donderdag 15 november 2012

Zakken en schapenvachtjes


Mijn pa maakt schunnige opmerkingen tegen de vrouw van de thuiszorg. Ik schaam me er een beetje voor. Ik zal niet in details treden maar het had te maken met de vraag van de vrouw of er nog zakjes geleegd konden worden?
Dit sloeg op de urinezak aan vaders been, maar pa zou pa niet zijn als er gelijk een seksueel getinte kant mee opging. De vrouw verblikte of verbloosde niet, want ze zijn wel wat gewend die dames. Een compliment is daarom wel op zijn plaats, want reken er op dat ze ook heel wat naar hun hoofd gesmeten krijgen.
Toen ze weer weg was kwamen mijn zussen Carla en Jolanda binnen die altijd een lach op pa’s tandeloze mond brengen. Ze hadden weer lekkere hapjes voor hem meegenomen en een speciaal kussen overtrokken met een schapenvachtje om het doorleggen (zitten) te voorkomen.
Pa dook erop als een bok op ene haverzak en zat comfortabel op zijn kussen en liet er een eerste wind in.
Ik zat er al een uur en was blij dat ik werd afgelost. Soms wordt het me even te veel. Wat een zorg! Of ik zaterdag een nieuwe fles drank mee wil nemen, want hij komt het weekend anders niet door. Welja, zoiets beloof je. Hij maakte een wakkere indruk, maar onder dit alles schaduwt de schijn en zie ik dat hij nog slechter uit de voeten kan…

3 opmerkingen:

  1. Iemand zien aftakelen dat wilt eigenlijk niemand ,maar hoe dichterbij hoe moeilijker het toch altijd weer is.ook al lijkt het aan de buitenkant soms mee te vallen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat doen jullie het goed met elkaar! Petje af, de zorg is veel maar je geeft het toch wel, ondanks alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is een hele opgave, maar wat Aline al zei: petje af voor jullie.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.