zaterdag 3 november 2012

Klikocontainer


Nu we tzt gaan verhuizen ruimen we tal van zaken op die jarenlang onder het stof op de vliering en in de schuur etc hebben gestaan. Oude lappen, dekens, potten en pannen en meer zaken waar je ooit te veel waarde aan hechtte om het te weg te werpen verdwijnen met een plof in de grijze klikocontainer.
Toen ik de zoveelste doos met “rommel” van zolder takelde dacht ik dat het in het geestelijk leven eigenlijk net zo moet zijn. Zaken waar je vroeger fanatiek waarde aan hechtte blijken vervallen tot waardeloos goed.
Ik groeide op in de Pinkstergemeente waar men leerde dat God een soort “neemfabriek” is. Als je ergens om vroeg, kreeg je dat, zeker als het om gezondheid ging.
Die overtuiging ligt lang in de klikocontainer, naast de gedachte dat een kind van God altijd in nieuwe tongen spreekt. Er weer onder liggen zaken als: De zondag is de rustdag, de statenvertaling is de ware vertaling, naar de bijbelkring gaan is noodzakelijk voor je geloofsleven, enkel gospelmuziek is mooi, de dominee heeft altijd gelijk, geven van tienden is Gods maatstaf, verplicht twee keer per zondag naar de kerk of een kind van God is altijd blij.
Zaken die behouden zijn: bid onophoudelijk, bezoek de samenkomst, lees de bijbel met een open hart en oor, volg de liefde na, zorg voor de zieken en zwakken, onderzoek alles en behoud het goede en bovenal, kijk elke dag in de spiegel en je beseft zelf de genade van Jezus elke dag nodig te hebben.
Wat heb jij in de loop van je christenleven als belangrijk behouden en wat hen jij eigenlijk weggedaan?

7 opmerkingen:

  1. Wat heerlijk toch dat mijn geestelijke erfenis niet zo groot is.

    Afscheid nemen is niet altijd even gemakkelijk. Zeker als de groep de gewoontes als de enige waarheid vasthouden.

    ik zou zeggen Peter: "gooi je container maar vol, dan word de weg naar God een stuk duidelijker"

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij zit al behoorlijk vol Adriaan maar ik hebhet idee dat er nog meer bij komt.

      Verwijderen
  2. Precies, alles weggooien wat ballast is en weer opnieuw je bijbel es onder de loep nemen, daar ontdek je wat God echt belangrijk vindt;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Mirjam, vorige week nog een leuk feest gehad waar ook Arjan bij was. Wat God belangrijk vindt, tja dat staat zoals je al schrijft heel duidelijk in Zijn woord en al die regeltjes van mensen strelen enkel het gevoel voor eigenwaarde..

      Verwijderen
  3. Heel herkenbaar.
    Het zou ook weer wel weer eens mogen. Het schept vaak weer veel duidelijkheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een super geschreven stukje. Inderdaad, in je leven bewaar je heel wat, en na verloop van tijd mieter je het toch weg. Dat zal hier binnenkort ook gebeuren. Sommige dingen zullen verhuizen naar onze dochter die in Rotterdam woont omdat er nog oude knuffels van haar liggen die ze graag wil hebben. Jeugdsentiment.
    In de jaren, heb ik ook dingen weg gedaan, die met mijn christelijk leven te maken hebben. Ben bij een gemeente geweest die sommige dingen er in gestampt heeft. Dat geen tv, was bij ons ook. Maar ik heb vier kinderen die ook hun behoefte hebben. Die hun eigen keuzes moeten maken. Dus nadat wij na zo'n, elf jaar die gemeente verlaten hebben, is er tv gekomen. En we kijken redelijk selectief. Ook aangewende principes als alleen maar evangelische muziek. Drie keer per week naar de kerk, alle samenkomsten bijwonen (maandagavond huissamenkomst,donderdag avond evangelisatie, vrijdag avond oefenen zangdienst, zaterdagavond jeugdsamenkomst en alle ouderen moesten er ook zijn) en zo zijn er nog meer. Nu maken we onze eigen keuzes, en laten ons door mensen niets meer opleggen. We laten ons wel graag adviseren. Zo is onze kliko ook aardig vol gekomen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar hoe herkenbaar Wil. De dominee sprak gisteren nog dat veel mensen de tweede (avonddienst) wellicht in hadden geruild voor het programma: boer zoekt vrouw. Dan denk ik; kijk eens om je heen op zondagmorgen (ik spreek nu voor bij ons) 1300 mensen in de kerk. Een beetje tevredenheid dat ze er zijn, zou sieren. Neen wel praten over dat je eigenlijk twee keer per zondag moet. Ik denk dan wel eens: hup de kliko in, erg hoor. Wij gaan elke zondag één keer. Maar wel met een open hart. In de avond is het vaak schoonouders of ouders bezoeken en boer zoekt vrouw, ach, we zoeken allemaal wat.
      Het kringgebeuren is ook zoiets.
      "Zitten jullie niet op de kring dan," een vraag die elke week bijna valt. Ik zeg dan altijd:"Jawel op de zondagmorgenkring en we zijn er altijd, dat kan ik van de meesten niet zeggen....

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.