zaterdag 15 december 2012

Pa in de loopgraaf


Pa is opstandig vanmorgen. Hij is boos dat hij de elektrische kar, waar hij nooit mee rijdt, moet gaan betalen. Ook het ziekenhuisbed komt een rekening van, aldus pa. Hij bijt zich door stapels papieren heen en zwaait met zijn gebalde vuist in de lucht. “Niets betaal ik, helemaal niets,” brult hij door het huis. “Ze kunnen barsten, ik heb niets besteld en ik ga dus ook niet betalen.” Ik zeg op zo’n moment liever niets, want ik weet dat pa gruwelijk overdrijven kan en ergens vind ik het helemaal zo gek niet dat je een eigen bijdrage zou moeten leveren voor dergelijke zaken. We zijn in dit land erg verwend, dacht ik. Zulks zeg ik niet tegen pa, want hij loopt nu al rood aan en zit in zijn zelfbedachte “loopgraaf” en “schiet” op iedereen die het oneens is met hem. “En dan komt straks die bolle verpleegster weer met die ruwe handen. Die rukt in één ruk de pleister van mijn bil met doorlegplek. Dat is toch zo’n hardhandige, stuur haar aub weg als ze komt wil je?”

Als de verpleegster binnenkomt wordt pa plotseling poeslief en vraagt:”zullen we eerst samen een sigaretjes roken?” De verpleegster die mij meeviel in dikheid steekt er eentje op en samen hebben ze vreemd genoeg de grootste lol. Geen woord over hardhandigheid, het wordt zelfs even gezellig. Vreemd dat pa zoveel gezichten heeft. Het masker van de man in de loopgraaf is even verwisseld voor de lieve oude man die verzorging nodig heeft. Als ze weg is zegt hij:”wat een rotwijf is die bolle toch. Ze zit mijn peuken maar op te roken, bah wilde wel dat je haar wegstuurde.

1 opmerking:

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.