woensdag 29 februari 2012

Prediker 8:10-11 en Prediker 8:14 (Het boek)


Ik heb gezien hoe goddeloze mensen eervol werden begraven en zij die keurig leefden de heilige stad moesten verlaten en vergeten werden. Er gebeurt iets vreemds op deze aarde: het schijnt dat goede mensen behandelt worden alsof zij goddeloos zijn en goddeloze mensen alsof zij goed zijn. Een verwarrende zaak!

Misschien herkennen we het wel. Ik bedoel dat je mensen kent die het geweldig goed gaat. Ze eten, drinken, doen waar ze zin in hebben. Ze leven een losbandig leven en vloeken er de hele dag op los en toch…Ze zien er gezond uit en het leven lijkt enkel voorspoed.

Daarnaast zal je ook de mensen wel kennen die ieder het zijne geven, die proberen zo goed mogelijk te leven zonder mensen te benadelen en waar het kan hulp te geven en hun hart aan de Heer hebben gegeven en toch…Ze worden ziek, er komt verdriet in hun bestaan in de vorm van tegenslagen en allerhande moeiten. Een vreemde zaak!

Ik heb het zelf meegemaakt dat iemand die met recht alles deed wat God verboden had, uiteindelijk stierf en als een maagdelijke ter aarde besteld werd in een witte kist met gouden sierwerk. Het vet van al het goede zat nog op zijn lippen want hij had zich geen enkel zonde onthouden. Een massa mensen betreurde hem.
Ik heb ook gezien hoe op de begraafplaats na een zwaar leven, een oude gelovige vrouw in een schamele kist naar het graf werd gedragen terwijl er een handje vol mensen stond om haar te betreuren.
De bijbel zegt dat we verder moeten kijken dan onze neus lang is. Omdat God pas in het hiernamaals volkomen geeft wat in dit leven gezaaid is. Pas daar zullen de puzzelstukjes van het leven volkomen op hun plaats vallen.
Misschien moeten we afspreken niet “te” veel op de aardse voorspoed of gezondheid te zien en er Gods hand aan verbinden. Dat is toch een beetje proberen in God boeken te kijken en daar heeft geen mens, geen engel, geen enkel wezen zicht op dan enkel God zelf… 

zondag 26 februari 2012

Je vlees in een zak

Psalm 69 vers 5: ik heb mijn vlees met enen zak bekleed. Onnodig te zeggen dat dit redelijk verwoordt hoe ik mij vaak voel. Een zak van vlees. Goed, de psalmist doelde op de rouw die gepaard ging met het bekleden van het lichaam (het vlees) met ruwharige stoffen (zakken) vanwaar de ruwharige pij van de monniken wellicht ook haar oorsprong vindt. Dat gebruik kennen wij toch eigenlijk niet meer, alhoewel de kleur zwart nog altijd gebezigd wordt bij overlijden of in sommige kerken tot christelijke standaard verheven is als teken van het juiste zicht op wie wij als mensen zijn. Om van in de rouw te gaan, zo lijkt men te willen zeggen. Andere gemeenten plaatsen de nadruk op de vreugde van de verlossing en dansen tijdens de dienst als net uit het ei gekomen vogeltjes wat in het rond. Voor mij een gezonde ballans tussen deze twee uitersten, zowel de blijdschap over de verlossing als wel het besef van ten diepste een zondig mens te zijn die zijn vlees met een zak moet bekleden. Want een zak ben ik zeer zeker wel, maar ook dat bedoelde de psalmist wellicht niet…

woensdag 22 februari 2012

The tune

Net een boekje uit van een meisje die de strijd tegen de leukemie moest verliezen. Hetgeen mij het meeste aansprak in dit aan te bevelen werkje was dat je dwars door alles heen haar onbeantwoord zijnde vraag: “waarom ben ik op aarde” proefde. Helaas beleef deze onbeantwoord en dat deed mij verdriet. Was niemand om haar heen op de hoogte van de Here Jezus en Zijn verlossend werk? Je treft het maar zo zeldzaam dat mensen nog openstaan voor die ene belangrijke vraag die alle andere vragen overtreft. De vraag wat het doel van het leven is, wordt enkel in Hem gevonden vind ik. Ik bedoel maar te zeggen dat als we gaan graven naar wat de waarheid is, we in de aarde al de botten van de zogenaamde heiligen uit al de wereldreligie terugvinden maar één graf is leeg omdat Hij opstond. Veel mensen zeggen dat Hij nu in de hemel is en dat is waar maar toch heb ik het idee dat de bijbel ons ook laat zien dat Hij nog altijd hier is in ons christenen. Maar wie wil Zijn boodschap van liefde nog horen? Niemand verwoordde het beter dan Larry norman in dit nummer vind ik. Hoe zijn jullie ervaringen met de honger van mensen naar de waarheid?

