maandag 29 april 2013

Koe in de sloot

Toen ik over de tiendweg fietste zag ik een koe in de sloot. Het stomme dier keek mij aan en ik las paniek in haar bolle ogen.
Hoe ze ook worstelde om los te komen uit de stinkende modder, het werkte niet. Sterker nog, ze kwam steeds dieper te zitten. Ik haalde zo snel ik kon de boer omdat bij deze temperatuur een koe snel onderkoeld raakt en dan sterft. Terwijl ik stond te wachten tot de boer met de trekker zou komen en ik de koe liefdevol toesprak, zag ik in dit alles plotseling de hopeloze situatie der mensheid. Ook u, jij en ik zitten vast in een moddersloot waar wij op eigen kracht nimmer uit kunnen komen. Je voelt je nu misschien nog oké en hebt niet door dat deze situatie uiteindelijk je ondergang zal worden. Maar er komt een tijd, dat ook jij de dood in de ogen zal zien, en wie is er dan om je over de muur van het tijdelijke bestaan op aarde heen te tillen de hemel binnen? Al de afgoden zijn dood er is maar een graf leeg! Daar lag de Meester die zelf ook afdaalde in de moddersloot van ons bestaan. Niet om daar te blijven maar ons eruit te tillen. Nooit beeldender gezien wat bevrijdt worden wil zeggen dan deze morgen toen de boer het touw om de kop van de koe wond en haar op de kant trok.

3 opmerkingen:

  1. Tjonge Peter, wat kun jij de dingen toch mooi verwoorden. Dit is ook weer zo pakkend geschreven. Super.
    Wat mooi trouwens dat je dit hebt mogen beleven, dat jij zo veel mocht betekenen in het leven van deze onfortuinlijke koe.
    Knuffie
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gelukkig dat jij het zag en de boer kon waarschuwen Peter!
    En een mooie bespiegeling erbij, idd kunnen we onszelf niet bevrijden, dat kan er maar 1 .

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi beeld Peter! Gelukkig is déze koe gered..

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.