dinsdag 17 november 2015

Ontwakende Reus


De molens langs de vliet staan stil alsof al het geraas der
wereld aan hen voorbij gaat. Ze geven mij een gevoel van rust te midden van het woeden der mensenzee. De stormwind houdt even de adem in en wekt de hoop.
Misschien dat straks zal blijken dat het hele leven met al het verdriet en het bitterste lijden slechts een droom was. Gedroomd door een Reus die een middagdutje deed tegen een bonenstaak.
Als Hij ontwaakt dan vangt het normale leven weer aan waarin niet geleden wordt, gestorven of welke vorm van lijden ontbreekt. Zo fietsend langs de molens dringt het besef pas goed tot je door wat de beschaving der mensheid nu eigenlijk inhoud. Het is dun als het vliesje ijs wat zich bij de eerste nachtvorst afzet op de sloten van de Alblasserwaard. Een laagje zo dun, dat wij er constant doorheen zakken. Laten we maar bidden dat de Reus snel zal ontwaken en het normale echte leven weer aanvangt….

maandag 16 november 2015

Geen God

De luchten in deze omgeving blijven verbazen. Alsof de Schepper Zijn gehele palet heeft opgebruikt bij het schilderen van zoveel schoonheid.
Hoewel het vandaag grijs is en regenachtig.
De wind waait om het huis en je bent blij binnen te zijn. Deze is van een paar dagen geleden toen het weer nog wat milder gestemd was.
Terug naar de schoonheid van de luchten in de Alblasserwaard; dan zijn er nog mensen die menen dat er geen Schepper bestaat. Dat alles uit een kosmische scheet is ontstaan. Erger nog, dit denken gaat door voor grote geleerdheid. Dan laat je als mens spontaan van de lach toch alles lopen! Het doet mij denken aan mensen die voor de nachtwacht staan en menen dat het schilderij is ontstaan doordat er een paar potten verf zijn omgewaaid. Ja hoor, welterusten....

vrijdag 13 november 2015

Mijn volk gaat verloren door gebrek aan (Bijbel) kennis

De oude draak rammelt al met zijn tanden en kiezen.
Vreselijke aanslagen in Parijs. Iedereen beseft al uit/van welke hoek het komt. Nog meer in erbarmen binnenhalen mensen! Morgen liggen wij zonder kop en leeggebloedende op de stoep. Je naaste liefhebben ook al vermoorden ze je later. Ja hoor, dit is vast wat de Bijbel voor ogen heeft. Volgens de media is de kans dat zoiets in Nederland plaats zal vinden erg klein. Welterusten, slaap zacht. U wordt vanzelf gewekt door de dreunen....
Mijn volk gaat verloren door gebrek aan (Bijbel) kennis...Hosea 4:6

dinsdag 10 november 2015

Het spookt in Nederland

De EU lijkt langzaam uit elkander te vallen. Daar moet men eigenlijk niet van opkijken want het is reeds Bijbels voorspeld.
Dat er in deze dagen verbonden zouden worden gesloten die geen vaste gronden hebben. Dat het gelijkt op de combinatie van ijzer en klei. Het oogt wel solide, maar een fikse tik en de hele handel is stuk.
We leven in een spannende tijd waarin de mensheid een spiegel wordt voorgehouden. Denken we het nog altijd zelf te kunnen? Verwachten we nog veel van de zogenaamde beschaving?
En het zal nog veel erger worden de komende tijden. Wie ogen heeft om te zien, beseft dat alles op instorten staat. Het hele plan van: samen zijn wij sterk en God hebben we niet nodig, wankelt en valt om.
Dat mag voor de lezer van de Bijbel geen verrassing zijn. Wie meent buiten de schepper om te kunnen rekenen, zal op zijn plaat gaan en hard ook. En wanneer men het licht de rug toekeert, zal de duisternis over onze schouders binnenkomen.
De landen zullen overspoelen met vreemde afgodendiensten die elkander wensen te doden. De Joods-christelijke grondslag zal onder ons lage landje worden weggenomen omdat de massa de waarheid niet langer verdragen kan. Nog een korte tijd en we staan oog in oog met de draak.

