woensdag 27 maart 2013

Gaat er van de kerk nog wel een wervende kracht uit?


Ik herinner mij mijn eigen kindsjaren en jeugd en hoewel
er elke zondag mensen ter kerke gingen, zei dat mij in het geheel niets. Ze wekten mijn nieuwsgierigheid niet echt op. Wat men daar in de kerk deed, was een vraag die niet eens in mij opkwam. Iemand kan zich afvragen hoe dat komt? Heeft het te maken met dat wij een redelijk gesloten front vormen zonder het zelf te beseffen? Bestaat er dan zoiets als een hoge kerkmuur een blijkbaar niet te nemen drempel om zomaar eens een kerk binnen te lopen op zondagmorgen of aan te sluiten bij de ter kerke gaande stoet? Ik meen van wel! We sluiten ons op binnen vier of meer muren, sluiten de deuren die even tevoren nog openstonden en beleven ons geloof in alle geborgenheid of misschien wel verborgenheid.
Moet de kerk niet meer naar buiten treden en van mijn part eens een aantal maal per jaar openluchtsamenkomsten of doopdiensten houden?
Hoe jij je geloof in het klein uitoefent wil ik het nu even niet over hebben. De hamvraag is hoe wij het in het groot beleven en of we ons niet te veel naar binnen hebben gekeerd?

3 opmerkingen:

  1. Mooi duidelijk stuk Peter. Het brengt vragen naar boven. Misschien zit het probleem wel in het woord kerk, het grote gebouw waar velen samenkomen. Het komt bijna overal voor dat 'de kerk' een gesloten club is. Het begint al met inschrijvingen, een soort van clubpasje, dan hoor je bij die desbetreffende kerk. Daar ontstaat veel verdeeldheid door. Zo komt het dat vele kerken erg naar binnen gericht zijn, ieder zijn eigen groep.
    En mede daardoor treden vele kerken niet naar buiten.
    Misschien komt de vraag naar boven, willen wij bewust naar de kerk, om de kerk, of willen wij samenkomen om elkaar te bemoedigen in Jezus Christus.
    Het gaat toch om een Persoon en niet om een gebouw. Zolang Jezus niet de eerste plaats inneemt, zal er noooooit kracht van een kerk uitgaan. Ongeacht welke kerk. Uitzonderingen zijn er altijd wel.
    Het is al wat Jezus zegt met de vergelijking van de Wijnstok, "zonder Mij kunt u niets doen". En zo ook met een kerk. Er gaat pas kracht van uit als Jezus bovenaan staat.
    Dan gaan kerkdeuren open voor ieder, die zoekende zijn, die behoefte hebben, omdat de Kracht van Jezus de kerkmuren niet kan tegenhouden. Het moet er uit, gelijk een Bron van Levend water wat overstroomt.

    Gods nabijheid Peter en Paula, en liefs van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. We zijn veel te veel naar binnen gekeerd. Zo sterk zelfs, dat traditie regels zijn geworden en dat ik mensen die nieuwsgierig zijn naar God niet naar mij eigen kerk verwijs... Erg hè...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.