zondag 19 februari 2012

Zondagmorgen dienst


“Wat fijn dat u weer hier in Gods huis gekomen bent, de Heer was er al, want Hij is altijd hier,”sprak de voorganger. Ik schoot in de lach want de Heer is in die zin net zo min in het stenen kerkgebouw aanwezig op zondag dan dat Hij bij de Hema tussen de rookworsten scharrelt na sluitingstijd. Als Hij al aanwezig is, zullen wij Hem zelf in ons hartje hebben moeten meenemen die bewuste zondagmorgen. Heilige gebouwen of voorwerpen, bestaan niet binnen het ware christendom.
Een gebouw wordt niet heilig omdat mensen er samenkomen. Een preekstoel wordt niet heilig als men er in plaats van houten wc brillen een verhoging van knutselt die wij preekstoel noemen. Een zilveren drinkbeker wordt niet heilig omdat men er eens in de 3 maanden met de gemeente gezamenlijk slokjes wijn uit drinken zal, in plaats van het zilver te bezigen om je bumpers mee te verchromen van je oldtimer auto. Hoorde de voorganger ook bidden voor Prins Friso, dat hij weer snel op mocht knappen en zich weer bij “ons” mocht voegen. Vroeg mij af wie die “ons” zijn omdat het koningshuis bij mijn weten wel soms een heel klein beetje “kerkelijk” mag heten, maar dat maakt ze natuurlijk nog geen christen. Dus wie zijn die "ons" of scharen wij mensen van koninklijke komaf automatisch onder “ons” christenen? 

zaterdag 18 februari 2012

Waar blijven de onverhoorde gebeden?


Misschien een voor de hand liggende vraag, maar ik stel hem toch. De reden is dat ik meen dat er dagelijks heel veel oprechte gebeden tot Hem worden opgezonden zonder (nog) vervuld te worden. Wat doet God met deze gebeden? Smijt Hij ze in de prullenbak als zijnde: niet belangrijk? Werpt Hij ze achteloos over Zijn brede schouders ergens de diepte van het heelal in of zit het anders? Ik meen dat ouders de foto’s van hun kinderen (kleinkinderen) koesteren omdat ze voor hen waardevol zijn. Ze herinneren hen aan mooie of misschien minder mooie momenten maar altijd zijn ze onderdeel van wat hun zo lief is (het kind). Zou God dan onze gebeden die oprecht waren vergeten?  We lezen in het boek openbaring: en toen het de boekrol nam, wierpen de vier dieren en de vierentwintig oudsten zich voor het Lam neder, hebbende elk een citer en gouden schalen, vol reukwerk; dit zijn de gebeden der heiligen.

Kijk daar zijn al de gebeden weer. Gebeden om genezing die toen niet kwam maar nu wel komt. Gebeden om hulp die nu volkomen vervuld wordt. Gebeden om verlossing van pijnen en moeiten, die nu volkomen worden weggenomen. Gebeden om begrip waarom dat lieve kindje zo vroeg moest sterven, die nu weer in je armen kan worden genomen.
Zo bewaart God al uw gebeden om ze uiteindelijk toch te vervullen door het offer van Zijn Zoon…Niet verhoorde gebeden kunnen achteraf wel eens kostbaarder en "geestelijker"  zijn dan de nu reeds vervulde in ons leven....

vrijdag 17 februari 2012

Haar en andere baarden

De heilsoldaten bliezen hun longen leeg in allerhande toeters van schallend koper. Een groepje mensen bleef even plakken bij dit volksvermaak. Onder hen aan de hand van een begeleider, een geheel kaal jochie van een jaar of tien met de ziekte van Down. “God kan alles, vraagt wat u maar wilt en u zult het krijgen,” sprak de ruig bebaarde en zwaar bebrilde hoofdsoldaat. “Ik wil haar, ik wil haar,” schreeuwde het kale jochie naar zijn begeleider en trok hem tot op een paar meter afstand van de heilsoldaat die zichtbaar tobde over hoe hij zijn eerder uitgesproken woorden gestand kon doen. “Vraag aan meneer God of Hij haar voor me heeft, zodat ik niet langer voor kale word uitgescholden,” hoorden wij de jongen zeggen. Het wonder gebeurde dat de heilsoldaat even twijfelde maar toen zijn enorme hand op de schouders van het kind plaatste en voor hem bad. Er gebeurde niets, maar het kind huppelde aan de hand van zijn begeleider weg onder het uitroepen van:”ik krijg haar, ik krijg haar.” Gebrek aan geloofsvertrouwen kon hem zeker niet verweten worden. De Heilsoldaten en “soldatinnen”  met en zonder baarden, keken ze na. Drie weken later kwam ik de jongen weer tegen. Hij droeg een pruikje en keek blij onder de lokken vandaan. Toch nog een wonder! Over gebedsverhoring wordt nogal verschillend gedacht, maar soms zien we de hand van de Schepper heel duidelijk in zaken waarvoor gebeden is. Hoe is jullie ervaring

