donderdag 28 maart 2013

Pa belt ons uit bed


Pa belt weer op om voor zevenen in de morgen. Of Peter er is? Paula slaapt nog want het betreft haar vrije dag en schrikt erg van het vroege telefoontje. “Is er iets aan de hand dan?” ‘Neen dat niet gewoon of ik er ben?’
Ikzelf was om kwart over vijf al op en voor zessen naar mijn werk gegaan en hoorde pas later van Paula over dit.
Ik merk dat zij er moeilijker mee om weet te gaan. Ik snap dat want het is niet eigen.
Toen hij vanmiddag opbelde kwam het eerst verwijt reeds van zijn lippen dat klonk als:”En je vrouw smijt steeds de hoorn erop als ik bel.” Waar wel iets in zit omdat ik het haar zelf heb aanbevolen. Ik mag het haar niet aandoen met die lastige  klierende vader van mij op te zadelen, als ik er niet ben. "Met je opa,"had hij met hese stem gezegd.

Ik bid ervoor hoe nu verder en het lijkt mij wijs om niet halsoverkop naar pa toe te gaan. Ik meen dat hij wel de consequenties van zijn vreselijk irritante gedrag onder ogen moet leren zien en dat hij er niets van leert als ik morgen weer met een stuk leverworst op de stoep sta.
Heb derhalve besloten om hem nog een of twee weken niet te bezoeken. Dit mag vreemd klinken maar ik heb naast en lastige vader ook nog een goed huwelijk dat ik koester en bescherm.. 

2 opmerkingen:

  1. Lastig hoor!
    Mooi om te lezen dat je huwelijk op nummer 1 staat.
    Maar toch...moeilijk blijft het wel...wat een voorrecht dat we kunnen bidden.
    Sterkte én wijsheid toegewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wijze beslissing denk ik Peter. Je eerste verantwoordelijkheid ligt bij je vrouw. Het blijft een moeizame situatie hè.......

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.