zondag 25 juni 2017

Sport



Ik houd ervan. Om te doen wel te verstaan en niet om naar te gaan
zitten kijken. Nou ja, tennis vind ik wel aardig om te zien. Nee, niet enkel vanwege de wulpse billen die je wel ziet als tennisrokjes opwaaien, maar meer om de kreun, die dames bij het meppen tegen het balletje geven. Opwindend vind ik. Laten we het op een rare afwijking mijnerzijds houden. Ik zou hem niet gaarne inruilen voor de uwe.

Voetbal is de sport voor het klootjesvolk. Ik hoor daar gaarne bij, begrijp mij goed maar ik heb nimmer één wedstrijd bekeken. Nou ja, eentje, en toen wist ik het zo ongeveer wel. Bier, schreeuwen, borrelnoten, oranje vlaggen, spelers en supporters die roepen dat ze gewonnen of verloren hebben, zonder een poot uit te steken want dat doen die 11 jongens met hun 22 benen me dunkt.

Boksen is de sport van de agressieve mens. Je beeld je er zo lekker bij in dat je in de ring staat met je werkgever en hem nu eindelijk eens tegen de vloer mag meppen. Heerlijk toch!

Golf en tennis zijn de elite sporten.
Veel VVD stemmers. Dames met wulpse billen en veel geld en dat proef je terug. Je leest het in hun ogen als jij als oud Bodybuilder voorbij komt. Lekker, beetje oud, wat ordinair doch, te licht bevonden.
Hij met zijn golfballen en zijn golfstick, zijn collega directeur met vette Mercedes of Audi onder de kont, samen op de baan van hole tot hole. Ze zien jou wel maar meer als ass hole. Ach ja, de verkeerde auto, de verkeerde motor, de verkeerde kleding, het verkeerde merk zonnebril, eigenlijk kun je van een dubbeltje geen kwartje maken, zo simpel ligt dat.

En toch kijk ik graag naar tennis. Ook de ouder dames hebben iets lekkers. Overrijp maar toch met een zeker elan. Ik zou er wel eens een willen vasthouden. Maar ja, dat zijn puur weer gedachten van een telg uit het klootjesvolk. Blijft verrekte jammer dat ik niet om voetbal geef. Op deze manier hoor ik nergens bij. Nou ja, misschien ballenjongen. Maar dat klinkt weer zo pikant...

Mijn opa



Op de binnenplaats was opa druk bezig om met zijn enorme handen de
oven op te stoken waar zodra de palingen die hij had weten vangen in de polder in gerookt werden. Ik liep op mollige beentjes over het met cement bestraat zijnde achter uitje met de afmeting van een postzegel. De Cornelische Ketelstraat in Gouda. We schrijven 1965 en Petertje was vier jaar.
Uit de poepdoos steeg een penetrante geur op want de houten riolering zat weer eens verstopt. Opa drukte een rotting in het gat en maakte zagende bewegingen terwijl er een reusachtige droppel onder zijn zinksnijder hing die maar niet wilde vallen. Plotseling met een floep, stroomde de hele smeerboel weg en liep de riolering weer tot tevredenheid van opa Manus.
Oma stond wat op het granieten aanrecht te klooien met grote bonen en er kwam een walm van vers gemalen koffie door het reutelende ventilatortje boven het keukenraam. Opa draaide met zijn dikke worstvingers een sjekkie en stak er de brand in met een lucifer. Hij krabde aan zijn ribfluwelen kont en hing de palingen in de oven. Daarna een jutezak die hij eerst had ondergedompeld in de karnemelksloot, erover en roken maar.

Langzaam werd het steeds mistiger en de rook trok langs de huizen, doch niemand klaagde. Men verdroeg dergelijke ongemakken gewoon. Doch het was zondag en opa hing geen geloof aan en werkte dus gewoon door. Zeven dagen per week. Broodvisser, nettenboeter, stroper, dode visjesroker, huisvader, echtgenoot en opa. Mijn opa.


Vroeger deed men niet zo kinderachtig. Dat was ook voordat de overheid zich ging bemoeien met zaken waar ze zich niet mee moesten bemoeien en bemoeide met zaken waarmee ze zich nu zouden moeten bemoeien maar dat doen ze dus weer niet (meer). Wilde je vissen dan ging je vissen. Nix geen gelul over vergunningen. Wilde je tegen een boom pissen, dan deed je dat. Wilde je zonder licht fietsen, wel, dan deed je dat. Werd je aangereden dan had je pech. Alles kon, maar de meerderheid bleef keurig in het gareel. Thuis een varken slachten? Tuurlijk! Waarom niet! Helaas leven we in een steeds vrijer wordend land waarin heel normale dingen verboden worden en heel rare dingen gewoon mogen….

vrijdag 23 juni 2017

Wiet in de heilige zalfolie?

