vrijdag 23 november 2012

De nieuwe naam


Wie kent de pijn van het verlaten zijn? Geen vader die naar je omkijken wil en geen moeder die je meenam toen ze met haar nieuwe vlam vertrok?
De tranen van het moeten missen van al je zussen, je geborgenheid en de verscheurdheid van een gezin waarin moeder koos voor een vreemde en jou alleen liet?
Wie kent het onbegrip van de vervloekingen die jou als jong kind steeds troffen, het:”donder maar op,” de klappen in je gezicht als jij de prijs moet betalen voor wat een ander deed? Wie kent de moeite van het zoeken naar wat warmte en het nergens kunnen vinden? Soms wil ik pa niet bellen, speelt de boosheid even op en voel ik de ijskoude wind waaien van de kracht der onverschilligheid. Kan het niet opbrengen hem op te bellen. Meestal zie ik de mens in mijn vader. De kleine jongen die nimmer groot is geworden. Dat zijn de mooie momenten van vergeving en berusting. Soms, als ik zelf veel pijn in mijn lijf heb, zie ik mijn ouders als de mensen die mij in de steek lieten en speelt de boosheid en het verdriet op om nooit op iemand te hebben kunnen terugvallen. Iemand te hebben voor goede raad en advies. Dat zijn de momenten waarop het leven pijn doet en je beseft dat ouderschap zoveel meer behoort te zijn dan het verwekken van een kind….Is dat de reden waarom ik zelf nooit vader ben geworden? Omdat je nu eenmaal niet kan geven wat je ooit ontvangen hebt? Dan is de vloek groter dan een mens kan beseffen en eindigt je naam op in de dood. Is dat de reden waarom ik uitkijk naar de nieuwe naam, geschreven op de witte steen die de Schepper reeds heeft klaarliggen? Mensen die zelf fijne ouders hebben/hadden zeggen:"je moet vergeven en vergeten." Maar hoe kan je vergeten als je steeds de pijnlijke littekens op je ziel voelt zitten. Heer vergeef mij, want ik voel mij in dit alles slachtoffer en schuldenaar...

9 opmerkingen:

  1. Peter, ik kan jou leven niet met dat van mij vergelijken. Hoewel dat warme nest niet voor mij weggelegd is, en ik geen goed voorbeeld kreeg, heb ik wel kinderen mogen krijgen, en het compleet anders gedaan. Zelfs nog mijn man bij moeten brengen hoe een warm nest te bieden omdat ook hij dat niet gehad heeft.

    Misbruik, geestelijke mishandeling, alcoholisme van vader veel ruzies en ach laat ik de lijst maar korten, het heeft geen zin.
    Vergeven, volgens mij heb ik dat wel gedaan, want als ik terug denk aan waar mijn ouders vandaan komen, dan is dat warme nest ook niet voor hen weggelegd geweest.

    Mijn ouders zijn er beide niet meer. Moeder had ik al geen contact meer mee, dat kon ik niet opbrengen na herhaaldelijk geprobeerd te hebben en ze mijn kids net zo ging behandelen als mij destijds. Mijn vader was al lang geleden overleden door hartproblemen. Maar vergeven is pas een jaar of twee door mij op te brengen geweest, nadat ik opgenomen ben geweest met een zware depressie.

    Ik kan niet meer zeggen dan, sterkte kanjer. Ik zou geen andere woorden weten. Vergeving is iets wat niet envoudig is hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Onmogelijk om te vergeten Peter, dat gaat je niet lukken. Misschien ooit vergeven maar daar zal het mee ophouden. Op zich ken ik wel het gevoel van in de steek gelaten zijn en het missen van warmte en genegenheid. Alleen op een heel andere manier dan jij die kent.
    Kan me goed voorstellen dat je het soms niet op kan brengen om je pa te bellen! Is geen schande hoor, alleen maar heel logisch. Ik neem echt mijn petje voor je af dat je momenteel zoveel doet voor je ouders. Dat had ik niet op kunnen brengen denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik heb het twee keer gelezen en zal het de komende tijd op mij inlaten werken,ik weet op dit moment even geen antwoord.zit letterlijk en figuurlijk met een mond vol (kunstgebid)tanden.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank julie. Ik denk dat vergeven begint bij bidden voor de mens die je iets aandeed. Het is geen stap en klaar is Kees. Het is een proces van een heel leven. Maar wel een proces dat gewonnen is binnen de genade van zelf beseffen vergeven te zijn. Dat is de bron waaruit alles mogelijk is....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Vergeven en vergeten wordt zo makkelijk in één adem gezegd..... Vergeven zal misschien ooit eens lukken...en dan alleen met hulp van Diegene die jou vergeven heeft.....maar vergeten kun je sommige dingen nooit.....nooit......ik tenminste niet....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Lieve Peter, ik zal jou nooit (durven) zeggen dat je moet vergeven. Als jou groot onrecht is aangedaan, is het fijn en bevrijdend als je kúnt vergeven, maar misschien kom je er nooit helemaal toe. Ouders die basis-veiligheid en onvoorwaardelijke liefde moeten bieden en daarin tekort schieten, dan slaat een gat in je basis-vertrouwen en wat je nodig hebt voor je leven, dat is misschien nooit helemaal te vergeven (en te vergeten). Ik heb geen idee wat het is, want ik kom (en daar ben ik zeer dankbaar voor) uit een heel warm nest. Dus zeker ik zal nooit kunnen zeggen dat vergeven zal moeten. Ik heb geen idee wat het is om te moeten missen wat je als kind zo broodnodig hebt! Ik vind het bewonderenswaardig zoals je nu met je ouders omgaat, ik weet niet of ik het zou kunnen opbrengen naar mensen toe die mij zo behandeld hebben in het verleden. Respect! En God ziet het ook, Hij kijkt zelfs verder, Hij ziet je hart waarin die pijn is, maar ook de ik zal het maar noemen liefde voor je ouders.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Vergeving en overgave als deze is niet even 'geregeld' op een gemiddelde doordeweekse bijbelstudiekring. Vergeef me dat ik het zo bot zeg hoor. Want dat is een proces voor het leven, enkel te overwinnen door de genade van Jezus.
    Genade is uitgevonden in de hemel. Denk dat ze daar, in de hemel, huilen van verdriet en vreugde nu ene Peter zich aan die Genade vastklampt en er zelfs van probeert uit te delen..

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dank jullie voor de eerlijkheid soms heb je zo'n dag dat het even niet lijkt te lukken en het te veel wordt. Deels doordat het een dag is waarop je hard tegen je eigen beperkingen oploopt. Het aardige daarvan is dat er met een beetje zegen morgen nog een dag komt waarop je de zaken in eens weer luchtiger ervaart. Gemoedsstemming heet dat ik een mooi woord. Vanavond een leuke avond gehad bij vrienden. Ook dat is mooi dat je vrienden mag hebben. Mensen met hun eigen zorgen en moeiten die je in hun vriendschap laten weten: we zijn samen in de "Ark" opweg naar het land van de belofte.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. veel sterkte meneer peter..heb hier geen woorden voor heb ook veel meegemaakt met andere dingen me ouders waren wel altijd voor mij ze zijn nu dood...maar wat wil zeg vergeving..maar ik moet zeggen dat het verleden is iets dat altijd naar boven komt en dan vragen we ons af waarom ik heer ? God heeft de antwoorden....hoop u internet is beter nu fijne weekend...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.