zaterdag 27 oktober 2012

Oude mensen en internet gedoe


Inmiddels: modem vervangen, bekabeling vervangen, splitter vervangen, adapter vervangen en nog altijd valt internet verschillende keren per dag uit. Een reset is meestal voldoende om de boel aan de praat te krijgen. De glasvezel ligt er dus zodra het kan maar overschakelen.

Pa belt op om te vragen waar zijn worst blijft. Ik spring op de fiets en druk een paardenworst de gang in en een enorm stuk leverworst er achteraan.
Hij is trots dat hij het toch gedaan heeft! Op mijn vraag wat hij dan zoal gedaan heeft om trots op te zijn antwoord hij:”Oh op dat ziekenhuis bed liggen.”
In zijn doffe ogen waarin het vocht is vervangen in 35% gedistilleerd, lees ik een kinderlijke vreugde.
Het zijn de momenten dat ik ook in hem een nooit opgewassen kind ontmoet.
Nou ja, hopen dat het kind en niet de oude mens de overhand blijft houden en hij straks weer niet in dat bed wil.
Ergens zie ik overeenkomsten met de woorden van de Heer als Hij het had over:”worden als de kinderen.” Ook Hij wist als geen ander hoe die oude mens een doodlopend creatuur is. Heb me dan ook voorgenomen om meer naar het kind in mijzelf te zoeken. Niet om kinderachtig te doen, want dat doet de oude mens in mij al genoeg.

7 opmerkingen:

  1. Mooie woorden over een goed pad wat je nu wilt gaan volgen. Alleen op zo'n pad zul je Jezus tegenkomen. Misschien klinkt het heel belerend. Vergis je niet, ook deze steek in mijn eigen zak.
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eh ik meende al jaren op dat pad te wandelen, maar misschien heb ik het mis. Ik kom Jezus elke dag tegen, dacht ik, maar misschien heb ik het ook daarin mis. Ja het klinkt wel een beetje belerend als of ik de Heer nog niet tegenkwam en nog niet op de Heerbaan wandelde. Je zal het wel anders bedoelen dan je met woorden neerpent nu…..

      Verwijderen
    2. Natuurlijk ontmoet je Hem elke dag. Ik bedoel ook specifiek dit slingerpad wat je in verband met je ouders beschrijft. En nogmaals, ik spreek net zo goed tegen mezelf als tegen jou. Er zijn telkens nieuwe muren waartegen ik oploop, en telkens moet ik boosheid overwinnen.
      Grts Irene

      Verwijderen
    3. Oh zo. Weet je soms is boosheid niet verkeerd maar een normale reactie op wat mensen je kunnen aandoen. We moeten de schuld denk ik niet altijd bij onszelf zoeken. Het pad wat ik nu volg is een pad waarin ik mijn ouders als kinderen zie en ik zou ze liever als volwassenen beschouwen, maar helaas.

      Verwijderen
  2. Hopelijk had je de beugels nog niet geplaatst. Zelf word ik buiten schot gehouden door de dames (schoonmoeder en moeder) maar mijn broer en de zus van mijn vrouw zijn regelmatig de sigaar. Als ze een keer tegen mij beginnen te zeuren, zeg ik altijd zullen we een weekje ruilen? Dan heb je echt iets te klagen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Gerrit. Ja ik zal de beugels wel plaatsen want meneer gaat enkel voor de behandeling in dat bed, verder is hij nog ongenaakbaar en gaat met de lift naar boven om daar te pitten.
    Tja jij hebt ook je portie van wat lijden is al ruimschoots achter de kiezen, dacht ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een strijd en worsteling,
    niet zozeer voor je vader maar voor jou.
    Ik vraag mij op mijn beurt af waar je het geduld vandaan haalt, ik heb er bewondering voor.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.