zondag 3 januari 2016

Bijbelse hachee


Wat is het toch lastig voor veel voorgangers om af te wijken van de diep uitgesleten paden. Hoe vaak ik de rijke jongeling niet langs heb horen komen.

De wonderbaarlijke spijziging tot ik hem bijna gewoon ging vinden. Niets is zo dodelijk als herhalen en herhalen en herhalen. De zaligspreking, mooi hoor, de wonderbaarlijke visvangst, Jezus op het meer, de bloedvloeiende vrouw, ach u en ik kennen deze gedeelten toch bijna uit het hoofd inmiddels. Nooit eens iets uit klaagliederen, hele delen uit prediker blijven nimmer besproken, het is altijd weer die tijd om stenen bijeen te halen en ze weer weg te werpen. Hooglied, ook zo’n boek waar men handig omheen fietst, ach, de Bijbel is zo onwijs dik en men gebruikt er nog geen 10% van binnen de prediking.
Gemiste kans, dacht ik. Het gevoelt als een soort standaard instandhachee al die gebaande wegen. Maar wie durft er verder te gaan dan het kruispunt?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.