Jazeker wel. Binnen onze vertaling is er veel fout gegaan als we de ingredienten bekijken over het maken van de heilige zalfolie uit de Bijbel.
We hebben een forum opgezet om medisch gebruik van wietolie te bespreken met elkaar en ervaringen uit te wisselen.
Enige voorwaarde is dat je een beetje meedoet met meelezen, meedenken, meedelen, meeliken etc.
Misschien is het wat voor je. Je vindt het hier onder deze link..

dinsdag 20 juni 2017

Het hoekje omgaan



We willen er niet aan maar ooit gaan we. U was
van plan te blijven? Wel dan heb ik nieuws voor u, dat gaat niet gelukken. Prediker schreef het al: er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Nou ja, in iets andere woorden want dit klinkt meer als de laatste carnavalskraker en er is weinig lol aan het hoekje omgaan.

Of toch wel? Bedoel maar te zeggen dat als de rups geweten had dat ze na enige tijd als een hemelwezen uit de as van haar cocon zou opstaan, ze geheel anders tegen dat heengaan zou opzien. Krek eender met de libellen die eerst een jaar of langer als een roofzuchtig kevertjes op de bodem van de sloot haar dagen slijt en af en toe kroop er een door het wateroppervlak naar omhoog en werd nooit meer teruggezien.

Dus nee, na dat verscheiden is er niets meer. Wist dat insect veel, dat er dwars door die normaliter onneembare barrière een heel nieuw leven kwam. Nu zweven ze weer volop in het zwerk al die vlinders en libellen. Mooi een heel nieuw leven.

Het probleem van Maarten T’Hart of Kuitert is niet dat ze ongelijk hebben in eigen denken, doch dat ze menen dat hun denkvermogen groot genoeg is om zinnige uitspraken te doen als het om de eeuwigheid gaat.


Denk daar eens aan als u weer niet kunt geloven in een hiernamaals en u stuit op de beperktheid van uw eigen denkvermogen. Misschien bent u, ben ik, zijn wij wel veel te stom om te kunnen beredeneren hoe het zit hierna. Voorzichtig aan dus maar…

Het probleem van wijze dwazen als Kuitert of T’ Hart is niet dat ze ongelijk hebben.


De dwaling schuilt hierin, dat ze er in hun denken van uitgaan dat hun denken hoog genoeg is om de Godheid of de werken Zijner handen te verklaren en in
een kader te brengen.
Dat doet geen van de grote (noem ze) Godsgeleerden uit de Bijbel. Zij beseffen dat hun denken te laag is. Hun vermogen tot uit redeneren te beperkt om echt zinnige dingen te zeggen over het leven na dit leven.

Een mens, hoe geleerd ook, is nimmer in staat om God of de werken Zijner handen te verklaren, te begrijpen of te kunnen beredeneren. Daarom blijft het stil als je dergelijke mensen vraagt of ze wel eens een mug gemaakt hebben? Ze kunnen dat niet. Ze kunnen nog geen zandkorrel uit het niets formeren, doch meten zich wel de ruimte aan om God dood te verklaren of te gaan beredeneren alsof Hij een menselijk wezen is.

Doch dat is Hij niet. Daar schuilt de wijze dwaasheid van het geloof. De Schepper heeft immers besloten hen te behouden en in Zijn armen te drukken die de stomme boodschap van het evangelie geloven. Ga je redeneren dan loopt elke mens vast door de beperktheid van zijn denkvermogen en kennis.

Vertrouwen, dat is geloof, daar komt het op aan. De rest is grootspraak en plaatst geen enkel gewicht in de schaal voor de Schepper. Sterker nog; een mens die meent God te kunnen beredeneren is een hoogmoedig mens die in het voetspoor gaat van de vijand, zonder het te beseffen.


Val nu toch niet in die dwaling want ook Lucifer meende dat hij God wel snapte maar viel uiteindelijk in zijn eigen zwaard…

maandag 19 juni 2017

Ze bedoelen het goed, zeggen ze

Bij ons in de straat is geloof ik een heel goede post om gelden in te zamelen.
Ik ben voor goede doelen, zolang het dan ook bij de desbetreffende mensen terecht komt. Derhalve hebben wij jaren zes adoptiekinders gehad bij Woord en Daad tot ik zag dat de meneer aan de top een kleine 6 keer meer verdiende dan de mannen met zweet op de borst in de bouw. 
Op mijn vraag hoe dat zat bij meneer Lock, kreeg ik als antwoord dat de arbeider zijn loon waard is. Heb hem verteld dat hij dat loon dan zelf maar moest betalen ook. Elke week staat er weer een goedbedoelende lieverd voor de deur met een bus met een slotje, want ze vertrouwen de collectanten niet. Zo de waard is vertrouwt hij immers zijn gasten. Dan weet u waarom ik niets geef aan dergelijk directeuren. Sorry collectanten jullie zijn top, maar de mannen aan de top zou ik gaarne in de boksring uitbetalen wat hen toekomt.....

Boeren en harde winden

Een oud brokje schuur, of noem het hut van mijn part, welks
ik aantrof op het ooievaarsdorp. Elke man moet eigenlijk zoiets bezitten anders verwordt hij tot een dikpenzige, prostaat vergrotende sukkel op gele sokken of erger nog met Goofy er op. Een bonk ruwe woning zonder nonsens. Heerlijk lijkt me dat om zoiets te hebben. Misschien bouw ik er wel eens eentje en dan moet er ook een kacheltje in staan. Hoewel dit laatste wel niet tot de mogelijkheden zal behoren want we mogen in dit vrije land steeds minder, dus zal hout stoken op laag niveau ook wel tot de verboden behoren.

