vrijdag 14 december 2012

Verjaardag


Vandaag is moeder jarig (ze wordt al weer 76 jaar) en ik zit te prakkiseren wat te kopen. Dat blijkt niet zo gemakkelijk want wat heeft een oude dementerende vrouw nog van node? Ik had haar al eens een telefoon gegeven met van die foto’s van kinderen, familie en kennissen waarbij je geen nummer behoeft in te toetsen maar op het plaatje drukken en hup, daar belde het toestel automatisch de persoon onder het plaatje. Handig maar ja, ondanks deze gift belde ma nooit op. Enkel met mijn oudste zus Astrid belde ze uren en uren. Er kwam iets van oud zeer omhoog toen ik er over nadacht dat ze mij in heel mijn leven hooguit vijf keer heeft opgebeld en nog minder is langs geweest om mij (ons) te bezoeken. Plotseling zag ik mijn oudste zus weer voor het raam zitten als ze op moeders telefoontje een flesje wijn meenam en dan (gezellie zoals Astrid dat noemde) samen wijntjes gingen drinken en kleppen bij ma thuis. Kwam jij op zo’n tijdstip ook op visite, dan was je eigenlijk te veel en werden boze blikken uit het raam geworpen die zeiden:”ga toch aub weg.” Gek hoe je sommige dingen heel lang weet te verdringen, maar heel soms gaat er plotseling een luikje open een voel je tranen branden.
Nou ja, ik ga zo de stad maar in om wat te kopen voor moeder, mijn jongere zusjes zouden er ook zijn rond de klok van elf uur. Echt “gezellie” misschien.

Ik ben al weer terug en enkel Jolanda was er met gebak en veel cadeautjes. Ik had voor ma nog een kerstmuts meegenomen en wat andere zaken. Al met al toch wel weer gelachen. Tis gek maar van die “moeder” die ze ooit was met al haar lastige kanten is enkel de lieve nog over. Dementie kan ook de nare kanten van een mens versterken of verzachten. Bij mijn moeder is het laatste het geval.

6 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd met je moeder, ze ziet er feestelijk uit met haar kerstmuts.
    Toch goed dat je blijft gaan, ondanks de nare herrineringen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mag ik je toch feliciteren met je moeder ondanks de soms toch pijnlijke herinneringen?
    Wel prettig in ieder geval dat bij haar de nare kanten verzacht zijn... en dat het toch wel beetje 'gezellie' was.

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ja Peter ondanks alles toch gefeliciteerd je hebt ze nog een beetje .een bijkomendheid is dat ze wel een zachte vorm van dementie heeft wat het bezoeken iets makkelijker maakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. als ik dit zie denk ik meteen aan me eigen moeder...ze begon ook dingen te vergeten maar stierf aan kanker...vindt echt heel mooi dat jullie toch het kunnen opbrengen om zoveel aandacht aan jullie ouders te geven ondanks alle nare herinneringen...onze ouders eren..hummm ? dat doet u zeker..ik kan alleen zeggen veel sterkte..

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi dat je toch gegaan bent. Die kerstmus staat haar prachtig! Mijn oma werd juist heel mopperig. Van een lieve vrouw een zeurpiet zeg maar. Hoe een mens veranderen kan hè!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Alsnog felicitatie hoor Peter en zoals je weet, ik bewonder je. Dat je dit allemaal blijft doen, ondanks de pijnlijke herinneringen, de pijnlijke momenten.
    Ziet er wel grappig uit met die Kerstmuts hoor.
    Lieve groetjes
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.