maandag 18 september 2017

Verkeerde vroomheid

Nog even en we staan weer de herdertjes lagen bij nachten te zingen.
Wat gaat de tijd toch snel. Eergisteren was je nog een kleuter op zijn step, gisteren een puistige tiener en vandaag sta je je grijze op pannensponzen gelijkende borstharen te kammen.

Nog even dan komt de rollator in beeld. Zou ik het blok van de Harley er op kunnen monteren? IK bedoel, je moet wel een beetje voor de dag kunnen komen als oude vent. Doch als onze overheid zo doorgaat zal ik dan vanwege de uitstoot van fijnstof wel niet de stad in mogen.

Nog een korte tijd en u en ik krijgen een roetflilter tussen de bildelen geschroefd en wordt elke scheet co2 belast. Makkelijker kunnen ze het niet maken.
Het zal wel weer aan mij liggen maar het “riekt” naar ongezonde bemoeizucht en betutteling. 

Nederland wil immer het vroomste jongetje van de klas zijn, doch u en ik mogen de prijs betalen. Hoe zegt de prediker dat ook weer? Oh ja: "probeer nou niet te vroom te zijn...."


Mediums en ander gedoe


Kwam een groep tegen op facebook waar je
een foto van een overleden persoon kon plaatsen en waar dan via een medium/paragnost contact gezocht werd met de desbetreffende. Het leek mij een goed idee om een foto van mijzelf te plaatsen en af te wachten.
Snel erna kwam het antwoord dat de man op de foto een geïncarneerde indiaan was die ooit in 1672 in Amerika als opperhoofd geleefd heeft.
Na het overlijden (als de man op de foto) opnieuw geïncarneerd als lesbische non die nu 22 jaar is en in een zusterhuis in Bolsward woonachtig zou zijn, die een specialisme in wentelteefjes zou uitoefenen.
Een hele geruststelling, dat kan ik dan weer wel zeggen. Voor hetzelfde kom je terug als loopse teef en wat dan!

zaterdag 16 september 2017

De christelijke forums op facebook



Laat ik daar eens lid van worden want dat moet toch wel de fijnste groep kunnen zijn op
heel facebook, dacht ik. Meteen na het drukken op het knopje om lid te worden kwamen er drie vragen die ongeveer zo klonken: Waarom wil jij lid worden van onze groep?

Hmm, dat klonk al niet als een hartelijk welkom me dunkt. Vraag twee maakte het nog doller en klonk: wat denk jij te kunnen betekenen/toevoegen voor onze groep? Ik moest even een stuk ergernis wegslikken, want dit is beslist niet het welkom dat men mag verwachten op een dergelijk forum.

De derde vraag las ik al niet eens meer, want als dit een christelijke groep is, dan pas ik.
Ben zo blij dat de Zoon van God niet dergelijke regels hanteert. Stel je voor dat je tot Hem bidt en Hij geeft als antwoord: Wat denk jij voor Mij te kunnen betekenen en dan nog eens wat, wat wil je eigenlijk van Mij?
Geen hartelijk welkom me dunkt. Dat haalt de fut er wel uit om je aan te sluiten.


Geloof mij christenen zijn vaak niet de meest hartelijke mensen

vrijdag 15 september 2017

Spirituele groepen


Spirituele groepen te over op facebook-groepen. Mensen met bijnamen als
Angels zijn hot. De mens wil wel geloven, doch in eigen bedacht zijnde fabelen. Wil verhalen horen over engelen die over ons zouden waken en ons helpen te leven naar behoren. Doch de Zoon pruimt men niet. Die mag weg.

Sluit je je aan bij een dergelijke groep, dan kom je geloof van verschillend pluimage tegen. Van de kracht der edelstenen, tot het bezien van de sterren en daarin je toekomst te vinden. Van moderne tovermiddelen tot witte magie. Van feetjes en kabouters naar trollen en engelen. Van piskijkers tot iriscopisten. Allemaal prachtig en zeer welkom om daar iets over te zeggen en bovenal er in te geloven. Doch de Schepper is niet welkom. Daar in te geloven wordt als achterlijk en hopeloos ouderwets bezien. Weg met dat vloekhout, weg met de Man aan het kruis…..

De Bijbel voorzegde het al, dus kijk er niet te vreemd van op; In 2 Timoteüs 3:1 schrijft Paulus aan Timoteüs: In het laatste der dagen zal de mens wel heel godsdienstig doen, doch in de grond de Zoon afwijzen. Ze zullen eigen gemaakte godsdiensten en godsbeelden maken en die dienen.

