maandag 22 augustus 2016

Verandering van spijs


In de 30 jaar dat ik ter kerke mag gaan heb ik ongeveer 80 maal
over de verloren zoon horen preken, 90 maal over de bloedvloeiende vrouw, de wet 10.000 keer horen voorlezen, de  wonderbaarlijke visvangst is ook zeker goed voor 50 keer en de storm op het meer wel zeker ook een keer of 40. Daarnaast denk ik dat er nog heel veel “veilige” preken zijn die ik zo langzamerhand kan dromen. Godsdienstoefeningen zijn nodig, herhaling is ook nog iets voor te zeggen, maar vaak bekruipt mij het gevoel dat er toch iets behoorlijk mis gaat. Verandering van spijs doet eten, zegt een waar woord. De Bijbel wordt voor 99% niet gebruikt vanaf de kansel. Derhalve verbaast het mij dat ik een tijdje geleden een voorganger hoorde roepen dat de gemeenteleden nu toch echt eens wat meer uit de Bijbel moesten lezen dan de gebaande paden. Zeker nooit van de spreuk: zo priester zo volk gehoord?

Vraag mij ook brutaal en hardop af of de kerkterugloop ook niet een beetje komt omdat men zo weinig durf aan de man brengt. Doe eens gek en pak eens een lekker stuk uit klaagliederen. Steek je nek eens uit en open Hooglied. Hoe zit dat met die engelen die met mensen naar bed gingen? (gen 6) Wie waren de Nephilims? Welke les zit er in het vallen uit het venster van Eutychus? Waarom had de kamerling uit Morenland veel water nodig voor zijn doop terwijl het nu met een handje vol blijkt te mogen? Wordt de dinosaurus in het boek Job genoemd? Wanneer leefden de dino’s eigenlijk? Hoe zit dat met de wederkomst? Waar staat in de Bijbel dat Jezus een baard had? (Jesaja) enfin, ik kan tal van prachtige Bijbelgedeelten opnoemen die nooit besproken worden. En kom nu niet met de kring aan, want elke zondag hebben we twee keer kring in het groot en daar hebben we het over.

Waarom slaat men 90% van de Bijbel over? Is men bang iets te zeggen dat wellicht niet strookt met wat de gemeente gaarne hoort? Er is zo onwijs veel boeiends te zeggen vanuit het woord van God dat ik mij wel eens begin af te vragen waarom men steeds weer met het zelfde liedje komt terwijl het boek der boeken bijna explodeert van krachtige geestelijke boodschappen waar je als toehoorder weer zo heerlijk blij van wordt. Zijn wij soms vergeten dat de (Bijbel) kennis in de laatste dagen zal toenemen? Zoals het er nu aan toegaat neemt hij slechts af….

zondag 21 augustus 2016

Ik hou van ongereguleerde gebitten.



Heb de indruk dat de mensheid nogal ver is doorgeschoten in haar zelfgeschapen beeld wat schoonheid nu eigenlijk is. Symmetrie, daar

lijkt het om te gaan. Mooie, lange, slanke, gave mensen die fit, sterk, gezond en vrolijk door een geslaagd leven dartelen. (klinkt als een Duits streven waarbij 6 miljoen Joden het leven alleen al verloren).
Dat er ook mindermooie,
korte, dikke, beschadigde mensen zijn die niet fit, sterk of gezond door het leven gaan, is iets waar men vaak van wegkijkt. Je ziet die hunkering naar gelijkheid/schoonheid/gezondheid ook binnen de mode.
Of de haardracht. Ziet u nog wel eens pubermeisjes zonder lang haar? Dát bedoel ik nu. We worden grotendeels geleefd. Ons wordt opgelegd wat schoonheid is. Hoe we moeten zijn, waarmee we ons kleden, hoe we ruiken. Dat ware schoonheid van een andere orde is dan het uiterlijk, is grotendeels vergeten.
Ik voor mij hou van (om weer even terug te komen op die ongereguleerde bekjes) van dat scheve tandje.
Dat ene kiesje wat net niet in de maat loopt. Het is onderdeel van de persoon en geeft hem/haar een eigen karakter. Heb het nu niet over de zegen dat de tandarts mensen met ernstige gebitsklachten kan helpen met een beugel. Gelukkig wel. Maar vaak heb ik het idee dat we te ver over de grens zijn geraakt.
Borsten worden opgetakeld, tepels met een soort appelboor losgemaakt en een eindje hoger weer op gezet. Een faceliftje hier een liposuctie daar. Ach, Prediker schreef het al. Tis alles ijdelheid. Maar ik voor mij hou van dat natuurlijke. Dat afwijkende stukje persoonlijkheid.
Zelfs komkommers moeten een zekere mate van rechtopstaande potentie hebben anders komen ze niet in de winkel. De winterpeen, de appel, de meloen, de sla, de bloemen, alles, alles wordt voor u en mij beslist hoe het eruit moet zien en smaken. Vrijheid noemen ze dat. Hahahahahha. Laat me niet lachen.
P.s, is deze zonnebloem niet mooi omdat ze niet rond is maar een andere vorm heeft? Ik vind haar prachtig....

