dinsdag 1 januari 2013

Zwaar, zwaarder, zwaarst


De mens heeft de vreemde neiging om alles zwaarder te maken dan het is. Weet niet of je dat wel eens is opgevallen? Jezus zegt:”Mijn juk is zacht en Mijn last is licht, en wat doen veel kerken? Die verdelen zich in: licht, zwaarder, zwaarst. Alsof Jezus woorden simpelweg niet bestaan. Men is er dan nog ongezond trots op ook om "zwaar" te zijn. We zien het al terug in de hof van Eden. God sprak duidelijk tegen Adam dat men niet mocht eten van die ene boom en wat zegt Eva later tegen de slang? Ze zegt dat ze zelfs al zouden sterven als ze de boom aanraken. Maar dat had God nooit gezegd!

Het heeft alles te maken met de vleselijke neiging van de oude mens om gewicht in de schaal te leggen.

God zegt:”doe uw mooiste feestkleding aan.” En wat is nou het beeld dat de ongelovigen hebben van christenen?
Dat ze in het zwart gaan, of niet?

De bijbel zegt:”Grote blijdschap/ vreugde zal uw deel worden als Hij (de Geest Gods) over u komt.
En wat heeft de wereld nou voor een beeld van ons christenen als we ter kerke gaan?
Dat we eruit zien als een stel chagrijnige in azijn gedoopte of besprenkelde oorwurmen! Of niet?

De lijst met onnodige toevoegingen is onwijs lang, ik noem: Lopen naar de kerk, het kerkorgel als enig instrument om God te eren, twee keer per zondag naar de kerk, de zondag tot nieuwe sabbatsdag maken, je ogen sluiten als je bidt, je handen vouwen als je bidt, een zekere bijbelvertaling als enige juiste beschouwen, op een zekere wijs de psalmen zingen (hele noten), je bent pas een kind van God als je in nieuwe tongen spreekt, volkomen gezond bent etc, etc…

Allemaal prima hoor, maar bijbelse waarde heeft het niet en zolang we nou maar niet van elkaar gaan verlangen dat die ander zich aan deze zelfbedachte regeltjes en vormen van mensen moet gaan houden, is alles oké. Maar helaas gaat dit vaak zo anders en stellen we deze regels van mensen zelfs in de plaats van Gods gebod (gij zult uw naaste (ook de ongelovigen) liefhebben). (foto, mijn oma (vaders kant) die niet op onze bruiloft kon komen (te oud/zwak) en dus zochten we haar op. Een heerlijk moment met een belofte in het schaduwbeeld: Christus en Zijn bruid, wij mogen het een eer vinden om de zwakkeren op te zoeken, want ook zij horen er helemaal bij...

9 opmerkingen:

  1. Goh, dat is ook toevallig, ik had net zitten lezen in Genesis 2 en 3. Het beeld over christenen is idd niet zo best. En tja, al die regels zouden er niet moeten zijn...maar ja,zal wel menselijk zijn zeker dat die ingesteld zijn?
    Juist de zwakkeren mogen niet vergeten worden...dat hebben jullie mooi gedaan dat je bij oma langs ging destijds.

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vergeet ik zomaar om jullie een goed 2013 te wensen....bij deze: alle goeds gewenst voor het nieuwe jaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een heel gelukkig en vooral blij 2013 voor jou, je vrouw en alle lezers! Je hebt het weer mooi verwoord Peter. Een kind van God zou niet in het zwart, als in de rouw moeten gaan; een waar kind van God zou in de dakgoot moeten staan om de mensen toe te roepen dat er genade is en dat God liefde is!

    by the way: hoe oud is die foto nou?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank jullie voor de goede wensen en Kees, m wel een goed idee van die dakgoot, zeker weten enkel moet ik hem dan wel een beetje stutten met die 100 kilo van mij, zak ik er anders door.
    Ehh de foto is ehh ongeveer 20 jaar geleden. Jaja kees waar blijft de tijd...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Alle goeds en vooral gezondheid voor jullie in 2013. Heerlijk die trouwfoto, wat een mooi stel waren jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Voor 2013 wens ik je met je vrouw heel veel zegen toe. Verder sluit ik me aan bij je woorden: al die hokjes/vakjes, zo grrr...
    BBen jij dat echt? Die bruidegom? :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dank jullie, dank jullie, ja ze zeggen dat ik dat ben/ was...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik zie die foto van oma en denk Ach dat mensje, vervolgens denk ik: oh bij hem kwam ze ook al niet. Jullie gingen naar haar, dat was meer dan ik kon opbrengen.
    En ineens zie ik haar gezicht die boekdelen spreekt, nee niet trots omdat haar kleinkind getrouwd is, maar gedachten van: paft zal blij zijn als ze weer weg zijn.
    In wat voor een familie zijn wij toch beland.......

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Herkenbaar, herkenbaar. Eigenlijk was ik een van de weinigen die ze graag zag komen omdat ze iets van haar veel te vroeg gestorven zoontje Pietje in mij zag. De naam Peter moet daar nog zijn wortels in hebben en ik had zelfs een sleutel waar ik mee naar binnen kon bij haar. Heel, heel, heel sterke voorkeuren had ze en dat is ronduit triest om het ene kleinkind op het andere een dergelijke positie te geven.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.