woensdag 23 januari 2013

Pa mist zijn leverworst


Nou ja, dat vertelde mijn jongste zusje. Typisch iets voor “pa”  om wel de stukken leverworst die ik hem trouw bracht voor op brood te missen, maar die hansworst van een zoon van hem niet.
Het geeft te denken niet waar? Je kan er echt weer even tegen na een dergelijke opmerking uit het ouderlijk huis en je krijgt spontaan weer zin om langs te gaan en de verzorging te hervatten. Het geeft de mens moed.
Nou ja, ik zucht maar eens diep en die stukken leverworst eet ik nu zelf op. Men vraagt zich wel eens af, als God alles bestuurt, waarom er dan bij mensen die naar een kind snakken geen kinderen mogen komen en bij mensen die liever leverworst krijgen wel?
Wat de vraag losmaakt of Gods wil op aarde altijd gebeurt? Ik persoonlijk meen van niet.

5 opmerkingen:

  1. Ik heb je verhaal gelezen en je strijd geproefd. Wat kunnen mensen je toch aan doen! En dan nog eens
    wat je hierboven schrijft. Ja, ik kan me wel voorstellen, Peter, dat je worstelt met Gods wil. Hoe Hij in elkaar zit. Is Hij niet grillig? Even als je vader? En toch mag ik zeggen, dat Hij weet wat Hij doet. Alles gebeurt volgens Zijn wil, ook al begrijpen wij er niets van.
    Je moet het zien als een borduurwerk. Aan de achterkant, kun je er geen touw aan vastknopen. Ziet het er niet uit. Maar aan de voorkant is het schitterend. Wij weten Gods gedachten niet. En toch Hij weet wat Hij doet, en Hij wil ook voor jou zorgen in alle moeiten en zorgen, in strijd en pijn. Klamp je maar aan Hem vast. Hij is er voor je, Peter! Hij is een echte Vader, waar we van op aan kunnen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat heb ik anders om mij aan vast te klampen? Tot wie anders moet ik gaan?
    Is er iemand anders die redding kan brengen? Ik dacht het niet. Hij is er voor mij, helemaal waar, doch de hamvraag in het lijden is, wil ik er ook voor Hem zijn als het leven pijn doet (Job)?
    Veel christenen willen Hem enkel volgen in voorspoed. Als Hij de gevende begrijpbare God is.
    Maar dra het leven pijn doet schreeuwen ze:"Waarom?"
    Ik wil niet waarom maar waartoe leren schreeuwen.
    Mijn vraag of Gods wil altijd gebeurt op aarde heeft derhalve niet te maken met in vertwijfeling tasten, maar is gewoon een vraag die openstaat voor inbreng van anderen....
    Bedankt voor je aanmoediging en weet dat Hij er ook voor jou wil zijn in al je pijnen en moeiten. Klamp je maar goed vast aan Hem, dan is de reis nog altijd zwaar, maar de aankomst behouden....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je. Ja, tot wie anders zullen we moeten heengaan?!
      Toch heb ik in mijn leven ook het waarom uitgeschreeuwd, al was het niet met mijn ziekte. Maar wat mensen mij aandeden.
      Je wilt God begrijpen, waarom dat alles moet gebeuren, maar je krijgt geen antwoord. En toch leer je dat Gods gedachten hoger zijn dan onze gedachten. Op sommige vragen krijgen we nooit antwoord, maar leren we eenvoudig achter Hem aan te gaan en ons aan Hem vast te klampen, omdat er anders geen weg is.

      Verwijderen
  3. hoi Peter

    Als in deze wereld alleen zou gebeuren wat God wil, zouden we in de hemel leven. Deze wereld staat onder de heerschappij van de boze. De mens kan kiezen wie hij volgen wil. Als wij Christus volgen leven wij nog steeds in de wereld van de boze, die precies weet hoe hij ons moet treffen.

    Wij hebben dan de belofte van God, Die ons belooft dat Hij alle dingen doet medewerken ten goede van hen, die Hem liefhebben. Dat is een opvallende belofte. God stuurt de dingen niet altijd aan. De dingen die ons overkomen gebruikt God echter om ons te vormen en te gebruiken tot Zijn eer.

    de Bijbel spreekt over de voorspoed der goddelozen. En het lijkt raadselachtig waarom zij die God volgen het soms zo zwaar hebben. Als God echter onze problemen oploste zou iedereen God willen volgen, gewoon omdat je dan het beste af bent. (voorspoedevangelie) Maar God wil mensen die Hem volgen omdat zij Hem liefhebben. Dus neemt Hij onze lasten niet weg, maar troost ons en helpt ons.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik meen de spijker op de kop Kees. Als we om ons heenkijken zien we dat er heel veel zaken zijn, die absoluut niet naar Gods wil zijn.
    Enkel al dat Hij zegt dat Zijn wil is dat iedereen tot geloof komt. Dat zien we dus niet gebeuren, mensen rapen hun eigen goden bij elkaar helaas terwijl er ten diepste maar een ware God is, de rest is net zo min goddelijk als de geur die ik maak na het eten van een bordje spruitjes of erwtensoep.
    Van Lou de palingboer schreef men over geuren gesproken dat het beste bewijs dat Lou God was, het fenomeen betrof dat Lou winden kon laten zonder te stinken.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.