maandag 11 maart 2013

Pa maandag


Rond pa is het ijzingwekkend stil. Nu hij “de meiden” ook de deur gewezen heeft omdat ze hem te weinig bezochten in zijn beleving en te weinig opbelden, had ik wat anders verwacht. Namelijk dat hij mij nu weer ging opbellen en zeggen met zielige stem dat iedereen hem weer in de steek heeft gelaten. Zo is het dus al mijn leven lang gegaan. Je gaat tot het uiterste om het hem naar de zin te maken en cijfert jezelf totaal weg om uiteindelijk toch te door pa buiten de deur te worden gezet. Vervolgens draait hij alles om en klaagt tegen iedereen die het maar horen wil over die klootzakken van kinderen die niet naar hun vader omkijken.
Mensen vinden dat een “fijne” roddel om aan te horen en dus kijken ze je overal aan als zijnde die “klote kinderen”.
In het ziekenhuis als hij daar vanwege zijn zuippartijen weer eens is beland, ogen van zaalgenoten vol verwijt want daar komt die klootzak van een zoon eindelijk eens bij zijn vadertje kijken. De hulpverlening aan de telefoon:”Meneer kunt u nou niet een beetje naar hem omkijken?”
Je bloedeigen tante Dinie aan de telefoon of je nou eindelijk je hand niet eens over je hart zou moeten strijken en je arme zielige vader weer te bezoeken. Je neef die je zus lastig valt op een begrafenis omdat hij haar in het gelaat moet werpen dat hij altijd een goed kind is geweest voor zijn ouders en dat wij ernstig in gebreke blijven als het om pa gaat.
Een vreemde vrouw aan de lijn die zegt:”ach hij zit naast me en hij huilt, kom toch snel.”
Hoe kan een buitenstaander ooit iets begrijpen van de poppenkast die mijn vader maakt van het leven waarin hij steeds de rol van de held speelt en wij de bandieten. Hoe kunnen ze dat ooit geloven? Voor hun ogen zit een oude zieke huilende man in zijn zoveelste uitvoering van de nieuwe klucht van de dag. Pa zweeft het toneel op en brult voor de 1000e keer:”En iedereen heeft mij in de steek gelaten.” Het publiek weent en is boos diep van binnen op die klotenkinderen. Dan komen wij (de kinderen op) het boegeroep zwelt aan…
Hoe lang nog?

14 opmerkingen:

  1. Als er geen wonder gebeurt, tot zijn dood denk ik.
    Al hoop ik zo voor je dat hij tot inkeer komt, en een keer naar zijn eigen binnenste durft te kijken.
    Het is een vreselijke situatie voor je en wens je alle sterkte toe om staande te blijven!
    Groet,Riah

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik weet niet wat te zeggen...
    Sterkte...
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Peter,

    Ik ben bang zolang als hij nog leeft. Gelukkig weten jullie 'klotekinderen' wel beter en zou ik, hoe moeilijk dat ook is, de toeschouwers maar in hun waan laten.

    Gr. Robert

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Afschuwelijk is dit......en ik denk ook dat dit niet zal stoppen. Probeer naast je neer te leggen wat andere mensen denken en zeggen en weet dat er Een is die de waarheid weet. Ik weet....een schrale troost, maar ik denk dat je het hier toch mee moet doen..... Sterkte hoor en ik blijf bidden voor jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, Peter, dit is moeilijk, héél moeilijk zelfs.
    Het idiote van alles is nog wel, dat de drank de mens weghaalt, die jou vader ooit was.
    Monsters worden het, sorry voor mijn boute uitspraak hoor. Echte alcoholisten, vinden zichzelf altijd heel erg zielig, de hele wereld heeft het gedaan, terwijl ze zelf de fles aan hun eigen mond zetten.
    Dat hun handen en mond de vreselijkste dingen doen/zeggen, naar een ander, vaak mensen die het dichtsbij staan, dat is altijd verborgen voor de buitenwereld. Iedereen krijgt de schuld...van wat??? vraag je je dan af.
    Bij jou/jullie, Peter, hebben de kinderen het gedaan.

    Heel veel sterkte, maar vooral de kracht van onze Here Jezus. En wij nemen jullie in onze gebeden, ook voor jou vader.
    Een eenvoudige lieve groet, Peter en Paula, van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. En de Oscar voor beste zielige vaderrol gaat naar:........

    Sterkte Peter, dit is niet leuk, maar wel herkenbaar.
    groetjes
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  7. help niet veel als ik zeg sterkte voor jullie he? dat heeft u alvast veel gehoord toch als ik dit leest al zitten we in verschillende situaties het bemoedigd mij om te zien hoe mensen ...kunnen volhouden om het goede te doen...weet niet echt wat te zeggen

    groetjes soraya

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het is belangrijk denk ik, om achter jezelf te blijven staan. De verleiding is groot te (blijven) kijken naar al die mensen die zo makkelijk over jullie oordelen. Maar realiseer je hoe (on!)belangrijk je eigenlijk de mening vindt van iemand, die oordeelt zonder echt de feiten te kennen...

