zaterdag 22 december 2012

Pa is narrig


“Ik begon al boos te worden.” “Waarom dan pa?””Omdat je te weinig omkijkt naar je zieke vader!” “Ik was er samen met Jolanda nog eerder deze week.” “Niet waar, ze was alleen.” “Toch was ik er een heel uur bij.” “En ik heb je al zo vaak opgebeld maar je neemt maar niet op, wat zijn dat voor manieren ik kon wel dood wezen.” “Ik moet ook werken pa en kan niet de hele dag bij de telefoon zitten. Waarom belt u dan niet in de avond als ik gewoon thuis ben?” “Maak ik zelf wel uit wanneer ik mijn zoon bel.” Verder mokt pa weer over de Mercedes van mijn zusje. Hij kan slecht de zon bij een ander in het water zien schijnen. Daarnaast stonk de dame die pa vanmorgen kwam wassen een uur in de wind, aldus pa. Er zijn bovendien wederom problemen met de doorligplek van pa en opnieuw moet er twee maal per dag behandeling plaatsvinden van de stinkende wond. Pa wil niet en stuurt de dame weg die hem komt verzorgen. “Daar hoort u maandag meer van,” zegt ze en taait af. “Rotwijf,” mompelt pa.
“Doe de deur eens dicht, (4 minuten later) doe de deur maar weer open, (4 minuten later) doe de deur op een kier, (4 minuten later) doe de kachel lager, (4 minuten later) doe de kachel hoger, (4 minuten later) geef me eens een nieuw pak drinken, wil je dat propje papier van de vloer rapen, gooi de asbak eens leeg, gooi mijn pisfles eens leeg in het toilet, kijk is of Sjaak (de lamlul) geen geld uit mijn kistje heeft gejat, haal even sigaretten, zure haring, mosselen in het zuur.” In delegeren is pa een meester.

13 opmerkingen:

  1. Reacties
    1. Je neemt worst voor meneer mee, bedanken is er niet bij, betalen al helemaal niet. Je neemt slagroomsoezen voor meneer mee, bedanken is er niet meer bij, betalen ook niet. Meneer bestelt, eet, scheld en vindt het doodnormaal allemaal.

      Je hebt de gevers en de nemers in het leven. De nemers vinden alle hulp die ze krijgen doodnormaal. De gevers zien overal een stukje dankbaarheid in. Het is het ontbreken van enige vorm van dankbaarheid en respect voor die ander, wat pa tot een zeer klein ondankbaar kind maakt.

      Verwijderen
  2. Ach ja, wat kan hij anders nog? Maar 't valt neit mee hè

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij kan: blij zijn dat hij verzorging krijgt, blij zijn dat er zo naar hem wordt omgekeken, blij zijn met elke dag die hij og krijgt, een beetje vriendelijk tegen alle mensen die hem zoveel geven wat hijzelf nooit en te nimmer heeft gegeven. Hij zou eens aan die ander kunnen denken, hij zou een ander ook eens zijn of haar geluk kunnen gunnen, hij zou eens een vriendelijk woord kunnen spreken, hij zou een klein stukje liefde kunnen geven, hij zou een heel klein beetje vader kunnen proberen te zijn, hij zou, zo onwijs veel kunnen, dus wat hij anders nog kan is een excuus dat voor geen mens opgaat. Hij komt er ook niet mee weg als hij voor zijn Schepper staat en zegt:"wat kon ik anders...Denk je niet....?

      Verwijderen
    2. Helemaal eens met je Peter, hij zou het inderdaad heel anders kunnen doen en dankbaar zijn dat hij, ondanks wat hij jullie aangedaan heeft, toch zo door jullie verzorgd en geholpen wordt.

      Groet,Marga

      Verwijderen
    3. Voor mij is het weg schrijven van fout gedrag onder noemers als: hij kan niet anders, te geringschattend naar het schepsel mens toe. Ik meen dat wij iemand daarmede niet helpen. Het helpt de helper niet, want hij/zij krijgt het weer op haar/ zijn bordje als zijnde:'jij moet liefde geven, hij mag doen wat hij wil." Jij moet, accepteren, hij moet niets.
      Dat is dacht ik niet Gods weg in dergelijke omstandigheden. Goed, onnodig te zeggen dat God een genadig God is, doch Hij neemt Zijn schepsel ernstig en poets niet met een doekje weg onder de noemer: hij/zij kan niet beter.
      Het grote geheim en uitdaging wordt nu juist gevonden in de waarheid dat pa wel anders kan, maar het niet wil. Als een tegendraads kind.
      De mens die met dit gemis moet leren omgaan, zal ook de pijn wegdragen als hij straks naar die laatste rustplaats zal gaan. Het zullen onze (mijn zusjes en mijn) voeten zijn, die over het grind lopen van de begraafplaats. Hij zal in onze dromen voor eeuwig de mens zijn waarvan wij weten dat hij wel verwekker was, maar nooit vader.
      Ik hoop dat er dan af en toe ook aan ons gedacht wordt dat wij echt niet anders kunnen, dan hem toch lief te proberen hebben. Want wij kunnen als wij willen, allemaal anders. God zij dank. Zelfs als wij het niet in eigen kracht kunnen, is er de hand van de Heer die zegt:”samen doen?”

