woensdag 20 april 2016

Lijden


Veel godsdiensten menen lijden te moeten verklaren door
er iets zinnigs aan te verbinden. Zo wordt binnen veel godsdiensten de gedachte omarmd dat lijden een mens zuivert. Anderen menen dat lijden de mens tot hogere sferen en nieuwe levens zal brengen (de reïncarnatieleer).
Ook binnen het christendom wordt lijden nogal eens gezien als een tijd om te groeien in geloof. God laat immers alles (ook/juist) lijden medewerken ten goed voor hen die Hem liefhebben, zegt men dan. En je kunt geestelijk groeien door lijden als je op Hem blijft vertrouwen.
Persoonlijk vind ik dat een mislukte poging om in Gods boeken te willen kijken. Alsof Jezus offer en lijden niet voldoende zijn om jou en mij zalig te maken. Alsof wij ook nog een portie lijden moeten doorstaan om tot het volmaakte heil te komen. Ik geloof er niet in. Heb meer het idee dat al deze gedachten het lijden slechts verzwaren en dat ze uit de mens zijn en niet uit God. Lijden is onderdeel van het leven. Wie, hoe, wat, waarom, we weten het gewoon niet. Er zijn geen echte antwoorden. De schepping lijdt, zucht en steunt en is in baringsnood. Zoveel is zeker. Laten we dus oppassen om lijden in een vakje te stoppen van onze beperkte logica en verklaringsdrift.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.