    Jullie (jij en je zussen) weten beter. Blijf achter jezelf staan en ga niet wankelen in je zelfrespect. Heel nuchter gezien zijn jullie helden, dat je zo'n moeilijke vader toch altijd met zoveel liefde tegemoet zijn getreden.

    ik wens jou, Paula en je zussen heel veel sterkte en wijsheid Peter!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Iedereen bedankt voor jullie woorden ze betekenen heel heel veel voor ons (zusjes en mij). We voelen ons voor het eerst in jaren begrepen door anderen en dat geeft een heel erg goed gevoel. Het boek: Gij zult uw vader liefhebben,is reeds 140 pagina's dik en zal nog verder uitgewerkt worden bij leven en welzijn. Wil jullie vragen of er bezwaar bestaat tegen het opnemen van sommige reacties (hoef niet met naam en toenaam, mag wel?) Bij leven en welzijn geef ik het pas uit als pa eindelijk naar zijn rustplaats is gegaan waarvan hij mij heeft verteld mij te zullen vervloeken vanuit zijn kist. Het antwoord van mij zal geen bittere jammerklacht wezen maar dit schrijven als troost voor hen die zich in deze herkennen...

    BeantwoordenVerwijderen
  10. wat mij betreft ga je gang Peter!

    En weet dat er velen zijn, veel meer dan je kunt bevroeden, die min of meer in hetzelfde schuitje zitten. Niet iedereen is daarin even openhartig. Niet iedereen kan het zó onder woorden brengen als jij doet. En velen zullen zo beschadigd zijn dat ze 'de fout' uitsluitend bij zichzelf zoeken.

    Begrijpen kan niet altijd, maar je kunt wel aanvaarden dat er zulke moeilijke mensen zijn. En ook dat zij hun hele leven met zichzelf te maken hebben... (24 uur per dag een ontevreden mopperende tiran in je hoofd...)

    Liefdevolle mensen hebben een blije rust over zich in hun ouderdom, als de jaren gaan tellen. Boze mensen hebben dan alleen de bitterheid en verwijt in die moeilijke jaren.

    De Psalmist verbaast (ergert) zich aan de goddelozen, die mensen verdrukken en ermee wegkomen. Totdat hij 'let op hun einde'. (Ps73) Hun einde zal zijn naar hun werken volgens 2 Kor 11:15

    Dit zijn geen gedachten van wraak, maar van medelijden. Mensen die ons voor korte tijd het leven moeilijk maken maar het zelf met zichzelf zo eindeloos moeilijk hebben. Geef ze die onverdiende liefde dan maar.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik hoor deze verhalen vaker om mij heen. Manipulatie die gewoon doorgaat naarmate ze ouder worden. Zelf ben ik altijd nogal nuchter als ik bij ouderen kom en ze heel zielig vertellen dat hun kinderen niet meer komen, Nieuwsgierig als ik ben zou ik soms hun kant wel eens willen horen. Want als je bij iemand werkt kan ik er als buitenstaander wel mee omgaan, maar als ik er bij nadenk dat zo iemand mijn vader zou zijn, zou ik ook afstand nemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Het nare is dat niemand van de kinderen in die zin afstand nemen (op mijn oudste zus na) maar op afstand gehouden worden (als je het goed gelezen hebt). Afstand nemen ligt opnieuw de bal bij de kinderen en dat voelt niet goed....

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik heb het al vaker gezegd, de deur was voor mij allang dichtgegaan. Zo'n ellende zou ik mezelf niet aan doen, die man is gebroen om te sarren. Sterkte voor jou en je zussen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Hallo Peter, op jou vraag, om sommige reacties, op te nemen? Heb ik geen problemen mee. Hoewel, mijn reactie's zijn soms wel crú, maar er zijn nog vele reactie's van anderen.
    En, 'Gij zult uw vader liefhebben', is bij jou meer als genoeg te zien.
    We blijven massaal in gebed, voor jullie en ook voor jou vader.
    De Here Jezus, is toch de enigste, die het hart van jou vader het allerbeste kent.
    Het is nu afwachten, of het eerste teken komt, of dat jullie weer welkom zijn.
    Zonder de kracht en liefde van de Here Jezus, had je het nooit zo lang volgehouden. Wat een werking eigenlijk, zo bijzonder. Maar...onze Here Jezus IS bijzonder, en HIJ wil bij ons zijn, met al onze aardse verdrieten, pijnen, om ons te laten zien: 'Voor jou, ben ik er, helemaal, en geef alles aan mij".

    Gods liefde en kracht voor jou Peter, en Paula, en lieve groet van mij, Esther.





    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.