In bad

We hebben de luxe van verschillende badkamers in dit huis. Dat is handig voor “opa de Mooij ”omdat hij er in de nacht ook soms wel 2 keer uit moet
om bekende redenen die veel mannen bij het ouder worden delen. Bovendien is er een bad met bubbels en allerhande stralen en jet streams die ik niet wenst te gebruiken omdat het mij een decadent gevoel geeft. Het zal wel aan mij liggen, dus laat me maar. Nou ben ik geen badmens, maar misschien een Batman enkel moet ik dan eerst mijn gummie masker, dat ik sinds de verhuizing kwijt ben, zien te vinden. Ik ben een douche man. Let wel, geen louche man. Ik duik onder de stralen en met een minuut of vijf ben ik het meer dan zat en okselfris.
Maar je hebt dat bad dus na vier weken hier wonen dacht ik op deze regenachtige dag: waar is mijn rubber eend, ik duik eens in dat bad. Dan ben je ongeveer 20 minuten verder eerdat je ontdekt hebt hoe de gewone kraan werkt (12 noppen en hendels) en loopt het bad vol. Je kwakt er een overjarige hand badzout in en stapt met je 54jarige lijf in bad. Tot zover alles oké. Lekker warm en hoewel je het gevoel hebt in een grot met lava te zakken, zet je door.
Na 10 minuten begin ik te zweten op mijn kale schedel. Daarna mij af te vragen waarom ik hier eigenlijk lig? Maar ik zet door en weet de boel te rekken tot 30 minuten. Ik heb mijn portie “lekker in bad” weer gehad voor een jaar of drie. Maar dan komt het leukste moment. Er uit zien te komen. De ergonomisch weergegeven vormen van het bad, sluiten als een harnas om je vege lijf en weten van geen wijken als je er uit wilt. Ik heb er acht minuten over gedaan, pas toen gleed ik gelijk een afgetakelde naaktslak over de badrand met in mijn mondhoeken de rubber eend, die ik net kon redden van voor eeuwig verloren gaan in de zuigende put. Sorry voor mij is het niets dat badderen. Misschien met een lekkere meid erbij, maar ja, die van mij zit op haar werk en dan, je moet aan je hart denken....

zondag 8 november 2015

Onbijbels spel

Een kleine compositie van het leven in de Alblasserwaard.
Als al geroepen is het een zeer fotografisch gebied, waar altijd wel iets moois te vinden is. Derhalve behoef je jezelf nimmer te vervelen. Heb je een vrij uurtje, dan gewoon maar even met de benenwagen of op de fiets en je komt thuis met de heerlijkste fotomomenten. Vandaag kwam deze voor onze deur langs dus ik behoefde mij enkel uit de luie stoel te verheffen en verstoorde zodoende geen ehh sabbatsrust op de rustdag die eigenlijk in het geheel geen Bijbelse rustdag laat staan sabbatsdag is...Maar dat terzijde. De mens is nu eenmaal voorbestemd om de geboden van God te verzwaren. Had de Here nog tot Adam gezegd dat hij niet van de verboden vrucht mocht eten, Eva voegde er naar eigen goeddunken al aan toe: "wij mogen zelfs de boom niet aanraken."
De christelijke mens maakt om de godsdienst meer gewicht te geven zaken ook liefst zwaarder. Zwarte kleding, niet spelen op zondag, lopende naar de kerk, de lijst met zaken die bijbels gezien geen waarde hebben is vrij lang. Allemaal prima, doch laten we nu wel die ander vrijlaten om niet mee te doen aan dit spel...