woensdag 15 februari 2012

De moderne toren van Babel

Ik kan me niet voorstellen de enige te zijn die de hedendaagse politiek als een stel schoolkinderen ervaar. De gebrekkige pogingen om via een verenigd Europa een wereldmacht te vormen die de bijbel al voorspelde in het beeld van Nebukadnezar toen hij het had over de voeten van leem en ijzer. Men probeert een solide indruk te maken maar ten diepste laten deze twee verschillende stoffen die deels de hardheid in zich bergen van het oude Romeinse rijk en deels bestaan uit een samensmelting van allerhande aan de aardbodem ontsproten volkeren, zich niet verenigen. Aanschouw de tijd waarin wij leven. Aanschouw de moderne toren van Babel die de eurolanden nog altijd proberen te bouwen om de wereldhandel en politieke belangen tot grote hoogten op te stuwen. Zie de hand van de Schepper die ook nu verwarring sticht omdat men niet rekent met de Allerhoogste. Het mag als een teken gezien worden, voor de tijd waarin wij leven. Maar erkennen wij de tekenen van de Allerhoogste nog wel in onze dagen, of zijn de woorden van de Heer Jezus op ons van toepassing toen Hij sprak:”Als Ik wederkom op de aarde, zal Ik dan nog wel geloof vinden? Velen verwachten een opwekking in onze tijd die de komst van de Heer zal inluiden. Ik verwacht een algehele verloedering en geestelijk verval staande op de zelfredzaamheid van de hedendaagse mens, die van God nog gebod wil weten…

dinsdag 14 februari 2012

Mag ik u wat vragen?


Man met stem als vogeltje: "Goedemiddag meneer u spreekt met Jan van Zwienen van de consumentenvereniging, spreek ik met meneer de Mooij?”
Ik: “Wie zegt u dat u bent en wat wilt u van mij?"
Man:”hoezo."
Ik: "Nou u belt mij toch ondanks ik in het "bel mij niet register" sta.”
Man:”Oh dan gaan we dat snel noteren.”
Ik: "Graag maar mag ik even uw gegevens nu noteren?”
Man: "Waarom dan?”
Ik: "Om even door te geven dat u zich niet aan de regels houdt.”
Man hoorbaar zenuwachtig:”Maar meneer ik geef u mijn naam niet opnieuw.”
Ik: "En toch wil ik even uw gegevens noteren!”
Man:”Ik geef u mijn gegevens niet.”
Ik:”dit is een automatische bandopname van de internet Recherche, u wordt binnenkort door ons opgeroepen om uw zaak te verdedigen en er zullen een paar vragen aan u gesteld worden.”
Man:”klik, tuut, tuut, tuut”.
Ik: Hahahaha.
En toch scheelt het dat bel me niet register want ze bellen mij zelden meer. Wat is jullie ervaring met gezeur aan de telefoon ondanks je ook misschien in het bel me niet register staat?

Het raadsel van Psalm 25


Nou vind ik mijzelf ten tijde behoorlijk slim, maar andere keren weer onwijs dom. Maar ik brak tijdens de dienst mij het hoofd over de zin: Heer, ai maak mij uwer wegen, door Uw woord en Geest bekend.

Wat is dat “Ai”? Ik ken het woord wel als ik mijn teen stoot tegen de stoeprand, pers ik iets in deze geest naar buiten. Onnodig te zeggen dat men vroeger toen ik geen christen was, iets krassers van mijn lippen las, maar dat terzijde.
Ik heb mij ernstig verdiept in dat woordje “Ai” en vond het volgende:

Ai staat in het Japans voor “geliefde”. Nou sluit dat mooi aan bij wie God is voor ons, maar ik heb het idee dat dit toch niet geheel bedoeld wordt met de titel van de psalm.
Dan is er het plaatsje “Ai” waar Josua met het leger tegen op moest treden om ze in de pan te hakken. God als Heer van het in de pan gehakte plaatsje lijkt mij ook niet geheel juist.

