donderdag 16 februari 2017

"Nette directeuren"

Een van onze adoptiekinders. Ooit hadden we er jarenlang zes stuks want tja, armoede is in zekere landen nog behoorlijk aanwezig. Maar toen ik

opheldering vroeg aan Meneer Lock van Woord en Daad waarom hij een jaar salaris van 120.000 euro netto "stal" (ik kan het niet anders noemen) uit de gelden die mensen doneren aan arme kinderen, kreeg ik als antwoord: De arbeider is zijn loon waard.


Waarop ik hem vertelde het met veel minder dan een vierde deel van zijn (gestolen) loon te moeten doen in Nederland en dat hij dus van mij een rotschop onder zijn spirituele reet kon krijgen. Vanaf dat moment schakelden we terug naar twee kinders. Het blijft heel vervelend dat er zoveel stinkende graaiers aan de top zitten van alle (ja ik zeg alle) organisaties zitten. Men begint vaak erg goed, maar al heel snel vervullen ze de waarheid die binnen het spreektwoord: de vis begint te stinken bij de kop, al aangeeft. Ga je schamen meneer Lock! Je ontneemt door zo uit de kas met giften te graaien, arme kinderen het kleine beetje wat ze van anderen krijgen.....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.