dinsdag 1 januari 2013

Tuut, tuut, tuut


Net terug van een familiefeestje dat altijd op nieuwjaarsdag gehouden wordt, in de familie van Paula. We zitten net als de telefoon gaat. Pa aan de lijn die met een ondertoon van sarcasme zegt:”ik wilde je nog een gelukkig nieuw jaar toewensen.” Ik bedank hem en vraag of hij nog iets van mijn zusjes gehoord heeft? “Ja de enige die mij gebeld heeft is Carla, voor de rest niets gehoord. Valt mij gruwelijk tegen van jullie”, mompelt hij in de hoorn. Ik val even stil en in een flits zie ik de bijna dagelijkse zorg die ik op mij heb genomen voor hem. De boodschappen, de flessen drank en al de andere zaken die hij zoal nodig heeft. Ik zeg hem dat hij eigenlijk niet mag klagen omdat hij zo veel zorg van ons ontvangt en dat het dus helemaal niet erg is om ons op te bellen en ons eens een goed jaar toe te wensen.
Met een knal wordt de hoorn op het toestel gesmeten en is enkel:”tuut, tuut, tuut,” mijn deel. Ik voel een schele hoofdpijn opkomen en besef dat hij de eerste opdoffer van het nieuwe jaar reeds gegeven heeft in het abrupt verbreken van de verbinding, mij verslagen achterlatende. Ik zeg tegen Paula dat het mij niets doet, maar diep van binnen huilt een kind dat weer een schop ontving van “papa”.  Neem mij voor om een paar dagen niet te gaan, om deze door hem gecreëerde kwestie te laten bekoelen, maar het doet mij meer pijn dan hem…(foto Peter 16 jaar oud)

9 opmerkingen:

  1. Pffff nou, je jaar begint alweer 'goed' dan zo Peter! Ja natuurlijk doet het pijn...heel begrijpelijk...
    Goed dat je even 'n paar dagen niet gaat,zoiets hakt er meteen weer in. Hoop dat je vader je dan ook ff met rust laat. Sterkte!

    Marga

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het gekke is dat je het eigenlijk wel v verwacht dat er weer zoiets komt maar op het moment dat het zo ver is toch de pijn voelt. Misschien is het beter om van binnen je hart toe te sluiten maar dat ik niet de christelijke weg....

      Verwijderen
  2. als ik over u vader leest wat u allemaal schrijft denk ik zoveel na...ik heb 1 zoon die na God alles voor me is...

    en die heeft het moeilijk en ik kan niks doen alleen maar bidden....het band tussen ouders en kinderen is sterk...

    de ene heeft ouderlijke liefde de ander niet..wat is eerlijk in dit leven he?

    ik merkt nu dat velen christenen ook strijden
    met emoties ...ik kan zoveel zeggen

    maar ik begrijpt u zo goed ...veel sterkte
    u heeft een mooie vrouw en heeft veel om dankbaar voor te zijn

    bedankt dat u met ons dingen deelt het laat ons gewoon zien waar het leven om draait

    en dat we jesus hard nodig hebben elke dag weer opnieuw...aub ik wou nog een keer vragen kunt u voor me zoon bidden...hij heeft het hard nodig

    bedankt als u dit doet...fijne jaar voor u en u familie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je. Zeg dat het leven op aarde zit vol met pijnen en oneerlijkheden en ja, ben God dankbaar voor het fijne huwelijk dat Hij mij gegeven heeft met mijn vrouw en daarin is heel veel troost te vinden....

      Verwijderen
  3. Ja, dat is het vaak. Dat jij meer pijn hebt dan hij. Wat een ontzettend moeilijk begin van 2013. Zoveel pijn, na alles wat je voor hem doet. Voor dit nieuwe jaar wens ik je veel geduld om toch voor je pa (en ma) te zorgen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat is het gekke, hij lijkt wel van beton en zonder hart te leven.

      Verwijderen
  4. Fijn als je zo gewaardeerd wordt, meer zeg ik er effe niks van.
    Kan wel tegen je zeggen dat je het langs je op moet laten glijen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lekker begin van het jaar dan..... Ik vind het erg voor je Peter en bid je toe dat je kracht en geduld zult blijven ontvangen. Je bent ook maar een mens en soms is het voor je zelfbehoud nodig om even je hart toe te sluiten voor al de pijn die iemand erin wil storten.
    Ik bid voor je. Groetjes van (een zieke) Rob en José.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dit was dus de voorloper van je volgende blog met de mededeling dat je maar niet meer moet komen Inderdaad, na alles wat je gedaan hebt kerel.
    Sterkte hoor. Hoop toch ondanks alles dat het mee zal vallen. Hij kan gewoon niet buiten je hulp en steun....
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.