donderdag 11 april 2013

Eindelijk thuis


Even gelijkt het leven op een speeltuin. Overal  joelen kinderen en de zomer lijkt eeuwig te duren. In de spiegel het rondbuikige jochie dat altijd lacht.

Toch is dat maar een kort moment in de tijd. Al spoedig lijkt het geluk je wat de ontglippen als droog zand door de ranke vingers.
De speeltuin begint wat te herfsten en bladeren dwarrelen neer om een knisperend tapijt te vormen onder je stevige geworden jongensvoeten. In de spiegel kijkt een puistige tiener terug.

Je huwelijksgeluk lijkt op een kroon in je bestaan en je voelt je veilig terwijl je kinderen nu spelen in de tuin waar jij ook ooit het eeuwige geluk beproefde.
In de spiegel kijkt een jongeman die met schrik aanschouwt dat zijn haargrens dagelijks langzaam opschuift.

In de verte hoor je de  kleinkinderen spelen, maar als in een echo klinken ze ver weg en hun stemmen gedempt, alsof je ouder wordende oren moeite hebben met hun geluid.
In de spiegel kijkt een onbekende opa terug op middelbare leeftijd. Iedere morgen is het even schrikken als de vreemdeling je aankijkt met jou ogen.


Naast het rusthuis spelen de kinderen en heel in de verte klinkt hun spel dwars door de dubbel beglaasde ramen tot je kamer door. Je draait je gehoorapparaat op vol volume omdat je ondanks je eigen stramme benen blij wordt van hun spel. In de spiegel kijkt een bebrilde oude van dagen je aan die jij nooit gekend hebt en ook voor geen goud op de wereld wilt herkennen. Je eigen kinderen en kleinkinderen  herken je eigenlijk ook niet meer en de wereld is een plek vol leed waar ouderen jammeren en klagen. Hun stemmen klinken des nachts over de gangen van het verpleeghuis.

Heel ver weg spelen kinderen en wijzen naar de plek waar jij je rust zegt te hebben gevonden. In de hemel hangt een spiegel waarin je eindelijk jezelf hervonden hebt. Je hinkel opnieuw over straten, maar ditmaal van goud. Eindelijk thuis, eindelijk terug in de speeltuin, eindelijk voor altijd jong....

2 opmerkingen:

  1. Whow Peter, wat heb je dit ontzettend mooi geschreven.
    Ben er eigenlijk heel stil van.
    Liefs
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi hoor, gewoon kippevel." Lichtstadt met uw paarlen poorten" is het eerste wat in me opkomt!!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.