 

 


Uit de mond van zuigelingen hebt U Mij lof bereid.

Waarom word ik in de kerk meestal veel meer geraakt door kinderen die iets zeggen over het geloof of een liedje zingen, dan door de preek?
Ik heb vanmorgen lang en diep nagedacht over deze vraag. Heb het idee dat kinderen een houding hebben van “Wij allen”. Een indruk wekken van “volkomen gelijkheid." Het gevoel geven van: “We gaan samen hand in hand op weg naar de hemel.”
De prediking daarentegen is vaak beladen met: kijk zo moet je het zien, zo moet je het doen, zo moet je l
even.” Het lijkt van boven naar beneden te komen. Dat wordt nog eens benadrukt door de preekstoel welke hoger ligt dan de toehoorders om praktische redenen. De spreker weet het, wij (de gemeente) moeten het leren. Dat gevoel ontbreekt bij de kinderen.
Bij kinderen lijkt het wel of hun boodschap van onder (lees beneden) naar boven komt. Ze wekken niet de indruk het allemaal te weten hoe het moet dat wandelen met de Heer, maar ze struikelen voort en steken ondertussen hun handjes naar je uit om in te haken bij de groep gevallenen en samen met hen weer op te staan en verder te gaan. Moeten we daarom stoppen met de prediking? Ik denk het niet maar het werpt wel licht op de woorden van Jezus zelf als Hij zegt: “U moet worden als de kinderen…..

zaterdag 20 augustus 2016

Al dat grote kleine kinderverdriet

Toen ik vanmorgen vroeg mijn hoofd om de hoek van de deur stak, hing er een zweem van een herfstgeur in de lucht.
Luchtige bezwangerde dampen, getrokken uit de veenbodem van de Molenwaard. De herfst steekt wel meer al in augustus zijn vermolmde tong naar ons uit. De maan draagt een kring om haal koele lijf en de zon lijkt overdekt met een vaalgeel kleed. Het heeft iets melancholisch, vind ik.
De kinderen achter het land, stonden met hun tentjes op een weiland. Hun stemmen klonken de hele dag vreugdevol over de polder. In de avond vuurkorfje en zodra de zon weer opkwam hoorde je de eerste plonzen al vanuit het reusachtige zwembad. Ik zie ze met een beetje gebogen ruggen de tenten weer afbreken. Beseffende dat de vakantie over een paar dagen weer ingeruild wordt tegen die rotschool. Dat zal ook de reden zijn, dat de herfst even een kruidig windje laat omdat ze een beetje emotioneel is achter al dat grote kleine kinderverdriet……

donderdag 18 augustus 2016

Vakantie-bijbelweek (molenwaard)

De vakantie zit er op, het gewone vangt weer aan. Beetje katergevoel eigenlijk wel. Zeker als je zoals ik graag de vakantie-bijbelweek of een van de vele witte tentenweken in steden en dorpen bezoekt. Heerlijk,
die samenkomsten met veel kinderen, gezelligheid, mensen die samenwerken met het doel te laten zien dat christen zijn, fijn is. Je kunt er altijd binnenlopen. Een bakkie koffie, een spel, een pannenkoek of met de kinderen meespelen en met de volwassenen en praatje maken. Er klinkt vaak muziek, gejuich, kinderliederen en andere uitingen van vreugde.
Ik geniet met volle teugen van dit soort samenkomsten. Ze kunnen mij in schrille tegenstelling tot de normale kerkdiensten, niet lang genoeg duren. Ik denk omdat ze iets hemels in zich dragen wat is verwelkt in de stijfheid der orde van de normale samenkomst. Het spontane element ontbreekt vaak in de zondagochtendsamenkomst, dacht ik.Waardoor iedereen in de shampoo-houding in zijn stoel zakt.

