vrijdag 11 januari 2013

Ik, ik, ik


Pa heeft er een zware longontsteking bij gekregen. Dat vertelden mijn zusjes via de mail. Geheel in overeenkomst met zijn standaard “laat mij met rust" houding wilde meneer niet op doktersadvies naar het ziekenhuis, maar klampte zich met zijn spillebenen vast aan het lederen bankstel. “Ik wil niet en ik ga niet,” waren zijn laatste woorden over deze kwestie. De huisarts heeft hem op zware antibiotica gezet, maar ik herinner mij van de vele keren dat ik in het ziekenhuis lag, dat ernstig zieke en verzwakte mensen vaak overlijden als gevolg van de bijkomende longontsteking. Echt wel weer waardeloos dat hij me niet wil zien enkel omdat ik niet direct na twaalf uur meneer geen goed en gelukkig nieuw jaar toewenste omdat ik ergens uit eten was en geen mobiel bezit. Zo is het heel mijn leven al gegaan. Herinneringen stapelen zich torenhoog op met elke keer weer een boze pa omdat:”Ik niet borg wilde staan toen hij laveloos zijn auto de dijk afreed en een nieuwe wilde kopen, ik geen borrel in huis had toen hij voor de derde keer in mijn leven bij me langs kwam, ik de gordijnen in de morgen te laat had opengedaan als hij zijn roes uitsliep, ik, ik, ik, maar nooit hij!
Het mondde altijd weer uit in de kreet op mijn voicemail (vroeger antwoordapparaat): Ik wil je nooit meer zien, kom niet op mijn kerkhof (hij bedoelde dan graf) als ik sterf want ik vervloek je uit mijn graf.
Ondanks dit alles wil ik hem nog altijd bijstaan in alles. Maar dan wil ik als enige voorwaarde wel weten dat ik welkom ben. Is dat te veel gevraagd?

15 opmerkingen:

  1. wow!

    u heeft echt veel liefde voor uw vader..en na alles wat u uw hele leven heeft moeten meemaken..

    dit is iets eerlijk gezegd dat ik niet weet of ik dat zou kunnen obrengen..alleen de liefde van God kan ons hart zacht maken

    ik zeg eerlijk als we niet in mensen zijn schoenen staan kunnen we beter niks zeggen..het blijft een hele moeilijke situatie...

    op zo een leeftijd en nog zo ziek en blijft hij eigewijs..

    terwijl kunnen zijn laatste dagen zijn...ik denk niet dat God u zou kwalijk nemen als u eens voor uzelf kiest..

    veel sterkte peter..en hoop dat ie u de kans krijgt om langs te komen...groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou liefde soms zou ik hem wel een schop onder zijn bildelen willen geven en hard ook.
    Ik hoop dat hij even gemakkelijk de telefoon pakt om te zeggen dat ik weer mag komen en dat hij dat ook op prijs stelt, als hij al die 35 jaar lang de telefoon pakte om mij te vervloeken omdat ik niet voldeed aan de maatstaven die hij meent te kunnen toepassen op iedereen, behalve op zichzelf....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hij houdt het ook echt vol hè. Wat ontzettend dubbel moet alles voor je zijn. Anderzijds proef ik ook de verantwoordelijkheid voor je ouders die je toch op je wil nemen. Mooi van je. En verder ben ik het helemaal met 'mijn simpel blogje' eens.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja het is dubbel, goed gezien. Je wilt het restje liefde geven maar het mag niet. Jezus drong Zich ook nooit op. Als er iets is dat ik heb mogen leren is dat wij te aller tijden het schepsel mens moeten respecteren, zelfs als het betekend dat hij je niet gunt om op een normale manier afscheid te nemen.
      Ik heb het altijd geweten dat het zo zou gaan. Mijn vader is zo door en door slecht dat hij door alles heen nog een dreun probeert uit te delen. Hij beseft niet dat ik hem 35 jaar geleden al begraven heb. Al die jaren dat wij kinderen hem zo nodig hadden was hij druk in de weer met het omhelzen van zijn fles Bokma. Met al die drank is de mens die hij ooit was reeds vervlogen. Er rest nog slechts en schaduw, een zielig figuur die enkel kan nemen

      Verwijderen
  4. Man GA ERHEEN!!!!
    Niet voor hem, maar voor jezelf!!
    Hij zal nooit veranderen,zoals geen een nazaat van Knoop ooit zou veranderen.
    Hij is straks dood, en jij blijft de rest van je leven met een schuldgevoel zitten.
    Echt ik kan erover meepraten!
    Je hoeft dit niet te plaatsen, maar lees het wel goed

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ehh neen ik respecteer zijn mening dat ik weg moet blijven en de jouwe deel ik hierin niet. Ik heb nooit een schuldgevoel gehad over de nare houding van mijn "pa" en laat hem mij gelukkig ook door niemand aanpraten. Heb hem mijn hele leven proberen het naar de zin te maken en nog. Waarom zou ik daar een schuldgevoel over moeten ontwikkelen? Als er al een schuldgevoel van hier tot gunter aanwezig moet zijn, dan ligt hij volkomen bij pa voor de deur. Maar die zegt glashard:”Mijn zoon is een lul en wil ik niet zien omdat hij…ehh (hij moet even nadenken wat er nu te muggenziften is) oh ja, hij belde te laat om gelukkig nieuwjaar te wensen

      Dat hij bijna elke dag op de stoep stond om te helpen, zijn haren knipte, zijn drank haalde en recepten, zijn kalknagels knipte en zijn sigaretten haalde. Overal in huis beugels moest aanbrengen en over de stinkende vloer kroop om de met pis doorweekte plek te soppen, zijn pisfles leeg te gooien, zijn eten te halen, hem van en naar het ziekenhuis vervoeren, hem dagelijks opbellen, etc, etc het was alles niet genoeg.

      Verwijderen
  5. misschien een stomme opmerking Peter: als je hem nu eens een kaart stuurt met zoiets als: 'hé ouwe, ik hoor dat je ziek bent. Beterschap!! En als ik weer welkom ben hoor ik het wel hè?'

    Dan doe je als het ware de deur die je vader dichtsloeg open, maar op een kier. En je vader mag hem dan verder open doen.

    groet!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is een mooie suggestie Kees, gaan we gelijk regelen. Bedankt voor je tip, soms heb je dat echt even nodig...

      Verwijderen
    2. Kan er enkel maar vinden met de tekst:"met oprechte deelneming Kees, dat zal de deur niet openen...
      Even eentje halen dan of nog eens goed zoeken hier...

      Verwijderen
  6. Pffffff....moeilijk, de suggestie van Kees is we een goeie. Dan staat de deur weer op een kier, en is de keus aan hem. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kaart zit op de bus. Maandag valt hij p de mat. We zullen er het beste van hopen...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hee kanjer,
    Goed dat je dat voorstel van Kees gelijk uitgewerkt hebt. Wie weet, krijg je binnenkort weer een belletje. Maar man wat zit je toch in een rot parket.
    Succes er mee hoor.
    Groetjes
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ja is een goed plan, heb er zelf die bom bijgedaan...

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Verwacht er niet te veel van hé, anders valt het weer zo keihard tegen! In wezen kun je niets verwachten, dat weet je, maar je hoopt het zo he? sterkte joh!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Goed dat je het zegt Nelly want dat is a altijd het lastige van zoiets Goeds, dat als hij niets laat horen je toch weer een dreun krijgt.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.