagen wekt men deze indruk althans. Geloven wordt een nogal complexe aangelegenheid. Was de doop ooit één handeling in navolging van wat de Here Jezus deed, nu bestaan er wel vier soorten dopen. Ik noem de kinderdoop, de volwassendoop, de doop door de Heilige Geest en nu heeft men er ook de doop in vuur bij bedacht. Een aardige stelling waarbij mij een gevoel van moedeloosheid overvalt.  Het kan aan mij liggen hoor.
Precies eender met het aanbidden van God de Vader. Heeft de Here Jezus ons niet zelf geleerd dat Hij de weg is tot de Vader? Maar dat is niet langer voldoende voor een geslaagd christenleven. Ons wordt nu voorgehouden dat wij een relatie met God de Vader, eentje met de Here Jezus en (met respect hoor) ook nog eentje met de Heilige Geest behoren te hebben.
Hoewel er een kern van waarheid in al deze gedachten en overtuigingen zit, heb ik sterk de indruk dat wij op deze wijze de Godheid proberen te ontwarren in onze moeite betreffende de drie-eenheid. Alsof de Bijbel een puzzelboek is. Alsof de Here Jezus met Zijn woorden: zalig de armen van geest, bedoelde: zalig de intellectuelen van deze aarde alleen zij zullen God zien.
Ik voor mij meen dat men door de eenvoud van het evangelie op deze wijze te ondermijnen het kruis aan verdonkeremanen is. Het gelijkt op een intellectueel spel, waarin enkel de slimmen en pientere onder ons gered kunnen worden…
 

woensdag 4 januari 2017

Een druppel wietolie


L'incroyable effet du cannabis sur un homme... door NoKenny

De reden waarom ik een mediwietforum ben begonnen. U kunt gratis lid worden voor info, tips, gesprekken en veel meer....
https://www.facebook.com/groups/1224285457606558/

dinsdag 3 januari 2017

Wulpse oude vrouwenogen en Darwin

Nieuwjaarsfeest

Moeder werd door de verpleegster met de stevige billen in de lift gezet. Er kunnen met moeite 3 rolstoelen in de lift dus het duurt ruim een uur voordat al
de gegadigden in de eetzaal arriveren. De ontwerper van de lift in het verpleeghuis moet wel een zeer laag IQ hebben om zulke pietepeuterige liften te maken in een tehuis met zoveel bewoners. Ronduit stom!

 Op de eerste verdieping drommen massa’s rolstoelen, rollators en andere vervoersmiddelen al dan niet g
evuld met bejaarden zich samen. Velen kijken mijn aan met oude ogen en likken hun verdorde lippen. Hun oude vrouwenoogjes glimmen mij te veel. Ze zeggen wel dat oude mannen viespeuken zijn, ik ben zo bang dat vrouwen worden ontzien in deze gedachte. Ook zij lustten wel een jonger blaadje gelijk de oude bok zulks doet.
Er worden oliebollen en appelflappen rondgedeeld door vrijwilligers die in weinig verschillen met de bewoners. Op oude benen en met taaie op lampenkapleer gelijkende gezichtjes brengen ze de baksels rond.


Er overvalt je een gevoel van doelloosheid, op zo’n moment. Een gedachte in je hoofd die luidt: waar doen we het allemaal voor? Bedoel dat leven, verliefd worden, trouwen, kinderen krijgen, oud worden en dood gaan?
Als de volkomen hopenloosheid van de evolutietheorie ergens duidelijk zichtbaar is, dan wel in een bejaardentehuis. Als er geen hiernamaals is, enkel het heden en daarna niets, laten wij dan vrolijk zijn, ons bedrinken aan goede wijn en de remmen los gooien want waarvoor zou je je dan inhouden? Morgen sterven wij en is alles over. Doch, mocht er wel een Opperwezen zijn die op grond van onze keuzes hier op aard u en mijn over de grens van het tijdelijke de eeuwigheid binnen zal tillen of verloren doet gaan, dan heeft geloven zin. Ja, dan heeft leven zin. Als wij slechts leven voor het tijdelijke dan is dat een tamelijk helse theorie.

