zondag 7 oktober 2012

Pa en dope


Het is een zonnige zondag en ik besluit pa even een vers gerookte paling te gaan brengen. De buren zitten voor de deur op een bankje en vragen mij hoe het nu is met het verhandelen van dope bij pa thuis? Ik sta even met mijn mond vol tanden en weet niet wat te zeggen? “Ja er kwam toch de laatste jaren elke dag een Marokkaanse drugsdealer over de vloer die daarvandaan zijn handel dreef!" Marokkaanse drugsdealer?  Handel? Dope? Ik sta aan de grond genageld als de buren verder vertellen over pa’s relatie met een buitenlands vrouwtje van drie turven hoog die de drugsdealer mee naar binnen nam en daarvandaan begon te verhandelen. "Ja en dat wijfje heeft hem toen uiteindelijk bestolen," voegen de buren er nog aan toe. Pa wat heb je toch allemaal overhoop gehaald in al die jaren? Hoeveel meer zal er nog aan het licht komen en hoeveel meer zal ik mij diep gaan staan schamen over wat ik weer te horen krijg.
De buren zijn lieve zorgzame mensen, dat merk ik al direct en ik deel hun zorgen en angst ook wat betreft het ontstaan van brand want pa rookt, hij drinkt, gebruikt opiaten en is ziek. Een redelijke combinatie voor een ongeluk met uitslaande brand.

5 opmerkingen:

  1. vindt ik heel erg voor u....oudere mensen worden weer als kleine kinderen..toch is het niet goed te praten op geen enkele manier...ik lees al een tijdje uw berichten en vindt u een krachtige christen die gewoon God wil gehoorzamen in lief zijn en vergevingsgezind met u vader..God zal u echt zegenen ...mijn man heeft ook veel meegemaakt met hem moeder..en nog steeds en ik blijft het zeggen..is ieder verantwoordelijk voor God..wij moeten gewoon liefde en vrede houden zoals de heer dat wil..al is het best moeielijk...veel sterkte....ik zeg altijd elke gebed helpt...ik zal u en uw gezin voor God brengen...groetjes van huub en soraya (uit arnhem) trouwens heel krachtig..om te bidden met het joodse gebeds riem..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo is het maar net. Wij mogen in de vrede en de liefde uitblinken en het is onnodig te zeggen dat ik daar dagelijks in faal. Maar er zitten ook stukjes overwinning bij die als diamanten fonkelen en de Meester laten zien. Het is alles Zijn genade.
    Heb je weblog ook bekeken maar ik ben niet zo'n ster in de Engelse taal en moet dan echt een heel werk verzetten om een reactie te geven die een beetje redelijk uit de Engelse verf komt...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ach ach ach....wat een verdrietige zaken allemaal.....hoeveel meer krijg je nog te verduren Peter....hoop zo dat je dit kunt blijven dragen....ik bid voor je.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Die pa van jou houdt de spanning er wel in, laat het maar zoveel mogelijk langs je heen glijden. Proberen hem te veranderen zal waarschijnlijk tevergeefs zijn, die ouwtjes zijn daar toch te eigenwijs voor. Maar je wordt wel op de proef gesteld op deze manier, ik denk dat ik allang het bijltje erbij neer gegooid had.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dank je Jose. Moeder is vandaag met de ambulance naar het ziekenhuis, met een dokter erbij. We zullen haar wellicht in moeten laten schrijven bij een tehuis dat meer verplegingszorg kan bieden want waar ze nu woont is dat niet mogelijk. Maar ik voel het al aankomen dat ze dan geen eigen kamertje meer heeft en dat haar eigen spullen, televisie waar ze nu de gehele dag graag naar kijkt, verleden tijd zullen worden aldaar en dan is het einde verhaal met moeder.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.