zaterdag 17 november 2012

Sinterklaas met hoofddoek


Pa ligt op het ziekenhuis bed in zijn kleine huiskamer (enkel voor de behandeling van de doorlegplek) en vraagt mij te kijken hoe het er uitziet. De verpleging is druk in de weer met smeersels en verbanden. Het lijkt beter te gaan gelukkig. Zijn haar staat alle kanten op en is zo lang dat het enige gelijkenis begint te vertonen met de tovenaar van Saburac (Cat weazle). Eigenlijk moet hij hoognodig in bad want hij ruikt naar de schoenen van een bouwvakker op een warme zomerdag. Ik heb de tondeuse meegenomen en zet pa op een stoel met een handdoek om zijn nek. “Niet te kort,”roept hij tussen twee trekjes uit zijn sigaret getrokken rookwolken door. Ik scheer het ergste weg en onder de sluike grijze slierten vandaan zie ik pa langzaam tevoorschijn komen. “Doe mijn nek ook even,” tettert hij in mijn oor.
Ik scheer alles wat aan beharing voor mijn tondeuse kom, rigoureus weg en pa sloft vanachter zijn rollator naar de keuken om het resultaat te bekijken.
“Prima ik kan nu zo de kist in,”spot hij. Maar zijn ogen doen niet mee, zodat zijn ironische opmerking in de lucht blijft hangen en iets melancholisch krijgt.
Meneer wil brood met de door mij meegenomen leverworst die ik vanmorgen op de mark kocht bij de mooie dames van Berkhout en ik maak een en ander in orde.
Hij zit als een vorst op het schapenvachtje welke mijn zus Carla voor hem gekocht heeft. Hij is er erg blij mee gelukkig. Het is niet snel goed bij meneer maar dit vachtje viel in goede aarde. Ik blijf een uur en ga weer op huis aan. Onderweg stuit ik op sinterklaas die zojuist van de boot is gestapt. Joelende kinderen, pepernoten en te Marokkaans uitziende zwarte pieten worden mijn deel. Een zwarte piet met een hoofddoek is nieuw voor mij.
Leve de vooruitgang!

1 opmerking:

  1. Nog altijd problemen hier met de verbinding. Ben ik een paar dagen niet on line, weet dan dat hij er helemaal uitligt....

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.