zaterdag 11 mei 2013

Papa waarom ben je zo?

Waarom meen je dat heel de wereld om jouw persoontje draait? Waarom vraag je nooit eens: hoe gaat het nou met jou?
Waarom ben je altijd aan het vragen voor jezelf en nooit eens voor die ander? Vragen om aandacht, om goederen, om hulp? Waarom moet ik zoveel van jou en maak jij zelf geen enkele aanstalte om ook maar een stap in mijn richting te doen? Denk je nooit aan mij? Voel je wel iets voor mij? Waarom wil je dat ik je vader noem, zonder dat je die wilt zijn? Papa waarom gedraag je je als een kind waar ik de vader voor moet spelen? Waarom zoek je enkel contact omdat je mij nodig hebt? Om naar het ziekenhuis te gaan met je. Om je te bezoeken. Om Jenever of shag voor je te gaan halen. Om huishoudelijke karweitjes voor je op te knappen. Om je eeuwige gezeur aan te horen en dagelijkse gefit op alles en iedereen. Waarom ben je zo’n nemer geworden terwijl je toch ooit zelf hebt besloten om een gevende vader te willen worden? Wat heeft het leven met je gedaan? Wat heb jij met je leven gedaan? Waarom blijf je als een baby over de vloer van het aardse bestaan rondkruipen en alleen maar janken en zeuren? Wordt het na 77 jaar niet eens tijd om op je voeten te gaan staan en de verantwoordelijkheid van het vaderschap op je te gaan nemen? Of ga je terug naar de Schepper als het kind van 77?

5 opmerkingen:

  1. je zou hem haast dit stukje geven...

    Heb je het hem wel eens in zachte bewoordingen ronduit gevraagd?

    Dit stukje geeft wel heel goed de werkelijkheid weer. Niet de kinderen die zich iets moeten aantrekken, maar vader zelf die zichzelf als centrum van het universum heeft gezet.

    groet!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De pijn zit diep zo te lezen...en logisch ook want je hebt eigenlijk geen vader in de zin van ECHT vader...triest vind ik dat dat hij zelf niet inziet waar hij mee bezig is.
    Sterkte Peter..

    Lieve groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  3. als ik dit leest..zie ik me schoonmoeder voor me hetzelfde doen aan mijn man..mindere dingen maar weer draait het om haar en nooit een moeder geweest

    net als u is me man een vergevendgezind man...tenslotte we zullen bij de heer dat ook moeten verantwoorden.

    veel sterkte peter...ik blijft u blog heel gevariereerd vinden
    en heel krachtige blogjes..groetjes van ons uit arnhem

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heb al mijn hele leven dergelijke gesprekken met hem en het heeft tot nog toe helaas geen resultaat. Net belde hij weer om meer stukken worst. Je zou um!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Peter, ik heb geen woorden voor zulke innerlijke pijn. Alleen gebed, en voor jou zo veel sterkte en kracht in Jezus, onze Heer.
    Hier nog een geweldig mooi lied voor jou. Als een kleine bemoediging. En natuurlijk ook voor Paula.
    Veel liefs, voor jullie saampjes, en Jezus liefde om jullie heen.

    https://www.youtube.com/watch?v=hS9yvRut6PQ

    Lieve groet, Esther

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.