Wat moet je dan met zo’n hut hoor ik u bijna hardop denken. Nou gewoon, lekker zitten. Vuurtje stoken ik zei het al. Een goed boek lezen. Lekker warm. En koffie, de geur van verse koffie. Aan wilde wijven denken misschien, weet ik veel. Winden laten, zoveel is zeker. Hard, degelijk en bovenal ongegeneerd. Lang geantichambreerde winden in piepende hoge tonen, als wel in het laag met tuba-achtige effecten, die hun mannetje staan. En boeren. Een man wil boeren, maar boeren zijn uit. Vraag maar aan de overheid die doet er alles aan om ze kapot te krijgen.


En uit een raampje kijken hoe de sneeuw neerkomt. En een paar harde worsten aan het plafond voor de stevige trek. Glas wijn erbij en dan genieten. Sigaartje kan ook, maar wel een goede. En mijmeren over het te komen voorjaar en korte rokjes, tuurlijk. Want zo zijn mannen. De uwe niet? Haha, laat mij niet lachen…

zondag 18 juni 2017

100 redenen om de Here Jezus niet lief te hebben

Omdat Hij deze wereld met al haar leed schiep
Omdat Hij de duivel maakte

Omdat Hij een verboden boom schiep
Omdat Hij ons leven wil hebben
Omdat Hij zo rechtlijnig is
Omdat Hij vindt de enige weg tot de Vader te zijn
Omdat Hij andere geloven uitsluit
Omdat Hij hard is
Omdat Hij mensen laat sterven
Omdat Hij 99.9% die om genezing vraagt niet helpt
Omdat Hij……
Of zal de optelsom van ons logisch denken een maatstaf zijn waarmee wij eigenlijk Zijn redenen, doen en laten nooit kunnen narekenen? Zal Zijn logica anders, hoger, verhevener zijn dan al ons menselijk getob en denkvermogen? Misschien is dat wel de reden dat God liefhebben met het hart en niet met het verstand gebeurt. Maar wat moeten wij dan aan met de woorden: onderzoek alle dingen en behoud het goede? Of: gij zult de Here liefhebben met geheel uw verstand?
Lastig, lastig, lastig.

God lijkt soms boven Zijn woord uit te stijgen en strookt dan heel lastig met de kaders waarbinnen het Woord tot ons komt of ons geleerd wordt in de kerk. Maar die laatste danst om de hete brij heen als het om dergelijke dilemma;s gaat. Ze kijkt wel link uit en lepelt ons voor de 100e keer de verloren zoon of bloed vloeiende vrouw voor. Dat is tenminste veilig....

100 redenen om de Here Jezus lief te hebben

Omdat Hij je zonden vergeeft
Hij de sleutels van de hemel heeft

Hij je gelukkig kan maken
Hij je voorspoed kan geven
Hij je misschien wel genezen wil van je pijnen
Hij je een doel geeft om voor te leven
Hij je zo fijn troosten kan
Hij je een voorbeeld geeft om na te volgen
Hij je een warm gevoel geeft
Hij je……
Maar zijn dit niet echt op onszelf gericht zijnde redenen? Is geloven in de Here Jezus dan niet veel meer dan de optelsom van onze noden en verlangens?
Of houden we ook van Hem om wie Hij is?

Lastige vraag me dunkt maar kijk eens heel diep naar binnen bij jezelf en huiver……

vrijdag 16 juni 2017

Gij zult geen contact zoeken met een overledene


Nou ja, daar komt het zo ongeveer wel op neer als wij de Bijbel lezen. De Schepper
staat niet toe dat wij vragen stellen aan de reeds gestorven mensen. Wij dienen niet tegen hen te spreken. In het verlengde denken we wellicht aan Saul en de heks van Endor die Samuel uit het dodenrijk deed opkomen.
De passage werpt nogal wat vragen op me dunkt. Doch ik wil niet die kant op van vragen doch van berusting en begrip. De gedachte over geen contact zoeken met de overledenen schoot mij te binnen toen ik op de begraafplaats bij de laatste rustplaats van een vriend stond.
“U bent nu in de gelegenheid om afscheid te nemen van uw geliefde,” sprak een dominee. Je staat voor het graf en mompelt in stilte wat woorden bij wijze van groet. Na een week weer terug om wat bloemen te plaatsen zoals het hoort en weer zeg je wat, want het is zo vanzelfsprekend dat je op die plek wat zegt. Hoewel de overleden persoon er lang niet meer is aldaar en al helemaal niets meer hoort.
De Schepper bedoelt het wellicht geheel anders dat contact zoeken met de overleden geliefden en toch praten wij vaak (ik wel) in gebed met hen. Goed, ze zeggen niet veel terug, dus mogen wij het wel praten noemen? Ach, de Schepper zelf zegt ook weinig of beter, niets terug en ook dat noemen wij bidden of praten met God.

Lastig allemaal, verdraaid lastig…