dinsdag 5 februari 2013

De onschendbaarheid van de spreker


Een spreker die niet kan spreken. Herkenbaar weerkerende kwestie die niet ophoudt binnen de kerken alleen. Zou het geen eerste vereiste moeten zijn om in ieder geval het woord van God boeiend over te kunnen brengen voor predikanten? Hoeveel kerken zijn door de eeuwen heen leeggepreekt omdat een dominee eigenlijk niet kan spreken?  Nooit wordt hij beroepen en dus zondag aan zondag gaat hij voor en preekt de lokale gemeente suf?

Veel mensen zeggen dat dit geen prioriteit is voor een dominee. Men komt dan met Mozes die ook niet zo goed kon spreken of met Paulus waarbij iemand (door het lange preken) in slaap viel en probeert op die wijze te rechtvaardigen dat de predikant die zwaar van tong is toch zijn ambt moet kunnen uitoefenen.

Een organist die vals speelt, mag niet meer spelen tijdens de dienst
Een collectant die de collectezakken steeds laat vallen, wordt vriendelijk verzocht iets anders te gaan doen
Een koffiejuf die in plaats van koffie een soort drab serveert na de dienst, wordt voorzichtig doch dringend geloosd
Een bouwvakker die huizen zet die uit het lood staan, krijgt de zak
De melkboer die zure melk verkoopt is bedenkelijk geschift
Maar een voorganger die niet kan preken, zien wij als onaantastbaar omdat hij een theologische opleiding heeft gevolgd en meent een roeping te hebben.


8 opmerkingen:

  1. Hahaha, Peter, die foto, geweldig. Ik denk dat de kerk/gemeente heel snel vol zit, hahaha.
    Maar, wat je schrijft, daar sta ik helemaal achter. Het doet mij denken aan de gaven van de geest. De één heeft die gave, een ander heeft weer een andere gave. En...er is ook een gave van spreken.
    Nou, ik moet eerlijk zeggen, een dominee/of voorganger, mag net zo goed, wel eens aangesproken worden, of met een ernstig iets, gewoon het ambt, afnemen. En een gewone broeder, mag ook wel eens een dienst leiden. Nou ja, zo zie ik het hoor.
    Alleen heb ik al lang de kriebels van het woord 'theologie'. Ik wil geen theoloog met theologische beredeneringen, maar wel een broeder in Christus.
    Liefdevolle groet, voor jullie beidjes, van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldige foto Peter, lijkt mij dat iedereen een en al oor is als jij zou preken.
    Zo hadden wij ook een geweldige preker waar ik destijds bij de evanagelie gemeente ging. Whow man, die man, kon je zo heerlijk boeiend vasthouden in zijn preek.

    Na zijn weg gaan, hij moest naar een andere plaats, kregen we iemand die zijn bediening, als voorganger, op de Antillen vakantie vond, geen werk.
    Hier was dat anders. Hier moest hij wel werken. En deed hij dat nou nog goed. Maar helaas. Uiteindelijk moest hij wel daar weg en ging naar Friesland.

    Inderdaad, net als Esther, vind ik dat voor kunnen gaan als prediker/voorganger, daar is een gave van God voor nodig. Niet iedereen kan dat.

    Lieve groet,
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaja Wil ik heb vroeger veel gepreekt toen ik nog in de Pinkstergemeente zat. Daar keek men meer naar de gaven en veel minder naar de theologische opleiding. Dat heeft voor en nadelen. Maar ik baalde toen ik de jongerendiensten mocht gaan doen en het zo druk werd dat er jaloezie ontstond onder de oudsten die dit ook deden. Ik heb altijd de taal van de jongeren kunnen spreken en als ik het deed konden ze het lokaal niet in zo druk. Toen heeft men het onder de noemer: het gaat ten onder aan succes, afgeblazen. Zo gaat dat ook wel in de kerk soms hoor. Niets menselijk is ons vreemd...
      Ik zal zo'n studie wel eens opzoeken en op internet zetten kunnen jullie meelachen en begrijpen hoe de sfeer onder de jongeren was en hoe ze baalden toen ik moest stoppen.

      We doen het even in de ijskast, riepen de oudsten, maar men haalde het er nooit meer uit. Bedankt wederkomst Parousia gemeente een voorbeeldje van hoe het niet moet....

      Verwijderen
  3. Wanneer er weer eens een 'slechte' dominee preekte en wij als kinderen een lang gezicht trokken, omdat we gewoon naar de kerk moesten, kende moeder geen genade. Ze zei altijd: "Al is er verder niets aan, je krijgt wel de zegen" en daar konden we het mee doen.
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ging als kind nooit naar de kerk mar kan wel een beetje invoelen welk een dooddoener dat moet zijn geweest in de oren van een kind....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Toch zijn ze geroepen. Hebben ze die roeping gevolgd. Maar ja, vaak zie je ook bij predikanten wel hun voorkeur en talent: of ze kunnen goed praten, of ze zijn goed in het pastoraat. Een predikant met allebei deze talenten tref je niet vaak. Ach, je kunt ook niet alles hebben

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet niet of ze altijd geroepen zijn. Er zijn er die eigenlijk niet echt geloven zoals de bijbel leert. Ze geloven niet meer in de hel, ze geloven niet meer in het bestaan van de duivel, ze geloven zelfs niet meer in de Here Jezus als enige weg tot behoud. Wat is die roeping dan waard?

      Verwijderen
  6. Daar heb je weer een punt!
    Ben ik heel slecht als ik naar een andere kerk ga of thuis blijf als er een spreker komt (of iemand uit de eigen gemeente)waarbij ik me heel erg verveel of heel erg aan erger.
    Als er vroeger een vrij 'zware'(en dan bedoel ik niet zijn gewicht)dominee kwam preken hoefden wij maar één keer naar de kerk in plaatst van de gebruikelijke twee keer.
    Mijn vader zei dan: "die man heeft zijn eer reeds gehad"!
    Groeten, Riah

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.