dinsdag 12 februari 2013

Ze moesten ze allemaal opknopen


Nou ja, dat waren de woorden van een mevrouw met een redelijk Floddergehalte die voor mij aan de beurt was bij de apotheek. Een mooi meisje dat ook op haar beurt wachtte keek mij aan en we lachen naar elkaar. Toch een leuk succesje. “Schoften, zijn het die ons uitknijpen en niemand zegt wat,” raasde de vrouw verder terwijl ze ons (de wachtenden) aankeek vanachter haar loerijzer. Het leek mij geen zoete koekjes bakster. Meer een patat en pizza eetster met een redelijke hang naar zware shag en een stevige neut. Toen het meisje weer naar mij glimlachte kwam even de vreemde neiging op haar te kussen, maar dat was zonder twijfel de oude mens die even zijn kans waar wilde nemen. Daar zal een normaal mens geen last van hebben, maar bij mij “rispt” hij zo nu en dan op in de hoop zijn kans te kunnen grijpen. De vrouw schudde met haar vlezige amechtige achterwerk, wierp nog een laatste blik naar de zwijgende wachtende mensen in de apotheek en riep nog eenmaal iets over castratie en verdween stampvoetend naar buiten. Ze had een eigen bijdrage moeten leveren voor haar medicijn. Tja. Heb nog altijd de indruk dat wij een redelijk verwend volkje zijn, dat in een land leven waarin wij onwijs gezegend zijn. Toen het leuke meisje een bankje opschoof en ik rook hoe verleidelijk ze wel niet rook leek de oude mens te fluisteren in mijn hoofd, “zal ik even?” Maar wist hem eronder te houden…

2 opmerkingen:

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.