Dan is er nog Eddy christiani die met: ai, ai, ai de caballero een redelijke hit scoorde in de zeventiger jaren, maar ondanks de “christelijke" naam van Eddy, komen we daar ook niet echt veel verder mee. 
Ik geef het op. Wie weet het?

zondag 12 februari 2012

De taal van Kanaän


Toen ik vanmorgen naar de preek zat te luisteren besefte ik weer goed hoe verwarrend de woorden in een samenkomst kunnen zijn.
De dominee sprak:”laten wij onze ogen sluiten in gebed.” Dat was nog tot daar, maar hij liet er onmiddellijk op volgen tijdens het bidden:”Laten wij onze ogen richten naar omhoog.” Wat wil die voorganger nou? Sluiten of omhoog kijken?

Hij had het over samenkomen in al de verschillende kerken, maar er bestaan helemaal geen verschillende kerken omdat de kerk gevormd wordt door al de gelovigen samen en de stenen gebouwen slechts bouwwerken zijn van mensen en al helemaal geen kerk mogen heten.

“We zijn hier in Gods huis”, riep hij, maar Gods huis is ons hart en niet het gebouw…toch?

De tale kanaans zoals het genoemd wordt in de wandelgangen. Een spreekvorm wat de kerkgangers goed verstaan, maar wat de buitenstaander vaak doet duizelen. Wat wordt er toch allemaal gezegd in zo’n kerkdienst? Prijs de Here? De buitenstaander denkt: Zetten ze de Heer in de uitverkoop? Een verwarrende zaak! “Laten wij onze ogen richten naar omhoog naar het heiligdom.” Dat is een aardige, maar de buitenstaander zal naar omhoog turen en er enkel het plafond aantreffen.

Een zalving, stille tijd, een aanraking, de kracht van het bloed, een hoorder van het woord, een klein weinig, verstandelijk geloof, vleselijk, ach de lijst is onwijs lang. Jezus sprak in gelijkenissen om dingen verborgen te houden. Soms heb ik de indruk dat wij dat ook doen, maar is dit wel de bedoeling?

vrijdag 10 februari 2012

Besparen = flauwekul


Ach je hoort het elke dag wel. Hoe je zuiniger kan rijden met je zuiniger auto die minder benzine verbruikt. Of de gasrekening is ook een heel aardige. Graadje lager levert snel de nodige euro’s op. Ga verstandig om met je thermostaat en meer gezever. Op je dak de zonnepanelen en de brengen het verbruikte elektra terug met een x aantal procenten. En wat doet dan de benzinepomp als er minder getankt wordt? Juist die verhoogt de prijs per liter! En wat doet uw elektra en gasleverancier denkt u als blijkt dat er minder gas of elektra wordt afgenomen? Precies de verhoogd ook de prijzen. Geklets over besparingen door goede isolatie is ook zo’n sigaar uit eigen doos. Natuurlijk werkt het! Maar denk nou niet dat het in ons voordeel is want net als jij 50 kuub minder gas hebt verstookt zet het energiebedrijf de prijzen een streepje hoger. Jij een streepje lager, zij een streepje hoger. Men wordt om kort te gaan gewoon in de maling genomen…

woensdag 8 februari 2012

De rust

Ken je het gevoel van ergens volkomen rust in te hebben? Mij overkomt het niet vaak maar soms weet je gewoon dat de Heer je ergens op wijst. Om te doen of misschien om te laten. Een stap te maken in het leven, misschien wel op het gebied van een relatie om die aan te knopen of juist af te kappen. De rust die je ervaart in dat steeds weer opborrelende gevoel van zekerheid dat Hij met je is in een bepaalde kwestie is iets waar je eigenlijk te weinig over hoort preken. Het is iets wat de ongelovigen in ieder geval missen. Die innerlijke overtuiging die komt van Gods Geest dat je keuze de juiste is geweest is mij met de jaren steeds kostbaarder gaan worden omdat de rust die uitgaat van deze stille stem van God in je binnenste alles overstemmen kan aan onrust die van buiten tot je komt. Herkenbaar of praat ik nu over iets dat je denkt: waar heeft hij het nu over?

dinsdag 7 februari 2012

Moderne christenen

Vaak worden in de kerken de christenen uit het verleden geprezen als zijnde een voorbeeld voor ons (moderne) christenen. Ik moest een beetje glimlachen toen ik gisteren in een boekje “tidinge van die Goude” las over het jaar 1900 betreffende die “voorbeeldige” christenen uit die tijd. Ik las over de meer welgestelde Hervormde Sint-Janskerk waar men liever geen armen naartoe zag komen. Men ergerde zich aan hun schamele kleding en andersom schaamde de armere “geestelijke” bevolking zich ook tegenover de rijkere die in de Sint-Janskerk samenkwamen. Zo ontstond een zogenaamde armenkerk aan de Peperstraat in Gouda, waar het minder gestelde volk samenkwam en was iedereen tevreden. Voor mij zette het in ieder geval een zalige vette streep door de voorbeeldige christenen uit die dagen. Laten we nou maar gewoon dwars door alles heen naar de Man die voor alle tijden is kijken. Dan raken we niet teleurgesteld….