maandag 2 januari 2017

Jezus is niet genoeg

Plotseling ben je al die ballen en bellen behoorlijk zat en wil je de hele handel wegnemen zodat we het "normale" gevoel des levens weer kunnen oprapen.
Het leven is nu eenmaal geen aaneengesloten feest dus weg met die kerstsferen. Een boom beginnen wij niet aan, dus die behoef ik niet naar buiten te lopen met alle naaldensporen van dien. Mijn moeder vond het wel een goed plan om de kerstboom tot eind januari te laten staan en als ze hem dan uiteindelijk naar buiten bracht, was hij zo sterk in de rui, dat de naalden in de zomermaanden nog in je sokken staken want die rommel ging een soort symbiose aan met de vloerbedekking. Misschien had jij ook wel zo'n lieve moeder want tja, de kinderen wilden de boom wel het hele jaar laten staan. Maar in de grond hebben al die heksenballen, kerstbomen en feestlichtjes niets met de ware kerstgedachte van doen. Het wordt pas echt erg als zelfs kerkgebouwen opgeleukt worden met die rommel. En het gebeurt steeds meer in deze tijd. Jezus is niet langer genoeg.

zaterdag 31 december 2016

Volgers weblog

Alle volgers bedankt voor het lezen
en het bezoeken van het weblog. Met ruim 800 bezoekers per dag toch een in een of meer behoeften zijnde kwestie. Soms denk ik er wel eens aan te stoppen met webloggen omdat je tegenwoordig zoveel doet op Facebook. Heb derhalve ook de optie om bezoekers te kunnen laten reageren het hele jaar dicht laten staan. Er gaat al zoveel tijd zitten in het beantwoorden van wat er op Facebook gebeurt.
Ik wens iedereen een geweldig fijn te komen nieuw jaar toe, waarbij Hij wederom centraal staat. Want een nieuw jaar is leeg zonder dat je weet dat de Heer van de tijd met je is.
IK zal dit blog open laten dus wil je iets kwijt, dan kun je het er voor de verandering achterlaten....

woensdag 28 december 2016

Zwijgend bandje plakken


De zon kust met haar wulpse lippen de horizon oranje/geel. Molenaars rekken zich uit en sloffen in hun lange onderbroeken door de molens
in een poging het stof der nacht van het vege lijf te schudden. Meestal lukt het pas als molenaars-vrouwen sterke koffie zetten op een peteroliestel en middels een pruttelpotje droogkoken.

 Het is nog doodstil in de Molenwaard als de eenzame fietser nat wordt van de dauw want de morgenstond ontwaakt altijd met consumpt
ie. Een eenzame hond heft zijn poot tegen een scheefstaande lantaarnpaal en dribbelt verder langs het riet. Smienten fluiten in de sloot en als je heel stil bent kun je een ransuil horen krassen nog net voordat hij naar zijn olm vertrekt om weer een gat in de dag te pitten. 

 Een vrouw met lang haar fietst langs me heen en kijkt angstig naar mij alsof ik van plan ben om iets onzedelijks te presteren. Ik groet haar maar ze zegt niets terug. Niet goed gemutst zeker! Dat komt in de beste families voor. Vandaag maar eens bij de eendenkooi kijken of Arie en Annelies er al zijn.

Dan hete koffie en verder zien we wel hoe zaken lopen.
De vrouw komt lopend met de fiets in de hand terug. Ze heeft een lekke band en kan nu wel praten. Of ik plakkers heb? Ik zwijg, stap op mijn fiets en serveer haar een koekje van eigen “zwijgdeeg” terug en rijd weg. Als je nog niet eens vriendelijk kunt groeten, denk je toch zeker niet dat ik onder je fiets kruip! Ik ben wel gek maar niet goed!