zondag 23 december 2012

Geestelijk dagboek (naar de hel)


Wat zeg je op een belijdenis als deze? Wil mijn zonden direct inruilen voor die van “Peultje”.
Na samen te hebben gebeden naar huis gefietst met het plezierige gevoel dat die biechtstoel toch zo gek niet was. Halverwege kwam ik Henkie tegen, het gereformeerde zoontje van de overburen die, zoals men dat pleegt te zeggen, een beetje labiel is. Onze gesprekken verlopen eigenlijk altijd moeizaam en eindigen op in Henkies favoriete onderwerp, de hel. Het ging zo:
“Hoi buurman, waar ben je geweest?”
“In de kerk Henk.”
“Oh fijn bij ons in de gereformeerde gemeente?”
“Neen Henk in de Hervormde.”
“Jammer, jammer, heel jammer.”
“Waarom Henk?”
“Hervormden gaan naar de hel, niets aan te doen.”
“Ik wil niet naar de hel Henk.”
“Snap ik, snap ik maar je gaat toch.”
“Waarom dan Henk?”
“Je bent niet gereformeerd dus, je moet branden, jammer.”
“Kan ik dan niet gereformeerd worden Henk?”
“Neen uitgesloten, je moet als gereformeerde geboren worden anders is het niet geldig.”
“Maar Henk Jezus heeft mij toch ook lief?”
“Helaas Jezus houdt alleen van de gereformeerden, is niets aan te doen, je bent niet uitverkoren.”
“En als ik nou heel erg mijn best doe toch gereformeerd te worden Henk wat dan?”
“Jammer, verbond gaat van zoon op zoon, jouw vader is Hervormd en moet dus ook naar de hel, niets aan te doen.”
Voel me na zo’n donderpreek van Henk toch altijd een beetje uit het lood, vreemd genoeg.
Henk zwaait naar me als hij naar de overkant rijdt op zijn mountainbike en roept nog eenmaal:”Jammer, jammer, moet branden in de hel, niets aan te doen, zonde, eeuwig zonde.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.