 Iets van het hiernamaals met al die lofzangen uit kinderkeeltjes, die pannenkoeken, de sfeer, het wegvallen van kerkmuren en bovenal de aanwezigheid van Jezus zelf, proef ik in die bijbelweek. Vakantie-bijbelweken nemen je even mee over de muur van ons aards getob en laten je een stukje hemel zien.
Daarom heb ik altijd een knoop in mijn maag als het voorbij is. Misschien vindt u dat raar, dat moet dan maar. Ik mis ze, die kinderstemmen, de meesters en juffen die zich met zoveel enthousiasme inzetten om er iets onvergetelijks van te maken. Het is ze op Ammers in ieder geval met vlag en wimpel gelukt velen een onvergetelijke afsluiting te geven. Tot volgend jaar dan maar, tot die tijd dromen wij wel van pannenkoek gegeten door ontelbaar blije kindermondjes die het weg aten als ware het brood des levens.
Worden als de kinderen. Ik denk dat ik het bijna snap. Ik zeg:"bijna!"


maandag 15 augustus 2016

Ervaring wietolie (deel 3)

Ik zat even in de tuin om bij te komen. Maar er woelde iets van onrust in me en ik dacht; laat ik maar naar binnengaan want bij het onrustige gevoel, kwam
er ook iets van een onzeker gevoel. Is dit wel echt? Of is het een waan of zo? Straks zwem ik in mijn lange onderbroek in het echt in de rivier de Lek en droom ik dat ik in huis loop op pantoffels? Besloot opnieuw op de bank te gaan liggen en he
t tijdsbesef vervaagt. Uren lijken minuten en de muziek op de achtergrond is heel intens alsof je er deel van uitmaakt.
Plotseling drong het door dat ik nu toch heus met het eten moest beginnen. Zou een wereldgerecht maken van knor (Kip madras) maar alles duurde zo lang en verliep zo traaaaaaaaag….
Paula kwam thuis en ik vertelde haar van mijn overschatting wat ik aankon. Ze keek me aan en leek te denken: hij weer! Kreeg zowaar het eten op tafel maar zo maf, het smaakte naar niets. Alsof ik staalwol zat te kauwen. Totaal smaakloos. Ik vroeg wel drie keer aan Paula hoe het smaakte maar ze verzekerde mij dat het normaal was. De rest van de avond verliep alsof ik op wolken liep.
Euforische gevoelens wisselden zich af met momenten van loomheid. Niet iets dat je zegt: wat voelt dat fijn. Meer iets om nooit meer mee te maken. Viel als een blok in slaap en droomde dat ik een bellenblazer was die mensen formeerde uit zeep en lucht. Droomde ook over Sarah mijn Arabische tandarts. Kan niet in details treden (u begrijpt)…

Toen ik wakker werd (rond de klok van zeven uur) voelde ik mij zeer uitgeslapen doch er hing tot laat in de middag nog een vreemd loom gevoel in mijn lijf. Om kort te gaan, de eerste ervaring met dit middel is negatief. Moet ik er wel bij vertellen dat ik daar dus wel zelf schuldig aan ben. “Begin met één druppel”, had men gezegd en dan moet je niet zeuren als je er drie neemt (zo in mijn mond en wie weet vielen er wel vijf druppels in), ik zie dat niet zonder leesbril. Besloten om vanavond om 21.00 één druppel te nemen en dan af te wachten hoe dat bevalt. We zullen zien. Arabische tandarts, ik kom er aan…..

