maandag 6 mei 2013

Littekens


De eerste operatie was om het gezwel weg te nemen dat mijn leven als een kaars in de wind plaatste. Het moest geopereerd worden en wel met spoed. Terwijl vader en moeder zich door een huwelijks crisis heen vochten, vocht ik voor mijn leven in Utrecht. Een groot litteken dat verticaal over mijn buik liep was het resultaat. Toen ook die operatie misging maakte men mij midden in de nacht opnieuw open en sneed er een tweede diagonaal overheen. (die heb ik op de foto lekker weggewerkt – leve photoshop!). Altijd als ik naar de littekens kijk besef ik dat er veel zogenaamde goden zijn, maar er is er maar EEN die voor u, en mij gestreden heeft en de littekens daar nog altijd van draagt. Zijn naam kennen we. Geen Mohammed, Boeddha, of andere godenzoon. Slechts die ene Jezus worstelde en vocht tot de dood. Niet voor Zijn eigen leven maar voor ons leven. Dat we dat nooit zullen vergeten…

9 opmerkingen:

  1. Hallelujah! Het blijft een wonder.
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Moet eerlijk bekennen dat dit stukje mij diep ontroerd.. Gracias.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi stukje! Prachtig verwoord.

    Groeten van Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. amen prijs God wat mooie woorden peter en zeker zo waar...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi gezegd Peter.

    Sta jij nu echt te lassen aan een brandstof tankje van een Puch?
    Ben je goed verzekerd?
    (grinnik)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik doe alsof. Nou ja, zolang je maar niet net doet of je christen bent....

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nee, dat zou je ook brandblaren kunnen opleveren....

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.