zaterdag 6 april 2013

"Lief oud vrouwtje"


Vindt u het ook zo lastig om iemand te troosten die niet gelooft? Ik bedoel, iemand die zijn hoop heeft gezet op een leven
na dit tijdelijke bestaan, is te troosten met deze hoop. Maar iemand die nergens aan doet en je zit aan diens bed, wat zeg je dan? “Er is hoop?” “Er is geen hoop?” Natuurlijk weet geen mens wat in het binnenste speelt van de mens, alleen God weet dat!
Je zou die zieke mens vaak zo graag iets ter bemoediging geven, een woord van houvast.
Ooit sprak ik met een oude vrouw in het ziekenhuis over de Here Jezus. Ik verwachtte dat ze mij huilend in de armen zou vallen, want dat lees je zo vaak in de christelijke charismatische boeken die ik graag las.
Niet was minder waar. Als door een wesp gestoken begon de oude dame uit haar bed te komen en wilde mij afranselen met haar in het verband zittende armen.
Ze had een soort huidziekte en haar halve lichaam zat in het verband. Als een ware mummie kwam ze mij achterna en wierp de ene vloek na de ander naar mijn hoofd. Zelfs de verpleging kwam er aan te pas en ik maakte met de staart tussen mijn benen dat ik weg kwam.
Het was toch niet zo’n lief oud vrouwtje als ik gedacht had.
Het brengen van het goede nieuws wordt niet altijd in dank afgenomen ondanks wat er in veel christelijke boekjes staat. 

4 opmerkingen:

  1. Hoi,

    Ja ,helaas ken ik deze situaties ook. Blijft gelukkig altijd de mogelijkheid met God over deze mensen te praten (ipv met deze mensen te praten over
    God.)

    Groeten van Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Peter,

    De een neemt het in grote dank aan, de ander verwerpt het.
    Zo simpel is dat.
    Jammer maar het is nu eenmaal zo.
    Rot ervaring he.
    Groetjes
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  3. hallo Peter

    Ja, dat is naar als iemand de Heer zó afwijst en daarmee ook zijn/haar redding. Ach, als het zóveel emotie oproept, dan doet het die persoon dus wel wat. Laat het hem/haar niet helemaal onverschillig. Zelf heb ik al meer dan 25 jaar door 'toeval' contact met een oudere dame en elk jaar gaat er een vakantiekaart, een kerstkaart en een brief heen. Ik heb haar ook eens het Evangelie uitgelegd, maar ze heeft daar nooit op gereageerd. Maar het contact met ons (mijn vrouw en mij) vindt ze fijn. Je weet nooit hoe de Here God zó iemand toch kan aanspreken.
    Groet!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik denk wat hierboven staat klopt. We kwamen nog wel eens een jongen tegen die vroeger in de kerk zat. Als hij ons dan zag begon ie gelijk te gvd-en en snapte niet dat we nog bij de kerk waren. Ik dacht dan ook altijd: waarom reageer je zo fel als je het niet meer doet...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.