Ervaringen wietolie (deel 2)

Eerste ervaring met de schrik vrij

Ik ben niet zo gevoelig dus ik dacht laat ik na het middageten nu 2 druppels nemen. Ik liet er nog een op mijn hemd vallen dus die heb ik er maar uitgesabbelt (je blijft Nederlander en zonde is zonde). Laten we het houden op 3 druppels olie. De smaak is beter dan de geur een beetje nootachtig maar duidelijk bitter.
Ik plofte achter de laptop en ging wat foto’s z...itten bewerken en voelde niets. Een uur ging voorbij het was tegen twee uur in de middag en …verbeeld ik het me nu of voel ik mij een beetje licht in mijn hoofd? Even wat drinken krijg een droge mond geloof ik. Met het opstaan voelde ik pas goed dat ik anders was. Beetje suf. Beetje duizelig misschien maar niet heel erg. Ik dronk wat en besloot even op de bank te gaan lezen. Kon mijn gedachten niet bij het boek houden dus dan maar even liggen. Ik sloot mijn ogen en zag kleuren, spiralen, gevulde koeken, blauwe ballen gehakt. Haha, ik moest hardop lachen en hoorde mijzelf. Wat maf. Plotseling bevond ik mij boven de sterrenstelsels. Honderden, duizenden, miljoenen draaiden om mij heen en ik maakte deel uit van een veel groter geheel dan je je kunt voorstellen. Vragen vielen weg, antwoorden kwamen op hun plaats. Wiskundige problemen werden in een oogwenk opgelost. Begreep hoe het universum werkte en uit mijn mond klonken formules die ik meteen weer vergat. Wilde ze wel opschrijven, deze wijsheid vasthouden maar ze ontvielen mij als droog zand in een hand vastgehouden toch wegloopt. Ik zag mensen voor ogen, zieke vrienden. Hun ziekten waren duidelijk zichtbaar. Ik kon door ze heen zien als ware ze van glas. Rukte een kwaadaardig gezwel uit iemands lichaam en wierp het in de diepten van het heelal. Steeds als ik mijn ogen opendeed besefte ik dat ik gewoon in huis op de bank lag maar toch was ik ook overal en nergens. Besloot maar even mijn neus om de hoek van de achterdeur te steken want dit euforische gevoel was niet wat ik zocht. Wilde er vanaf. Besefte wel dat 3 druppels voor mij dus veel, veel, ja veel te veel was.
Ik stapte naar buiten en….
Wordt vervolgd


Mijn eerste ervaringen met Wietolie

Ten eerst wil ik duidelijk maken dat er twee hoofdvormen zijn om dergelijke middelen te gebruiken. De eerste voor het plezierige effect en de andere om medische redenen. Bij die laatste zoeken wij naar een zo laag mogelijke dosering waarbij wij ons “normaal” blijven voelen en toch het gewenste effect scoren op onze gezondheidsklachten.
Dáár is het mij dus om te doen want als ik stoned wil worden,
dan scoort de Tramal (opiaat) die ik al 20 jaar gebruik, hogere ogen om te bezigen. En toch zit ik al jaren op een halve tramadol per dag. Bewust voer ik het niet op, want het gaat mij niet om een lekker gevoel of geheel pijnvrij te zijn, doch om de dag redelijk door de pijn heen te stappen. Dus verhalen over: oh kijk maar uit en wees toch voorzichtig met wietolie, kunnen goed bedoelt zijn, maar komen meestal of uit de mond van een gebruiker (lees misbruiker) die zelf de ruggengraat van een kwal bezit, danwel uit de mond van lieve goedbedoelende mensen die niet beseffen dat er aan aspirine elk jaar honderden mensen overlijden en aan wiet nog nimmer iemand is overleden.
Om kort te gaan: de lijst van pijnen en ziekten waarop wiet een positief effect zou kunnen hebben (mits op een juiste wijze gebruikt) is ellenlang en zelfs mensen die uit zijn behandeld zeggen heel veel baat te hebben bij het gebruik voor medische redenen.
Ikzelf ben rond mijn 14e levensjaar tweemaal op het randje van de dood geweest. Zal u de medische bla, bla besparen, doch het komt hier op neer dat er een enorm gezwel in mijn 12vingerige darm zat die in Gouda verwijderd is In het ziekenhuis. Dat ging ontsteken en de lever, galblaas en galgangen raakten geblokkeerd, waardoor ik in de nacht in Utrecht onder het mes ging en opnieuw geopereerd werd. Ik knapte na o.a. verwijdering ontstoken galblaas op, maar de artsen vertelden mij dat ik dra ik volwassen werd, last zou krijgen van wat er zoals gebeurd was. (Pijnen, moe, maagproblemen omdat de gal vrij mijn maag in kan stromen i.p.v. opgeslagen te worden in de galblaas). Ze kregen gelijk. Ben ondanks de pijnen en vermoeidheid toch tot mijn 55e in het werkproces aanwezig geweest en dit jaar definitief gestopt omdat ik zo langzamerhand op mijn tandvlees begon te lopen. Toch zie je niets aan mij, sterker nog ik zie er sterk uit en ben dat ook, maar…heel kort dan is de fut er uit. Ik moet mijn hoeveelheid energie dus heel goed uitsmeren over de dag.
Hoe verliep het bij mij? Ik zoek al jaren naar een alternatief voor Tramal omdat het mij hoofdpijn geeft als bijwerking en de peristaltiek in de darmen vertraagt. Na heel veel lezen, luisteren, napluizen bij wietolie Nederland terecht gekomen en een flesje (10ml) in de normale sterkte bestelt. (55 euro) voor 250/300 druppels. Na betaling binnen 3 dagen in huis over de post keurig verzorgt.
Gisteren voor het eerst de tramal op een zijspoor gezet en begonnen. Morgen de eerste ervaring opschrijven. Hou je vast…..

