vrijdag 9 november 2012

Puffen en steunen


De telefoon ging en ik nam amechtig op, omdat ik even was weggedut op de bank en droomde dat ik op een paradijselijk eiland in de zon zat met een fraaie inboorling compleet met rieten rokje. Het grijze smoelwerk van de herfst geeuwde met ijzige adem tegen de ramen en spoog een enkele spetter consumptie rond.
Aan de telefoon een dame van de thuiszorg die bij mij meteen het beeld van wiegende heupen in gedachten bracht. Was wellicht het staartje van mijn zojuist ontplofte droom. Ze vertelde dat het met vader achteruit gaat en dat hij zeer kortademig is de laatste dagen. Hij wilde zijn “pufjes” niet innemen en zonder deze zal hij zijn eigen laatste adempufjes veel sneller gaan uitblazen.
Of ik wilde toezien op het op tijd innemen van dit geneesmiddel. Zoiets beloof je, maar om dit goed te realiseren zou je pa op zolder moeten nemen en aangezien ik naast een zieke pa ook nog een zieke ma heb, moet je de aandacht toch een beetje verdelen.
Morgenochtend zal ik gaan kijken hoe het met hem gaat. Ergens groeit het besef dat het kaarsje langzaam uitgaat, de vlam flikkert en walmt en zal straks voor altijd doven.
Een heel vreemd afscheid waarin de momenten van normaal en fijn contact te tellen zijn op de vingers van een houthakker. En toch ergens blij met deze laatste, vreemde dagen vol contact welke een deken van vergeving en aanvaarding plaatsen over de grootse pijnen en wonden. Daar hebben de "Freds" van deze wereld geen enkele veronderstelling over, wat het betekend als je vader 35 jaar lang zwaar alcoholist is en wat dat met jou doet als kind. Altijd gescholden worden, vernederd, afgewezen, genegeerd, alleen gelaten en doodgezwegen. En dan plotseling die laatste paar dagen waarin afhankelijk zijn, plotseling een deur opent naar elkaar. En dan maar meten met de maat van vergeving en liefde, waarvan je hoopt dat de Schepper jou ook ooit zal meten....

7 opmerkingen:

  1. ik proef hier toch een hele andere Peter dan toen je hier aan begon ,veel milder??

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zes weken een beetje normaal contact wissen iets van de pijn uit die de afgelopen 35 jaar zijn veroorzaakt door een vader die geen vader wilde zijn. Zo'n pa verander je niet meer in de laatste dagen van het leven, op zijn best word je eigen liefde nog een stapje groter en milder. Genade is ook aan groei onderheven, zo blijkt. In dit alles de smaak van Gods vergeving die ook veel groter blijkt dan ik mij ooit voor mogelijk had gehouden...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik hoop voor je Peter dat al die pijn uit/door het verleden in deze bijzondere dagen minder worden mag! Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind het heel bijzonder dat je zo mild en vergevingsgezind tegenover je vader bent. Het is toch niet meer dan logisch dat je niet zulke liefdevolle gevoelens voor hem hebt, hij zaait ook wat hij geoogst heeft. Je doet al zoveel meer dan hij van je verwachten kan! Sterkte met alles. groeten van Geke

    BeantwoordenVerwijderen

  5. Clint Eastwood9 november 2012 12:12
    Dank je Geke voor je begrip en fijne reactie. Neen het is omdat ik weet wie God is en hoe Hij naar mij kijkt.
    Dat is de basis voor mijn liefde, als ik het uit mijn eigen ziel en kunnen moest putten zou ik het niet kunnen doen, wat hij heeft 35 jaar lang enkel ellende gezaaid...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ben met (anoniem) mee eens...is een heel moeilijke situatie..maar behalve dat u vergevingsgezind is en hij is u vader ik denk dat u ook inziet dat hij maar een man is die voor God gaat staan op een dag..en wel..daar gaat het echt moeilijk worden voor hem..tenzij hij jesus aanvaart...sterkte peter echt waar

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hallo Peter,
    Ik wil even vertellen, dat ik je bewonder. De kracht en moed die je hebt opgevat, om de dingen te doen voor je vader die je doet, is echt geweldig.

    Hoe flexibel blijkt een mens dan te zijn. Hoe het mogelijk is, om op een punt te komen, om door een andere bril te gaan kijken naar iemand, die in je leven een enorme stempel gedrukt heeft op je.

    Moge je die laatste momenten die jullie samen nog hebben, die moed kracht en liefde blijven behouden om dit tot een mooi eind te brengen.
    Liefs
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.