vrijdag 26 oktober 2012

Pa wil paardenworst



Pa belde weer op onder het eten. Meneer wil een aantal beugels hebben her en der door het huis en paardenworst. 
Ik slikte net de laatste hap van mijn avondeten door en noteerde: vier beugels en een halve paardenworst.
Meneer wil niet in het ziekenhuisbed waar een beugel aanzit maar op de muren, naast zijn eigen bed etc, beugels hebben. Die mag ik er dan opzetten terwijl pa met zachte mond de paardenworst wegsopt.
Het is dit “nemende”  gedrag wat mij tegen begint te staan. Zo langzamerhand begint hij steeds meer te “willen” en verword ik weer tot de sukkel die al die klusjes dankbaar uit mag voeren want hij is toch mijn pa. 
En daar wringt nou net de schoen, want aangezien hij nooit en te nimmer een echte vader is geweest en ook vroeger al dat egoïstische over zich had, is het kruikje met kracht om te geven, niet overvol. Je gevoel zegt al snel dat je weer voor pa’s karretje gespannen wordt en hij zit lekker onderuit te “neuten” en als hij niet “neut” dan rookt hij en als zijn keel te droog wordt drukt hij er een stuk paardenworst in. Enfin ik zal wel weer op zoek gaan naar die lamlendige beugels. Misschien kan ik er een op zijn rug zetten en hem dan handig in dat ziekenhuisbed kwakken...

15 opmerkingen:

  1. Misschien is de humor in het laatste zinnetje de enige manier om dit vol te blijven houden. In dat kader mag ik hopen dat je hem een andere worst hebt aangeboden dan die op het plaatje.....
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De spijker op de kop dacht ik Irene. Hoewel het bijbelboek prediker de gedachte uit dat lachen weinig uitwerkt, ben ik het daar niet geheel mee eens. Meen dat humor en lachen een van de grootste krachten is als het gaat om overleven. Zonder dit, zou het bovendien een tamelijk saaie boel zijn. Daarnaast is de duivel niet de schenker van humor maar ik meen dat de Schepper zelf deze eer toekomt....

      Verwijderen
    2. P.s neen ik heb hem slechts een halve gegeven en niet een hele als op de foto....

      Verwijderen
  2. meneer peter met alle respect wou even op reageren op dit blogje..mijn schoonmoeder is ook nooit geweest voor me man..en door dat hij een christen is heeft hij haar vergeven..maar ik kan zien al de schade die is aangericht die niet zo makkelijk weg kan..ik probeert niet te zeggen wat u moet doen als ik zo leest bent u een vergevingsgezind persoon dat is zo goed...maar oudere mensen kunnen we ze niet altijd hun zin geven...mijn schoonmoeder gaat ook echt te ver en dat heeft ook voor het nodige spanningen tussen hun gezorgd...

    als ik u blogjes leest zie ik veel dingen voor mij wat me man ook mee maakt..geduld is het enige...u vader wordt heel goed verzorgd meer kunt u niet doen...wie weet voor hoe lang zult u hem hebben...maar god zie zeker al u inspanningen en verdriet...maar hij zal u zeker belonen..want hij vergeet niks en zie alles..
    sterkte ermee...en bedankt dat ik mag dit delen blessings....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. IK denk dat dit alles herkenbaar is voor veel mensen als hun ouders beginnen verzorging nodig te hebben. We hebben niet allemaal de zelfde achtergrond, maar toch dacht ik dat er veel overeenkomsten aanwezig zijn in de levens van mensenkinderen.
      Stekte hebben we zeker nodig waarvoor dank...

      Verwijderen
    2. Allereerst moet ik zeggen dat ik degene ben die anoniem hieronder had geschreven, op de een of andere manier lukt het mij niet het anders geplaatst te krijgen, (Help aub)
      Nu begrijp je misschien ook wat ik bedoelde met mijn opmerking, dat ik weet hoe de De Mooijs zijn, Daar bedoelde ik vooral jou niet mee, mezelf ook niet trouwens.
      Dus nogmaals veel sterkte!
      Overigens heb ik je boek van de Zilverreiger gekocht, ik verheug me er al op.
      Groetjes Diane

      Verwijderen
  3. Het is inderdaad maar goed dat je zoveel humor hebt Peter want anders hou je het niet vol zo. Kan me voorstellen dat je het gevoel krijgt weer voor het karretje gespannen te worden op deze manier.
    Misschien 'moet' je toch wat grenzen aangeven naar je vader toe?Of zou dat niet helpen?
    Sterkte..

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zou ik moeten doen ja, ik kijk het nog even aan en als het te dol wordt dan zal ik er grenzen in aan gaan geven, bedankt voor je gedachten...

      Verwijderen
  4. ja ik mist hier dan toch wat.hij is je vader ,maarrrrr jij bent zijn zoon waar hij trots op mag zijn en ook respect voor hem (mag,moet) hebben ,dat moet toch minimaal wederzijds zijn wil je een goede of redelijke verstandhouding op kunnen bouwen.en helpen is alleen helpen als er geen misbruik in het spel is volgens mij.toch een heel goed weekend gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Is ook te begrijpen Bas als je een goede pa gehad hebt blijft het een gemis voor het leven als hij er niet meer is...

      Verwijderen
  5. Allereerst het anonieme mailtje hieronder is van mij, ik wist niet hoe ik het anders kon versturen, ik kwam elke keer op een andere site terecht vandaar.
    Ik hoop dat je nu begrijpt met wat ik bedoel over 'Ik weet hoe ze zijn de De Mooijs'
    Daar bedoel ik jou en mezelf natuurlijk niet mee.
    Maar het is of ik de hele tijd stukjes over mijn eigen pa zit te lezen, de erge en rotdingen, maar ook de humor.
    Dus Clint nogmaals sterkte, ik begrijp je zo goed!
    Overigens heb ik je boek van de Zilverreiger gekocht, ik verheug me erop hem te lezen.

    Groetjes Diane

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je reacties komen prima over Diane, enkel modereer ik alles wat binnenkomt omdat er ook wel eens mensen zijn die gekke ongepaste taal uiten omdat ze ergens een beetje vreemd zijn.
      Ik begrijp wat je bedoelde te zeggen en moet helaas zeggen dat ik het met je eens ben dat de de Mooijs vreemd volk is.
      Bedankt voor je reactie en succes met het lezen...

      Verwijderen
  6. Wij hebben net een gemeente lid zijn huis rollator vriendelijk gemaakt. Mensen wat een werk. Hij noemt zichzelf een verzamelaar. Wat een oude troep.

    Van te voren hebben we hem duidelijk gemaakt dat als hij terug was uit de revalidatie dat we afstand zouden nemen. Anders lopen we risiko zijn dienstbodes te worden. Maar ja, als het je vader is, wordt dat een stuk moeilijker.

    p.s.
    (toch alweer drie keer langs geweest om zijn telefoonaansluiting etc. op te lappen)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Herkenbaar Adriaan, heel herkenbaar. Veel mensen weten de grens tussen nemen en geven niet goed en dat is best een beetje lastig. Wederkerigheid is een spaarzaam begrip. Het zijn de nemers en je moet altijd oppassen dat ze je niet leegzuigen als oude vampiers.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.