zaterdag 27 april 2013

Grafsteen


Pa zit rechtop in zijn lederen stoel en lijkt fitter dan ooit. “Hebbie leverworst meegebracht?” “Ja pa een heel stuk!”
“Oh leg maar in de koelkast, ik betaal
je er niet meer voor, je moet het maar over hebben voor je vader,” mompelt hij. “U hebt me nooit betaalt voor wat ik mee moest nemen pa, u vindt dat normaal en ik doe daar niet moeilijk over,” zeg ik hem. Hij negeert mijn opmerking en zegt:”Ik wil een opstastoel!” Ik zeg:”Pa Carla had daar al voor gezorgd maar u vond de kleur niet mooi, u wilde een zwarte. Toen ze daar aan kon komen vond u het te duur en wilde liever een doodskist.”
Pa mompelt onverstaanbare volzinnen waar ik enkel de woorden:”Schoftentuig en ondankbare kinderen” kan opmaken.
“En toch wil ik er een, er was er een te koop op Ouderkerk a/d ijssel, haal hem maar.”
“Ik peins er niet over, straks sta ik voor de deur en moet u hem weer niet hebben.” Pa trekt ontevreden aan zijn sigaret en houdt een aanmaning omhoog. `Van een incassobureau, ik betaal toch niet, ze barsten maar.`
Ik lees dat het inderdaad een incassobureau betreft die bovenop de 80 euro die mijn vader schuldig is aan de een of ander, er nog 44 bovenop heeft gedaan. `Ze komen het maar uit mijn kist halen,` roept hij jolig. `En oh ja ik wil een steen op mijn kerkhof.` Ik zeg pa laten we het nou niet over de dood hebben en dan nog eens wat, u krijgt op zijn best een graf en niet een geheel kerkhof hoor.`
`Maar wat moet ik op die steen laten zetten dan?" Pa neemt een paar teugen uit zijn fles jenever die zijn adamsappel doen schokken. Ik zeg:"Wat dacht u van een stukje uit het lied van Jan Blaaser?" Meteen fonkelen zijn ogen en hij vraagt naar wat er dan staat? Ik zeg: Laat dan op mijn grafsteen blijken, hij kon niet meer op zijn benen staan!" Pa gilt van de lach en zegt:"Ja dat moet erop...."

2 opmerkingen:

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.