zondag 5 februari 2012

De verdwenen volheid

De smaakt van echte hopjesvla of vanillevla, wat kan een mens ernaar terugverlangen! Ik was ooit in de gelegenheid om de flessenvla en de pakkenvla naast elkander te mogen proeven. Blindelings haalde ik er de flessenvla uit, daar zat een geheel zuivere smaak aan. De vla uit een pak smaakte naar plastiek en chemisch. De hedendaagse mens beseft in het geheel niet meer hoe vla uit een glazen fles smaakte. Nou ja, de ouderen onder ons nog wel, maar de jeugd ontbeert deze herinneringen. Ik moest er aan denken toen ik door een aantal nieuwe bijbelvertalingen bladerde en ontdekte dat de smaak tamelijk ten dele aandoet. De romige volheid is er uit verdwenen.Schaduwbeelden verborgen in het woord van God zijn afgevlakt zoniet geheel uitgestuft. Het doet me verdriet dat mensen die de oude vertaling niet kennen, nooit zullen weten hoe goed Gods woord smaakte toen het nog moeilijker leesbaar was, maar waarna je na een paar happen geen pap meer zeggen kon. Of misschien juist wel en riep je als vanzelf:"Abba Vader." Dat is nog eens wat anders dan de instandpuddingvertalingen die men nu wenst te bezigen in de kerken. 

donderdag 2 februari 2012

Christen en het milieu


Ik las dat een kind tijdens zijn leven aanspraak maakt op:tonnen aardappelen,een dozijn auto’s, een tankwagen benzine,een riolering waar hij enkel al zo'n 40.000 liter urine in laat lopen, 2000 tot 5000 wegwerpluiers gebruikt, jaarlijks 550 kilo huisvuil en dan heb ik het nog niet eens over de 547500 methaan houdende winden die hij tijdens zijn leven kwijt moet aan het zwerk. Om kort te gaan, als je geen kinderen krijgt (zoals wij) kan je met opgeheven hoofd de zogenaamde milieuactivisten recht in het gelaat zien en daarna ook nog met een gerust hart een blik verf in het riool laten lopen, dan nog ga je verstandiger met het milieu om, dan al die mensen die kinderen krijgen. Zomaar even een losse gedachte die in mijn grijze cellen zat vanmorgen.
Ik moest hem even kwijt. Waar het om gaat is of het goed beheren van deze aarde in onze dagen nu wel zo eenvoudig is? Wie koopt er nog zijn koekjes zonder die lamlendige verpakkingen en eigenlijk is niets meer te koop zonder dat de creator er een dosis plastiek ed omheen heeft gevouwen. P.s welke geest is er eigenlijk verantwoordelijk voor de verpakkingsmaterialen want die moet men direct opsluiten. Eieren in het alles kwetsbaarste zachte karton en batterijen in het hardste niet open te krijgen plastiek, getuigt van een zieke geest me dunkt.

woensdag 1 februari 2012

Lieve God, mag ik een Mercedes?

Soms denken we er wel eens over om ons huis te verkopen en verder de polder (de rust) in te trekken door een boerenstulpje te kopen. Wat ik me in deze zaken altijd afvraag of wij voor dergelijke zaken ook ons gebed mogen inzetten? Voordat je nou gelijkt:”ja”, zegt even dit. Ik was ooit op een Surinaamse gebedsavond (wat is een Surinaamse gebedsavond? Dat is veel eten vooral knoflookgerechten, gezellige mensen en hardop bidden) en daar begon een vrouw te bidden om een nieuwe auto. Ze noemde het merk auto ook nog meen ik. Een andere vrouw begon over dat ze graag op vakantie wilde gaan maar geen stuivers had. Ik kreeg toen een gevoel dat we onze gebedstijd beter konden gebruiken voor zieke kinderen, arme mensen, mensen die God niet kennen, de Vrede, de oorlog, ach die lijst is erg lang en waar trek je de grens? De aanschaf van je nieuwe hond? Welk merk kleuren televisie? Ik bedoel het niet spottend maar ik krijg daarbij altijd het gevoel dat God zegt: daar moet je niet voor bij Mij zijn, raadpleeg de consumentengids! Hoe beleef jij dit?