Kabouters, edelstenen, trollen, goede geesten, ja hoor, gooi maar in mijn petje, de Bijbel voorzegde het al, sorry….

Wiet in de heilige zalfolie

Alle geboomte met zaden is de mens tot spijze gegeven, en El zag het
aan en stelde bij Zichzelf vast dat het zéér goed was.
Volgens de huidige wetgevingen valt daar kennelijk niet onder de
hennepplant (Cannabis) en andere geestverruimende (psychomedicinale-
activerende) planten en zaden! JHWH zou het niet goed
gedaan hebben!

Waarom de Bijbelvertalers het woordje Kaneh-bosm, dat is cannabis, kannabus.
Kan = hennep, en bosm = aromatisch, hebben menen te moeten vertalen met het zwaar giftige kruid: Kalmoes, is de hamvraag. In ieder geval is de juiste vertaling: Cannabis en laten we nu wel het woord Gods in de juiste waarde tot ons nemen.

Het woord kaneh-bosm komen wij 5x in de Bijbel tegen, en in de meeste
vertalingen is het foutief vertaald door kalmoes, calamus. De kalmoes is
een gewone plant van weinig of geen betekenis. De Septuagint begon
met deze foutieve vertaling.
De eerste keer dat wij in de Bijbel het woord kaneh-bosm tegenkomen is
in Ex.30:22-33, bij de samenstelling van de heilige zalfolie:
22 Verder sprak JHWH tot Mozes, zeggende:
23 Gij nu, neem u de voornaamste specerijen, de zuiverste mirre, vijfhonderd
sikkels, en specerijkaneel, half zoveel namelijk tweehonderd en vijftig sikkels,
ook specerijkalmus, tweehonderd en vijftig sikkels;
24 Ook kassie, vijfhonderd, naar den sikkel des heiligdoms, en olie van
olijfbomen een hin;
25 En maak daarvan een olie der heilige zalving, een zalf, heel kunstiglijk
gemaakt, naar apothekerswerk; het zal een olie der heilige zalving zijn.
26 En met dezelve zult gij zalven de tent der samenkomst, en de ark der
getuigenis.
27 En de tafel met al haar gereedschap, en den kandelaar met zijn
gereedschap, en het reukaltaar;
28 En het altaar des brandoffers, met al zijn gereedschap, en het wasvat met
zijn voet.
29 Gij zult ze alzo heiligen, dat zij heiligheid der heiligheden zijn; al wat ze
aanroert, zal heilig zijn.

woensdag 13 september 2017

Dansen in het paradijs



Het leven zo vol verplichtingen en taken. De sleur
van alle dag, de school, je werk, de zaak, ach, en dat terwijl wij ooit dansten in het bos. Staande in de dagelijkse file, denkt een mens er wel eens diep over na. 
De vooruitgang, bedoel ik. Hebben wij ons niet ook toen al bij de neus laten nemen? Bedoel toen wij in dat paradijs leefden en slechts gelukkig behoefden te zijn. 

Maar de mens moest zo nodig zijn eigen wegen gaan en zie ons nu eens aan! We zijn een heel eind verdwaald in een onneembaar woud van gedonder in de glazen. 

dinsdag 12 september 2017

Het orgel



Sommigen bespelen het meesterlijk, anderen genieten ervan, er zijn er ook
die gruwelen erbij of zelfs die het een hemels instrument vinden. In de Bijbel komen wij het orgel nergens tegen. Jammer voor hen die menen dat het een Goddelijk instrument is, dat is even slikken doch het is het niet.

Sterker nog van oorsprong zou het orgel zijn wortels hebben in de kermis waar men het vandaan de kerk in sleepte. In het begin werd er in de kerk zonder enige muzikale begeleiding gezongen en mocht het orgel slechts zijn “mond” open doen op bruiloften of bij uitvaarten. Pas later kreeg het orgelspel een prominenter plek in de samenkomst en nu zijn er al vertalers die het orgel een plekje binnen de psalmen gegeven hebben als het heilig instrument.

Wat het natuurlijk niet is. Er bestaan geen heilige voorwerpen helaas voor hen die zulks menen. Ooit toen ik in een kerk op een monumentendag de preekstoel voorzag van een rondscharrelend kind en een foto maakte, kreeg ik een boze brief van een dame die meende dat de preekstoel heilig was en verboden voor kinderen. Heb haar uitgelegd dat het hout van de preekstoel jaren in een bos heeft gestaan waar de zwijnen er rond scharrelden, doch ze was niet te overtuigen.