zondag 14 augustus 2016

Een beetje hel

Moeder is een nieuwe fase in gegaan. Ze mummelt de hele tijd volzinnen die nergens op slaan. Ook tijdens je bezoek brabbelt ze zinnen aaneen waar kant nog wal van kopt.
“Jij bent nu zeker wel op rubberlaarzen lidcactussen wezen eten bij de Griek op de hoek.” Of
“Straks komt de hond van de slager die een tampon in zijn kont heeft zitten vanwege de flatulentie.”
Oom Koos liep op zwembanden over de besnorde kant van de papagaai.”
“Zou jij niet eens gaan wassen onder mijn schoenen want die zweettenen kruipen zo tussen je ondergoed.”
De lijst met fantasiepraat is een soort ketting waarbij ma creatief aan het rijgen is geslagen zonder climax of verhaallijn. Ik zit erbij en knik alsof ik het begrijp en stop haar een snoepje in de mond. Dan kauwt ze en is ze even uit gebrabbeld.
“Dag ma, tot een andere keer maar weer! “
Ma kijkt tv en murmelt: die weerman heeft vast zijn rubber eend in de magnetron gedaan om hem te ontharen zodat hij nooit meer stijf wordt.

vrijdag 5 augustus 2016

Weerprofeten en ander gezwets

Het zou een heerlijk tropische strand, zee en
BBQ dag worden. Ik stel voor dat wij al de weermannen en vrouwen ontslaan en papiertjes laten prikken en dat we uit de teennagel van ons ontvallen Jan Pelleboer een verse weerman klonen. Jan vertelde ook wel onzin over het weer, maar dat wist je.
Met al die hedendaagse technieken, is men zo zelden in staat te voorspellen wat voor weer het nu echt worden zal. Daarom geloof ik de wetenschap ook niet als het gaat om nog grotere dingen als terugkijken naar het verleden en menen dáár wel iets zinnigs over te kunnen zeggen. Evolutietheorie, noemen ze dat met een duur woord.
Ze zijn er zo zeker van dat alles is voortgekomen uit een kosmische scheet die ontplofte en waaruit de keutels sterrenstelsels ontstonden en aardklootjes en snotjes in de oerzee waaruit vissen ontstonden die als aap op de kant kropen en nu, u raad het al, als weermannen of weervrouwen binnen de media actief zijn.
Gooi maar in mijn pet al dat geklets. Ze zijn (nogmaals) nog niet in staat om zegge een paar dagen vooruit iets zinnigs over het weer te verkondigen. Laat staan iets over duizenden (volgens sommige mensen nog langer) geleden. Wie daaraan durft te geloven heeft een veel groter geloof dan ik....
(even een zonnige foto van gisteren dan maar) de distelvlinder op (hoe kan het ook anders) de kaardenbol...