vrijdag 22 februari 2013

Instant pudding


We leven in de vluchtige dagen. Ging een jas vroeger een generatie mee, nu is hij vaak na een of twee seizoenen aan vervanging toe. Deze hele tendens is doorgevoerd in alles. Ik heb nog drie radio’s met lampen (1940) en die spelen de sterren nog van de hemel. De moderne elektronica geeft de geest na een paar jaar en moet dan weer vervangen worden.
Kwaliteit heeft het verloren van kwantiteit.
Het gaat om de massa (indruk) niet meer zozeer of een product een leven lang kan meegaan. We zien dit in alles terug. Fotografie was vroeger een vak, in onze moderne tijd zit op iedere staafmixer een fotocamera ingebouwd. Of je er nou mooi werk mee kan maken is minder van belang, als er maar wat opstaat. Afdrukken die veilig weg geplakt in het fotoalbum waarin 80 jaar laten nog gezien kan worden hoe opa eruitzag, zijn vervangen door pixels die tijdelijk over de krochten van onze pc en harde schijf dansen en dan verdampen.

In het geestelijk leven zien wij deze tendens ook terug.
Men zoekt naar “geestelijke” “speeltjes” die even helemaal te gek zijn en hot, om even later in de hoek van het geestelijke leven terecht te komen.
Blessings in al hun vormen, van Toronto tot Willowcreek, ze zijn te talrijk. Ze waren kort en krachtig. Niemand horen we er meer over. Praktische preken, is er ook zo een. Plotseling moest een preek bovenal praktisch zijn als het recept van een opklop pudding. Toen werd het weer: verootmoediging, neen we moeten meer de kant op van workshops om Christus te delen, de muziek moet harder, de berijming moderner, de vertaling up to date of er moet meer actie in de samenkomsten.
Het is allemaal vluchtig gebleken en wat is er van over?

3 opmerkingen:

  1. Welk een weemoed! Mooi verwoord overigens.

    Heb geen antwoord voor je. Maar even een opmerking terzijde; die producten van tegenwoordig worden zelfs bewust zo gefabriceerd dat ze het snel begeven zodat we weer een nieuwe gaan kopen; als de fabrikanten het willen kunnen die producten ook zo gemaakt worden dat ze veel langer meegaan. Ongelofelijk eigenlijk hoe we besodemieterd worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha Peter; Fantastisch blogje! Zo is het helemaal, helaas...
    Vluchtigheid beheerst deze samenleving. Dat de christenheid hier volop in meegaat en meedoet is teleurstellend. Soms zelfs aandoenlijk.. We moeten opeens allemaal 'leiders' zijn, we moeten ons meer oefenen in de geestesgaven, we moeten workshops volgen! En niet te vergeten de ene na de andere conferentie afstruinen. Om vrij en gezond te zijn.
    In mijn Bijbel lees ik doorgaans hèle andere dingen, en daar ben ik zo blij mee!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier ben ik helemaal mee eens. Peter, dat heb je duidelijk neergezet. Jezus Christus, is geen instandpudding. Het oude verhaal/geschiedenis en het blijft altijd nieuw, tot in eeuwigheid. Alleen de ware echte christenen, houden zich daar aan vast, aan Hem, Jezus onze Heer. Vasthouden en wandelen op de enige Weg aan de enige Waarheid, en het echte ware Leven, dat is HIJ. De IK BEN. Dat vernieuwd, altijd weer. En het blijft tot in eeuwigheid.
    Hier nog een mooi nummer, ik hoorde dit nummer een paar dagen geleden, en deze boodschap dit begin, vergaat nimmer. Voor ons.
    Lieve groet voor jullie samen, Esther.

    http://www.youtube.com/watch?v=r7N4fvTDg7Q even copieren, en plakken op de googlebalk.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.