Mensen hebben ondanks het: gij zult geen gesneden beelden maken en die aanbidden, de sterke drang om toch op de een of andere wijze zaken heilig te verklaren en een bijzondere plek te geven binnen het geloof. Maar geloof mij, een preekstoel en ook het kerkorgel zijn niets heiliger dan de klompen waar magere Krelis op loopt met zijn zweetvoeten, als hij ter kerke gaat....

maandag 11 september 2017

Bomen

Ik houd van bomen. Ze hebben iets eeuwigs. Vaak worden ze ook eeuwen
oud en er zijn er die wel duizend jaar of ouder worden. Ze trotseren de elementen en meestal gaat het goed. Hoewel de storm ook in hun bestaan voor een voortijdig sterven kan zorgen. Dan sta je bij zo’n omgewaaide reus en kijkt er met respect naar.

Hij overleefde oorlogen, strenge winters, hete zomers en harde winden. Verliefden sneden hun namen in zijn bast en kerfden er een hartje bij. Boomkruipers kropen op en neer langs zijn stam en vogels maakten nesten in zijn kruin terwijl menig hond zijn poot hees om zijn zeik in stralen tegen de wortels te sproeien.

Het laat een boom allemaal koud. Wat dat betreft kunnen wij veel leren van de bomen. Maak je niet te druk, het is altijd wat. Morgen wellicht weer een dag. Hoewel er soms met deze harde winden een einde komt aan het bestaan. 
Wat daarna komt is een verrassing….


Genezing



Heb een vriend die gaarne mensen bezoekt als ze ziek zijn en met ze wenst te bidden voor hoop, misschien genezing. Hij struint ze stuk voor stuk af week in week uit

al jarenlang. Nobel, me dunkt. Hij doet het uit liefde voor de mens, zegt hij en ik geloof dat. Hoewel er een kleine kink in de kabel ontstond toen hij zelf ziek werd en niemand wilde zien. Wilde ook niet dat mensen voor hem baden of langskwamen en voor hem de Heer zochten. Ik denk over zulke dingen na en vraag mij af hoe ik zoiets moet zien?

Zou ik zelf biddende mensen aan mijn ziekbed wensen? Ik dacht het niet. Sorry, lief maar niet mijn ding. Hij ook niet dus. Waarom hij dan wel graag die anderen bezoekt als ze ziek zijn, blijft als een onbeantwoorde vraag in de lucht hangen. Het gevoelt dubbel. Wel als heelmeester en bidder aan het bed van een ander willen komen maar als men zelf is, dan bidden ze zelf wel.

Heb een andere kennis die een enorme ruimte bezit waar hij mensen ontvangt die hij verwend met koffie thee en broodjes. Hij zegt blij te zijn dat God hem zo gezegend heeft dat hij mensen kan verwennen (lees zegenen), die anders zijn (lees een beetje ontspoort) zegt hij.

Ik bewonder dergelijke en toch zit er een jeukend plekje in mijn geest als ik ze hoor praten. Raar. Ze doen niets dan goed en toch lijkt er iets niet te kloppen. Maar wat?

De vraag dient zich steeds aan of er een bijoogmerk zit aan hun nederige diende houding? Moelijker is het naar jezelf toe te verplaatsen. Waarom doe ik de (goede) dingen die ik doe? Waarom ontvang ik mensen in mijn (ons) huis? Omdat dit nu eenmaal verwacht mag worden van een christen? Omdat we in dezelfde kerk zitten? Om een zekere plek in de hemel te verkrijgen? Om mijzelf het idee te geven dat ik door God gebruikt word? Om mijzelf een positie in Christus te geven misschien? Omdat…..Of doe ik het in oprechtheid omdat ik het zelf ook fijn vind?
Ik blijf verder buiten een slotsom maar het blijft jeuken…..



zondag 10 september 2017

Sprookjessferen

Ik houd van de donkere gangen en opgangen in oude kerken en gebouwen.
Er hangt vaak een sprookjesachtige sfeer die met Hdr tevoorschijn komt. Deze van de opgang naar het orgel in Langerak mocht ik op monumentendag schieten. 

Ooit hoop ik de hoger gelegen bezoldering nog eens te doen en het lijkt me zo aardig om eens een leuk fotoboekwerk van deze heel oude kleinere maar oh zo mooie kerk te maken, net als ik voor de Sint-Jan in Gouda deed.
Hoop doet leven.

Ik toon u de opgang naar het orgel…..