woensdag 27 februari 2013

Opstastoel voor pa...


Pa wordt steeds beter en dus lastiger en onredelijker. Meneer wil een opstastoel. Als er een gevonden is door een van mijn zussen staat de kleur hem niet aan. “Die wil ik niet, ik wil een zwarte.” Op zoek naar een 2e hands zwarte stoel. Wonder boven wonder wordt er een gevonden. “Kijk eens hier pa wat we gevonden hebben voor je,” zeggen ze blij. “Neem maar weer mee, ik mot geen stoel, bestel maar een doodskist,” roept hij.
“En nog eens wat, jullie bellen mij te weinig. Meer langskomen en bellen of anders is daar het gat van de deur.” Als ze hem vertellen dat het echt niet gaat wordt hij boos. “Ik ging vroeger elke dag naar mijn moeder en jullie kunnen dat makkelijk ook doen en anders blijven jullie maar liever weg. Dan zie ik jullie net als je broer liever gaan dan komen.”

Foto nieuwe haven bij oma achter zo'n 45 jaar geleden, toen pa nog pa was....

6 opmerkingen:

  1. Tjongejonge, het is weer zover lees ik wel. Ik was (denk ik) niet eens naar een andere kleur op zoek gegaan. Sterkte maar weer ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zucht......wat moet je hier nou weer op zeggen. Het is ook nooit goed voor die man.....dat je dit nog volhoudt Peter, petje af.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Peter, dit is zo ongrijpbaar, zulke ingewikkelde gevoelens. Aan de ene kant heb je zin om hem een beste schop onder zijn achterse te geven, maar aan de andere kant is altijd weer die pijn, en die diepe verborgen aanhankelijkheid, want het is en blijft je vader. Moeilijk is dat.
    Wij als lezers, weten niet altijd iets zinnigs te zeggen, het doet ons wel zeer, want je bent onze broer in Jezus naam.

    Veel sterkte en kracht van boven voor jou, Peter en ook voor Paula, en liefs van mij, Esther.


    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.