vrijdag 29 maart 2013

Pa waarom ben je zo

Diep van binnen ontspruit een gedachte die plotseling glashelder voor mijn ogen staat. Ik hoopte op een paar “normale” maanden alvorens hij sterven gaat. Een korte tijd waaruit troost te putten was en die al de pijn uit het verleden zou verzachten.
Het is ijdelheid, ik besef dat nu. Pa is zoals hij is en blijkt niet in staat zijn leven en houding te wijzigen. Bij leven heeft hij veel pijn veroorzaakt en ook bij sterven zal hij de vraag naar waarom hij zo was met zich meenemen. Die tijd zal spoedig komen en hoe wreed het ook mag klinken, diep van binnen verlang ik naar rust. Ik kijk uit naar een leven waarin je niet meer bij elk telefoontje behoeft te schrikken van: wat nu weer? Weer iemand aan de telefoon die je kleineert en roept dat je een schoft bent die zijn vader in de steek laat. Weer een verpleegkundige die zegt:"Spreek ik met de zoon van meneer de Mooij? Uw vader is ziek en vraagt naar u," terwijl in haar stem de verstikte emotie doorklinkt waaronder een vliesdun laagje beschaving de woorden:"Vuile klootzak, kijk naar je lieve vader om" schuilgaan maar net niet aan de oppervlakte komen. Weer iemand van de thuiszorg die fluistert:"hij huilt en vraagt naar je." Pa danst op het toneel met in zijn lange onderbroek een fles jenever en brult:" De 200e act. "Het doek gaat omhoog, ik kom op en zeg:"ha pa hoe is het nou?" "Fout roept hij, donder maar weer op. Opnieuw..."

Ik heb na een nachtje erover te hebben kunnen slapen voorlopig gekozen om de aandacht naar Paula’s vader te laten gaan. Laat mijn eigen vader maar gaarkoken in zijn eigen soepje. Het klinkt misschien hard, maar het is niet mijn maar zijn eigen keus... Ik speel niet langer mee in de soap van zijn bestaan. Niet om hem te laten stikken, maar om mijzelf te laten ademen. Niet om hem te laten sterven, maar om mijzelf te laten leven...

1 opmerking:

  1. Wat is het erg, wat jouw vader je aandoet! Ik ken het ook uit eigen ervaring van mijn moeder. En het is goed om je terug te trekken uit zelfbescherming. Je hoeft je niet willens en wetens geestelijk in elkaar te laten slaan.
    Neem rust en zie tegelijkertijd op Christus, Die jou liefheeft en jou niet laat stikken. Hij heeft je lief met een eeuwige liefde!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.