donderdag 14 maart 2013

Verplaats geen oude bijbelse grenzen


Een van de dingen die mij het allermeest tegen de haren instrijkt is het verleggen van grenzen. In de charismatische hoek waar ik de eerste 15 jaar van mijn christen zijn kerkte, had men daar nogal de gewoonte van.
Je wist als je de samenkomst bezocht nooit waar je echt aan toe was, altijd kwam er wel iets als een verrassing uit de lucht vallen. Ik heb het persoonlijk nodig om mij veilig te voelen als oude grenzen gekoesterd worden. Ten eerste de grenzen van Gods woord. Gij zult niet gaan boven hetgeen geschreven is (1 kor 4:6).
Het gekke is dat kinderen en zekere charismatische mensen deze overeenkomst tezamen hebben, dat ze beide gaarne de grens opzoeken. Hoe ver kunnen we gaan?
Kinderen worden aangetrokken door de verboden waterkant of de stoep aan de overkant van de straat. Volwassen christenen tot het ervaringsgeloof. Je moet vaak zoveel van deze mensen anders hoor je er niet bij.
Je moet in tongen spreken, met opgeheven handen bidden, profetieën hebben, dromen dromen en dit alles valt dan nog binnen de grens van de bijbel. Maar in onze eeuw komt men ook met geheel andere dingen die niet in de bijbel staan. Kan iemand mij vertellen waar het staat om te loeien of te brullen als een beest (in de geest?). Kan men mij de plek aanwijzen waar van de eerste gemeente werd gezegd dat zei bezweken in de geest en sidderend op de grond bleven liggen? Is er iemand die een bijbeltekst kan vinden over dat wij deze ervaringen moeten zoeken?

Ik voor mij kan mij niet veilig voelen bij een grens welke zich steeds verplaatst. 

5 opmerkingen:

  1. ons mening na jaren is het volgende:
    ik ging vroeger naar een pinkster spaanse gemeente waar al dit soort dingen werden gedaan

    maar ik ben met huub eens..we kunnen niet oordelen we weten echt niet...maar staat nergens in de bijbel dus we moeten wel dingen toetsen

    huub heeft jaren lang naar de baptiste gemeente geweest waar mensen zongen bidden en zonder al dat herrie ook God ervaren

    en die christenen zijn net gered als degene die al dat drukte maken

    ik heb me ook jaren in vergist...met kracht preken is een ding...maar als alles rustig verloop is Gods geest dergelijk ook aanwezig
    omdat we zijn naam roepen

    goede punt peter...ik heb ook van dingen die ik wil delen maar durft niet...want het kan verkeerd begrepen vallen snapt u ?

    groetjes in Gouda voor jullie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een rare boel, Peter. Als ik zo iets ziet, voel ik hele grote weerzin om zulke praktijken. Dit heeft niets te maken met Jezus onze Heere. Zulke "gaven" zullen wij ook nooit vinden in de Bijbel.
    Er wordt alleen van de duivel geschreven, dat hij rondgaat als een brullende leeuw.
    Voor mijn gevoel, betreed je de grenzen van de duisternis. En daarom voelen wij ook een grote afkeer. Zo wordt Jezus Christus niet geéérd, of groot gemaakt.

    Als wij lezen in de Bijbel over de Geestesgaven, wordt Christus grootgemaakt, en bemoedigen wij elkaar daarin.
    Laten wij maar veilig binnen de grenzen blijven, daar, waar Jezus Christus is. HIJ is onze houvast, onze Rots waar we op verankerd zijn en daar aan vasthouden.

    En dat sidderen op grond, dat komt alleen soms voor als iemand bevrijd wordt van demonen. Maar daar wordt absoluut geen idioot circus van gemaakt.

    Ik denk dat de grote denkfout bij velen is, het "moeten". De echte Geestesgaven, ontvangen wij, naar gelang Christus de Geest Zelf wil uitdelen. Zoals we ook lezen in 1Kor. 12:11, '...uitdeelt zoals HIJ wil'.

    Pittig onderwerpen, maar altijd goed, een stuk waarschuwing.

    Lieve groet voor jullie beidjes, maar vooral Gods liefde en nabijheid. van mij, Esther.





    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mij ook vreselijk tot braakverwekende hoogten brengt is het zalvende praatje. Op de achtergrond een zalvend muziekje, zalvende bewegingen, een zalvende stem en een zalf van een vent. BLEEERRRRGGG!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Paulus spreekt over het spreken in tongen van (misschien) één iemand in de gemeente, en de uitleg die hij daarbij MOET geven.Groot was mijn verbazing toen ik in een (hele) grote charismatische kerk kwam waar bijna iedereen in tongen aan het bidden was zonder uitleg. Voelde me toch maar een Jan doedel. M,n vrouw is veel nuchterder en vindt het sowieso maar poppekast. En toen ik er met een broeder uit de "zware"hoek kwam......vroeg hij verschrikt waarom de voorganger ineens overschakelde op "Japans".Wist hij veel.......

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Herkenbaar het viel mij ook al snel op dat men wel op de (met respect) toeter wilde blazen als het om tongentaal gaat, maar dat de vertaling welke de bijbel als must beschouwt achterwege laat.
    Dit geeft te denken. Nog meer als men het vertaalt en het verwordt tot een: Zo spreekt de Heer. Wie in een tong spreekt, spreekt tot God en niet tot mensen zo leert de bijbel dus hoe kan het dan, als het vertaald wordt plotseling een spreken van God tot de gemeente worden? Zulks is (helaas) onbijbels en heeft niets uit te staan met het bijbelse spreken in tongen maar berust op zijn best op een ongezond stuk fantasie. Dat betreur ik want ik geloof in deze gave en haar onmisbaarheid als zodanig. Maar pas op er een karikatuur van te maken...!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.