maandag 2 november 2015

Klokken luiden in de Alblasserwaard

Op de zondagmorgen hoor je
de klokken van veel kerken over de velden en wegen klinken hier in de Alblasserwaard. Wat veel mensen niet weten is dat het luiden van al die klokken in de basis een nogal bijgelovige grondslag heeft. Men deed het (in vroeger tijden) om er de duivel mee te verjagen.
Wat te denken geeft over de kwaliteit van het gelui. Maar ik zal me wel weer vergissen. Dacht dat de duivel juist in verband werd gebracht met helse geluiden op houseparty’s en dergelijk gedreun. Enfin, ook de kerkelijke gebruiken heeft elementen in zichzelf die stof tot nadenken geven…

woensdag 28 oktober 2015

Het tuinpad van de vaderen


In veel dorpen is het ter kerke gaan in de achterliggende jaren maar weinig aan verandering onderhevig. Meestal te voet en donker
behoed wandelt men naar het huis Gods. In lange rijen met vlechten en zondagse kledij. Het behoort zo bij ons nedergelegen landje. Dat kleine stukje aarde waar talloze mensen de ander in hun waarde laten. Dat is ook de grote moeite van velen, nu ontelbaar veel aanhangers van de islam ons minuscule landje binnenstromen. Ik gun iedereen geluk en vrijheid, maar de dagen dat de kerk en de kerkgang zo openbaar is, zal, net als in veel andere landen waar de islam binnenkwam, binnen een zeker tijdsbestek, tot het verleden behoren. Jammer, ik houd er zo van. In de verte hoor ik Wim Sonneveld het Dorp zingen. “Dit is al wat er bleef voor mij, een ansichtkaart en herinneringen.

Wie meent dat het zo’n vaart niet zal lopen, is een slaapkop. Die kent de geschiedenis niet. Die wil niet zien dat in onze dagen de Christenen en de Joden nog nooit zo vervolgd en uitgeroeid worden door dezelfde Godsdienst die men nu massaal binnenhaalt. Men probeert het met kunstvrede te bedekken. Legt zogenaamde vredespaden aan vanuit de kerk naar de moskee. Van mij mogen ze, enkel is het struisvogelpolitiek van de bovenste plank. Zolang het kan, genieten wij nog van de Joods/christelijke grondslag onder ons land, want de dagen zijn eng.

donderdag 22 oktober 2015

En verder geen flauwekul


Vandaag door de Alblasserwaard gereden met Paula.
Je ziet boerenstulpen waar het leven tot op de dag van vandaag weinig veranderd is. Er gaat rust van uit, vinden wij. Men opent in de vroege morgen de luiken en sluit ze zodra het begint te schemeren als een natuurlijke hartslag van het platteland.
Het roept automatisch de vraag op of wij “moderne” mensen niet te veel uit het leven willen halen? Tevredenheid is in mijn beleven een vrij schaars begrip geworden. Mensen scheiden omdat ze op elkaar zijn uitgekeken. Het klinkt als een redelijk geldige reden en toch zit er een nemende ondertoon in. Leven wij niet te veel om te nemen?
Zijn we niet te berekend bezig en te veel gericht op wat die ander voor ons zou moeten betekenen? Het zijn zomaar wat vragen die vanzelf opkomen als je oog in oog staat met de monumentale boerenstulpen en de bewoners die leven om te overleven en verder geen flauwekul…

Misschien vergis ik me.

woensdag 21 oktober 2015

Dag lieve oude woning

Ons oude huis is nu een kille plek geworden.
De kachel laag, de meubels weg, de sfeer verdampt en zelfs het geluid van je eigen stem klinkt anders. Je neemt afscheid van een huis met een gevoel van weemoed.
Er hangen zoveel herinneringen aan dit huis vast. Mooie momenten die gekoesterd worden.
We hebben er toch 22 jaar gewoond en lief en leed gedeeld. Ik heb heel bewust afscheid genomen van het huis. Paula heeft dat niet zo. Die vindt mij maar vreemd dat ik zulke gevoelens heb. Ze zeggen wel eens dat vrouwen gevoeliger zijn dan mannen. Misschien is dat toch niet altijd waar...
Dag huis, dag lieve oude woning....https://www.youtube.com/watch?v=q2K6nCpmYPk