donderdag 20 december 2012

Biecht (geestelijk dagboek)


Een paar leden van onze kerk hebben besloten de biecht weer in te voeren. Op grond van de bijbeltekst (belijd daarom elkander uw zonden), hebben ze wel degelijk grond voor deze gedachte.
Waarom ze mij op het oog hebben om als soort biechtvader te gaan functioneren, weet ik zelf nog altijd niet. Heb ik zo’n katholieke uitstraling of wekt mijn baard een bepaald bisschopachtige zachtmoedigheid op, welke nu eenmaal nodig is om al die zonden aan te gaan zitten horen?
Men wil een heuse biechtstoel in elkaar flansen, waar ik dan elke vrijdagavond een uur in moet plaatsnemen om derhalve na dat uur te worden afgelost door George die inmiddels van zijn Hummesfobie verlost is.
Jaap is nog niet geheel verlost van zijn Gummesprobleem, omdat ik hem tijdens de gebedsbijeenkomst (zondagavond) duidelijk in tongen hoorde bidden waarin de woorden “Hummes en Gummes” steeds voorkwamen, timmert de biechtstoel in elkaar.
Een duister hok met twee gordijnen en een stuk horrengaas waardoor je de belijdende wel kan horen maar niet zien. Binnen brandt een kaars, tamelijk luguber allemaal als je het mij vraagt.
Morgenavond moet ik voor de eerste keer de biecht afnemen en ik durf niet want wat moet ik zeggen als er werkelijk iemand komt? Niet dat ik dat denk, want wie heeft er in vredesnaam de behoefte om zijn/haar ziel en zaligheid in mijn domme handen te leggen?
Paula kijkt de hele tijd alsof ik me alweer voor een of ander idioot karretje heb laten spannen. Weet zij veel van mijn beloften aan de Heer…
Heb vanmiddag een uurtje proef gezeten om wat te wennen. Voelde mij geheel mijzelf (een volslagen idioot dus).

6 opmerkingen:

  1. Reacties
    1. Jou zou ik ook wel eens in die stoel wensen te zien....Haha

      Verwijderen
  2. Hmm.. "belijd daarom elkander uw zonden". Ik heb altijd meer het idee dat het 'elkander' belijden van zonden bedoelt is om 'elkander' in de gemeente te laten zien dat wij slechts mensen zijn die falen, niemand is verheven boven dit falen, niemand is perfect. Dat maakt ons benaderbaar voor 'elkander'. Als gemeente kunnen we 'elkander' helpen en voor 'elkander' bidden Als je 'elkander' vervangt door 'één op één' wat blijft er dan over van de kracht van de gemeente voor 'elkander'?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zit natuurlijk veel in, dat mensen hun pijnen, moeiten en misverstanden bij elkander (noem vrienden) mogen delen.
      Toch zijn er massa’s mensen die geen vrienden hebben en tja, misschien is zo’n biechtstoel iets voor hen?
      Daarnaast organiseren veel kerken wel voor lichamelijke pijnen en noden gebedsgenezingdiensten en is het doodnormaal dat je bij een wildvreemde voorganger je de handen op laat leggen of je zonden belijdt om op grond van de bevrijding die komt, genezing te hopen vinden.
      Ik weet niet of het herintroduceren van de biecht een stap in de goede richting is. De tijd zal het leren.
      Weet wel dat een luisterend oor in mijn persoonlijke ervaring, veel meer herstel heeft gebracht dan al de woorden van mensen die precies weten wat ze in mijn situatie zouden hebben gedaan.

      P.s de absolutie laten we achterwegen. Het gaat enkel om dat luisterend oor te zijn voor hen die geen luisterende oren in de vriendenkring/familie meer hebben. We zullen zien…

      Verwijderen
  3. Ik ben benieuwd naar al die sappige verhalen die jij gaat horen. Oh...jammer nou, biechtgeheim..
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ach, de absolutie laten we achterwege en misschien dat ik toch, tamelijk verpakt natuurlijk, iets sappigs kan doorgeven, als ik mij ertoe gedrongen voel in de Geest natuurlijk, haha..

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.