dinsdag 7 juni 2016

Kabouterschedeltjes en eendenkorven.

Op bezoek bij Arie en Annelies van de Graaf bij hun gezellige eendenkooi op Streefkerk.

 
 

Annelies een duizendpoot die de hele dag in beweging is met de tuin, de koffie, de beestjes en nog veel meer. Arie die, handig als hij is, al pratende behendig een eenden korf in elkaar vlecht. “Kijk, je mot die tenen zo uit elkaar houden dan wordt hij wijder en als je nou hier drukt en kracht zet, dan wordt de hals smaller, simpel zat.”
Voor Arie is het een fluitje van een cent en zoals hij het doet lijkt het gemakkelijk, maar iedereen zal beseffen dat wij hier met een ambachtsman te maken hebben, in wier handen het vlechten eenvoudig lijkt. Tot je het zelf mag proberen en blijkt dat het toch heel veel lastiger is om een mooie korf te vlechten. Op Arie’s wreven steken twee kabouterschedeltjes ophoog. Het resultaat van altijd op klompen lopen. En dat doet hij volgens Annelies. Enkel in bed doet hij ze uit, maar, met tegenzin.

Scharrelende over het grote terrein voel je je een gezegend mens. Er hangt een sfeer van serene rust en nergens merk je iets van het jachtige moderne leven. De tijd lijkt stil te staan. Op een bordje langs de paden staat de verwijzing van wie dit alles tot stand heeft gebracht.
Voor Arie en Annelies geen groot omslachtig verhaal van evolutietheorieën. Geen gedoe met vissen die apen werden en uiteindelijk mensen met apenstreken. Nee, ze geloven veel eenvoudiger in een Schepper en verder basta. Hoe simpel kan het zijn. “Kijk om je heen en je ziet de werken van Zijn hand.” Zo roepen ze in koor.