zondag 10 februari 2013

De hoekzitters


De kerk zat vol met hoekzitters deze morgen. Mensen die plaatsnemen op de uiterste hoeken (vaak met heel het gezin) en dan naar jou kijken met ogen die lijken te zeggen: je moet er toch niet langs of zo? Op de lange banken waar in het midden nog plaats is voor tientallen mensen, gaan veel mensen vreemd genoeg vaak op de hoek zitten in plaats van vast door te schuiven naar de middelste plaatsen. Is het angst om weg te komen als er iets gebeurt tijdens de dienst wat ze niet aanstaat? Is het een soort fobie voor de meer middengelegen plaatsen? Is het een ongezonde vorm van geen rekening houden met de anderen? Wie het weet mag het zeggen maar het is en blijft een vreemde gewoonte van mensen om heel dikwijls zo plaats te nemen dat jij er enkel met veel intiem contact (soms is dat prettig als het een mooie vrouw betreft) langs kan komen. Wij nemen derhalve altijd plaats middenin de banken. Het is misschien wel het minste wat je kan doen om elkaar zonder woorden welkom te heten. Christenen zoeken vaak naar allerhande manieren om een open gemeente te zijn. Misschien kunnen we beginnen met heel gewoon op te schuiven. 

8 opmerkingen:

  1. Zit wat in. Het komt niet uitnodigend over. Ik bedenk me dat wij over het algemeen in het midden gaan zitten. Is niet zozeer een keuze, als wel een gewoonte.
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat zit er nog in uit de oertijd, vlakbij uitgangen en als het kan met de rug tegen de muur gaam zitten. Als er dan een beer of zo aanvalt, kun je snel weg en je vrouw en kinderen het op laten knappen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. zijn ook mensen die de voorste plaatsten elke zondag als eigendom nemen...

    terwijl we hebben liever ietjes vooraan zitten

    minder afleiding ...achter staan mensen te vaak op met de kinderen en zo...maar ik vindt dat alle banken vrij zijn voor iedereen...ik merk ook dat in overal alle kerken de zelfde toestanden gebeuren

    lol...groetjes soraya

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Open gemeente zijn schuilt juist in de kleine dingen die we allemaal zonder moeite toe zouden moeten kunnen passen.mits.......we het wel willen,meestal verlangen we dat van de anderen dat is veel makkelijker.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik zit graag tussen de mensen in. Op het hoekje zitten doet me er aan denken dat ik er elk moment af kan vallen... :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Tja ik zit graag op de hoek, dan voel ik me wat minder claustrofobisch;( misschien moet ik es een lieve broeder of zuster aanschieten om voor bevrijding te bidden zodat anderen zich wat meer welkom voelen;)en een gevoel van vrijheid ervaren als ze mij moeten passeren en ik niet hoef uit te leggen dat het ongastvrij bedoeld is dat ik op de hoek zit.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik had het er met mijn man over, die vertelde dat hij graag op het hoekje zit. Mij maakt het niet uit hoor, maar hij wil dat graag. Op mijn waarom zei hij, dat hij zich ingesloten voelt. Hij wil er uit kunnen op het moment dat hij dat wil en niet over voor of langs mensen te moeten lopen. Tenen trappen of zo of ongemak veroorzaken.
    Grappig dat er zo over gesproken en gedacht kan worden om een plekje waar iemand graag of gaat zitten.
    Groetjes
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tja, heb zo het idee dat we allemaal onze redenen hebben waarom we op de hoeken gaan zitten. Tis mij allemaal best misschien moeten we de kerk volzetten met hoekbanken...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.