      Verwijderen
  3. Hij zou ook gewoon aardig kunnen zijn, ipv dat schelden en zeiken.
    Het probleem bij die mensen is dat iedereen het gedaan heeft behalve zijzelf.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is wel de houding die hij heel zijn leven al meent te mogen hebben. Hij stopte op zijn 40e met werken en heeft dankzij de hardwerkende rug van mensen die wel wilden werken, zijn leven verder gebouwd. Diezelfde mensen die nu nog hard werken en hem helpen in de thuiszorg etc. En nog is het niet goed voor meneer. Nog zijn de werkers/de gevers de klootzakken en jan lullen. In ieder systeem heb je mensen die parasiteren. Pa is er zo een. Het is triest maar waarheid. Ik wil dingen niet wegpoetsen onder verontschuldigende woorden. Het zou niet eerlijk zijn naar de mensen die de "gevers" zijn....

      Verwijderen
  4. Soms bestaat liefde uit accepteren wat iemand niet kan. Ook als het zeer doet, als je wilt huilen en schreeuwen, als je het niet snapt, als het zoooooo simpel is om ervoor te zorgen dat je je gewaardeerd voelt. Het is jammer dat je vader dit niet kan, niet de vader kan zijn die jij nodig hebt, de waardering uit kan spreken waar je behoefte aan hebt. Accepteren wat je niet kunt veranderen.. da's een uitdaging waar ik jou en mij veel sterkte bij wens!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lief gesproken maar in mijn beleving te gemakkelijk gekozen voor de noemer: niet kunnen. Hoezo niet kunnen? Is niet willen geen betere noemer voor iemand die zich zo op meent te mogen stellen? Ik meen dat onze Schepper ons ter verantwoording roept over fout gedrag omdat wij het juist wel goed zouden kunnen. Nee als er een ding is, wat voor mij zonneklaar is, dan is het wel dat wij mensen niet dienen door ze te vrijwaren van hun verantwoordelijkheid van hun foute gedrag en dat weg te schrijven onder de weinig zeggende kreet:"niet kunnen." In dit alles wordt weer de gever de mens die meer moet geven (dit maal begrip, acceptatie) en er de uitdaging in proeven.
      Typisch Nederlands om de dader altijd te beschermen en de slachtoffers een zetje na te geven…Wij moeten zulks niet doen, want het zou best een kunnen dat wij er later zelf ook voor staan. Pas dan merken we dat woorden hoe het moet, soms zo anders zijn dan daden als je er voorstaat….

      Verwijderen
  5. ondanks dat het je vader is ,zou je hem best eens kunnen zeggen hoe je zelf tegen hem en de hele situatie aankijkt,het kan verhelderend werken,maar niet altijd.dat is geen risico maar niet alles draait alleen om je vader.sterkte , veel wijsheid en kracht toegewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja als je dat nooit eens gedaan zou hebben, kon dat heel misschien iets teweeg brengen Bas. Maar zodra je er iets van zegt, komt:"rot dan maar lekker op en laat mij met rust," in aanmerking. En ik wil juist ondanks dat hij vreselijk lastig is, hem iets van de liefde laten zien die wij zelf ontvangen hebben van omhoog.
      Derhalve schrijf ik eerlijk en open neer, hoe lastig hij kan zijn en hoe moeilijk het soms is, om hiermee om te gaan. Ik weet dat er massa's mensen zijn die in dergelijke of soortgelijke omstandigheden leven of een relatie hebben. Wil met dit schrijven wat ik tzt ook in boekvorm zal uitbrengen na het heengaan van de man die mij mijn hele leven heeft getiranniseerd een handvat bieden Het mag als een troost worden ervaren voor de toekomstige lezers dat God ons ook in dit soort omstandigheden kracht geeft. Niet om hem te vergoelijken, maar te vergeven. Ik wil in dit schrijven iets weergeven van de eerlijke worsteling, zonder te veroordelen, maar ook zonder dingen mooier te maken dan ze werkelijk tot ons komen, zonder in de valkuil van “christelijke prietpraat” te vervallen. Voorkomen wil ik de valkuilen van de christelijk (soms) doelloze kreten van mensen die dingen roepen over hoe je in een dergelijke situatie zou moeten handelen, zonder dat ze zoiets zelf ook maar bij benadering hebben meegemaakt. Neen het moet en zal een bron van troost en herkenning moeten worden, zonder simpele oplossingen of erger verexcuseringen voor een totaal verkeerde leefwijze

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.