zaterdag 12 januari 2013

Kaartje


Vandaag dus een kaartje op de bus gedaan en de hoop dat “pa” zal opbellen. Het is een heel goed idee. Het lastige is enkel dat als hij niets laat horen je toch weer een dreun krijgt. Zo is het eigenlijk mijn hele leven al gegaan. Pa flikt iets en ik mag weer de minste zijn en proberen alles te lijmen. Dat gaat je na al die jaren opbreken en ergens komt het gevoel op dat je aan het einde bent van wat je op kan brengen zonder jezelf geheel te verliezen.
Iemand kan zeggen dat dit de kern is van het christen zijn en misschien is dit waar. Aan de andere kant waarschuwt een stille stem in je binnenste dat je ook nog iets van jezelf moet overhouden voor anderen. Je kijk op mensen wordt aangetast omdat, als er iemand is waar je je vertrouwen op zou moeten stellen het je eigen vader is.
Door de constante vernederingen die je moet ondergaan, verlies je ook je vertrouwen in de medemens en ga je steeds minder hechten aan anderen. Je calculeert steeds in dat ook zij zich vroeg of laat laten vallen. Is het daarom dat ik niet durf om spontaan bij kennissen of vrienden langs te gaan? Is dat de basis van je angst dat je ook bij hen een lul gevonden wordt en dat ze je liever zien gaan dan komen? Dit graaft dieper dan je zou denken. Zeker als je naar zoiets kijkt vanuit een redelijk normale relatie die veel mensen gelukkig mogen hebben met ouders…

11 opmerkingen:

  1. Nou, te hopen dat je 'pa' zal bellen dan.
    En wat je verderop zet is heeeeel herkenbaar....niet spontaan bij vrienden of kennissen langsgaan. Ik doe dat ook niet snel,bang teveel te zijn...

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh dus ik sta hierin niet allee? Mensen kunnen met hun lichaamstaal zoveel onbeschoftheid uitstralen en ik pik dat op.
      Ik noem: men handelt je voor de deur af
      Men blijft staan als je binnen bent
      Men bied je geen stoel aan om plaats te nemen
      Hun ogen spreken verveling uit
      Er hangt een algehele sfeer van, nu je er bent pas ik (de gastvrouw/heer zich aan, maar liever...
      Iets in de toon van hun:"Oh leuk dat je er bent," verraad dat ze toch liever hadden dat je opmieterde.

      En dat alles terwijl hier iedereen welkom is en een soort zoete inval de hele dag door.

      Verwijderen
  2. ik heb me zoon op heel jonge leeftijd gekregen en hij groeide ook zonder vader alleen met oma en mij en jaren lang stonden
    we alleen voor

    toch wil me zoon zijn vader opzoeken (wat ik mee eens bent ) zo is het leven hij heeft nooit iets aan die jongen zijn leven toegevoegd..


    ..me zoon kent hem niet eens en nu wilt ie toch zijn vader zien...als christen heb ik hem vergeven..

    waarom dit verhaal?

    het zal u niet veel troosten maar het leven kan soms zo raar aflopen...

    nu heeft ie in huub een vader gevonden..gek he?

    ik snap dat u vertrouwen in mensen op een lage pitje staat..

    eigelijk van mij ook ....ik snap u helemaal
    als we in het leven niks anders dan afwijzing hebben meegemaakt en vernederingen

    is heel normaal dat we een muurtje om ons heen gaan bouwen om ons te beschermen

    maar ik zeg u wel...u heeft jesus gevonden en u vrouw..probeert dat vast tehouden

    ik wens u een heel mooie dag en een heel gezegende dienst..groetjes voor u vrouw

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tjonge dat is ook een verhaal dat je denkt: misschien kan je er een boek over schrijven en mensen in soortgelijk situaties troost bieden.
      We leven in een gebroken wereld en je denkt soms wel eens dat je iets bijzonders overkomt als mensen je laten vallen. Maar dan besef je plotseling weer, dat er overal mensen zijn die pijn hebben. Iedereen huilt en worstelt met situaties die heel erg zijn. Fijn dat je dit hebt willen delen en een extra motivatie om voor elkander te blijven bidden.
      Zal daarom zeker ook voor deze situatie meebidden. Wij webloggers vormen toch steeds weer een heel bijzondere kring op het www. Een kring waar je eigenlijk veel meer mee deelt dan met mening een.

