woensdag 5 december 2012

Eenzame man


We hobbelen weer naar de kerst toe en dan komen vaak her en der de zielige verhalen weer over de eenzame man die huilend voor het raam zit te wachten, maar er komt niemand. Deze tijd is bij uitstek geschikt om mensen een gevoel van: ach wat zielig” te ontlokken en het weer doet er voor de sfeer nog een paar sneeuwvlokken bovenop.
Omzien naar elkaar is niet alleen een opdracht voor rond de kerstdagen, dacht ik. Het mag een levenshouding zijn.

Mijn ervaring moet echter de luchtballon van de eenzame man met kerst met een redelijke naald doorboren.
Al de mensen die ik ken, en ik ken er veel, die met de kerst alleen zitten hebben daarvoor gekozen.
Ze wensten geen contact, hebben een leven waarin ze mensen/kinderen/familie afstoten.
Ik spreek helaas uit ervaring met mijn eigen pa en zelfs als ma haar bui had en je kwam door de sneeuw naar die “zielige eenzame ma”  toe, kon ze je door het raam woest aankijken en zeggen:”wat kom je doen, ik ga zo televisie kijken hoor.”
Kom bij mij dus niet aan met tranentrekkers en al helemaal niet met een schuldgevoel dat ik als christen op dit vlak ook al vreselijk faal. Ik faal op alle vlakken, maar u ook! En die eenzame man met de kerst, ach hij moet bestaan. Maar dat zeggen ze van Sinterklaas, Bigfoot en de Kerstman ook. Ik kan ik hem nog niet ontdekken die echt zit te wachten op een bezoekje. Kent u hem wel? Bezoek hem dan zeker en doe hem de groeten van mij….

5 opmerkingen:

  1. Peter ,hoe jammer sommige dingen lopen er zal een groot percentage thuis zitten door"eigen schuld"
    maar er zijn ook mensen die door toedoen van anderen of door niet uitgekozen omstandigheden alleen zijn.alleen die zijn meestal niet te bereiken of je hoort ze niet.en die zou ik graag eens bezoeken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha, Peter, deze is raak. Ik ben het met je eens. Echte eenzame mensen, daar moeten we het hele jaar naar omzien, en niet alleen met kerst. Dat is hetzelfde over 'vrede op aarde'. Waarom alleen met kerst, en de rest van het jaar weten velen niet wat vrede is. EEhh, een beetje vaag allemaal.

    En wat je als laatste schreef Peter, is er echt iemand die eenzaam is, geef daar in liefde aandacht aan. Maar...niet alleen met kerst.

    Liefdevolle groet voor jullie beidjes, van mij, Esther.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Uiteraard zijn er mensen die alleen zijn en die moeten wij zeker bezoeken. Het leeuwendeel dat ik ken is niet zozeer zielig maar meer onmogelijk voor de omgeving en daarom krijgen ze geen bezoek. Gek maar je hoort eigenlijk maar zo weinig over de mensen die echt zielig zijn en verstoten door deze zogenaamde eenzamen. Misschien is het goed om ook de menen die weggepest zijn door de eenzamen eens te bezoeken.
    Ik besef dat wat ik zeg lastig te verstaan is, maar ik heb de indruk dat wij dikwijls de dader als zielig en eenzaam ervaren, en de slachtoffers al daders beschouwen die dan ook nog eens (met de kerst) de schuld in de maag gesplitst krijgen van die oh zo eenzame mensen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Peter,
    Weer een treffend stuk heb je geschreven. En ik ben het met je eens dat er mensen zijn, die geheel uit eigen keuze of toe doen, alleen en eenzaam zijn. En die mensen die dat niet zijn, als ik ze zou kennen zou ik zeker er wat mee doen.
    Groetjes
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Precies, de eenzame mensen die ik ken, hebben er voor gekozen, bewust, sommigen onbewust, door hun gedrag. Ik denk dat een sociaal mens niet eenzaam hoeft te zijn. Zelf ben ik ook niet zo van de mensen, wij zijn veel met zijn tweetjes, en dat bevalt prima. Maar ik merk dat nu ik wat ouder word, zo nu en dan een klein gezelschap ook wel leuk is. Vorige week was de zus van mijn vrouw jarig en zijn we met zijn allen, broers en zus van mijn zwager, pannekoeken wezen eten, dat was toch een gezellig avondje.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.