      Bedankt lieve mensen

      Verwijderen
    2. Het is nu eenmaal zo dat openheid van 2 kanten moet komen. Wanneer je jezelf niet openstelt voor anderen zullen ze dat ook niet tegenover jou doen. Jij stelt je enorm open en mensen reageren dan ook soms uit het diepst van hun eigen ervaringen. En inderdaad, het anonieme geeft vrijheid om deze interactie te laten ontstaan.
      En eh....sterkte
      Grts Irene

      Verwijderen
  3. Hoi Peter,

    Ik hoop oprecht, dat je iets mag vernemen van je pa. Dat zou toch wel fijn zijn.
    Ik denk, dat de constante vernedering je inderdaad wel gevormd hebben. De doornen op je pad, laten je intens voorzichtig lopen omdat je niet verder verwond wil raken. Maar geef een ander het voordeel van de twijfel. Je ontzegd je zelf misschien leuke en fijne momenten die net weer zo een gouden randje aan je dag kunnen geven.
    Lieve groetjes Wil en sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja mooi gezegd Wil, doornen op het pad. Zo voelt het precies. Maar we houden de hoop vast, zoveel is zeker en heel fijn dat we ook dit soort dingen kunnen delen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. hallo Peter

    De Bijbel zegt ons dat wij vrede met anderen moeten houden, zover dat van ons afhangt. Dat betekent inderdaad zoals je nu gedaan hebt de deur weer op een kier zetten die de ander keihard dichtsloeg.

    Het betekent niet jezelf als vrijwillig slachtoffer aanbieden. Je kunt je vader laten weten dat je er wilt zijn voor hem, maar als hij je dan blijft schofferen dan is het tijd om weer wat afstand te nemen.

    Dan hoef je niet zelf de deur dicht te knallen, maar dan neem je minder vaak contact op. En als dat schofferen weer begint zeg je ‘ik vind het hier niet zo gezellig, als je zo begint. Ik hoop dat je de volgende keer in een betere bui bent’. En dan weg gaan.

    Laat zien dat je contact op prijs stelt voor zover dat in redelijkheid en vriendelijkheid kan, maar dat je een grens hebt: dat je geen contact wilt als dat inhoudt dat jij uitgescholden wordt of anderszins naar wordt behandeld.

    Open staan voor de ander is heel goed, maar je moet ook jezelf beschermen.

    Complimenten voor jouw vergevingsgezinde, vriendelijke en zachtaardige aard.
    Je laat zo zien dat je een kind van God bent!
    Sterkte en groeten

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Overigens Peter: ik spreek ook uit ervaring. Het zijn geen theoretische woorden maar dingen die in de praktijk geleerd zijn. Het 'voordeel' van zo iemand in je leven is dat je meer oog krijgt voor de ander, invoelingsvermogen en dat je voorzichtiger en vriendelijker bent. Nu nog vriendelijk voor jezelf zijn..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Kees

    Ik tast mijn geheugen af en vind niet eens situatie waarbij ik de deur toe heb gesloten. In heel het verleden is het altijd weer pa geweest die meende dat de tijd gekomen was om de deur weer eens lekker dicht te doen.
    Ik denk zelf dat we als christen ook (zoals je al aangeeft) de opdracht hebben om onszelf in bescherming te nemen voor de medemens. Ik wacht het even af, maar diep van binnen roept een stem:”laat die man het lekker uitzoeken.”
    Deze stem zegt het nog krasser, als ik eerlijk ben.
    Daarnaast is er ook een stem die zegt:”de liefde overwint alle dingen…”

    Kan je ook liefhebben met een ezelslaak?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ja hoor. Soms is het goed om eens verrekte duidelijk te zijn. Christen zijn is soms ook met een stuk touw het tempelplein opgaan... Laat je vader maar gerust weten wat je wel en wat je niet accepteert. Dat hoeft niet per sé met gevoeligheid, zachtheid of vriendelijkheid; je vader zou het niet snappen. Dus dat mag luid en duidelijk.

      Toon je grenzen en blijf toegankelijk. Dat was wat ik bedoelde.

      (ik kreeg trouwens ook niet de indruk dat jij de deur zou dichtslaan hoor; ik bedoelde meer dat 'de deur op een kier zetten' niet betekent dat alles dan maar weer moet mogen)

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.