donderdag 4 oktober 2012

Het geven van tienden


In zowel alle Pinkstergemeenten als wel de evangelische hoek waar ik in de loop der jaren gekerkt heb, werd het oudtestamentische geven van tienden als zijnde de maatstaf gezien van hoe God over het geven van geld denkt. “Geef dan de volle opbrengst van uw tienden en Ik (de Heer) zou de sluizen van de hemel vol zegen voor de gever openzetten,” zo was de gedachte.
Nou wil ik niet beweren dat God uw giften niet op waarde schat of zegenen zal, maar ergens wringt de schoen in de stelling.
De zogenaamde tiendheffing was daar omdat de Levieten (waar de tienden naar toe werd gebracht) geen eigen erfdeel in het land Israël verkregen en dus geen land bezaten. Geen land, geen akkerbouw etc dus geen voedsel. Daarom moest het volk tienden van de opbrengst van het land etc naar de tempel brengen voor onderhoud van allerhande.
Om deze gedachte naar de hedendaagse lokale kerk te brengen waar dominees bij mijn weten gewoon inkomsten hebben en een woning (eigen plaats) etc, geeft te denken.
Ik wil niemand afhouden van het geven aan de kerk, het is een goed zaak om elkander te zegenen op deze wijze, maar laten we niet uit het oog verliezen dat deze wet daar was om: de Levieten van voedsel te voorzien, de tempel te onderhouden en als laatst eens in de vier jaar het geld aan de weduwen en wezen te besteden.  Bij Maasbach waar ik ooit kerkte werden tijdens mijn doop, mixers verkocht voor 1000 gulden (in die tijd nog) waarna God de gever rijk zou zegenen. Het zette een domper op dit waardige moment. 
Hoe zijn jullie ervaringen met dit alles?

6 opmerkingen:

  1. Ben het met je eens dat dat in deze tijd toch anders is idd. Moet zeggen dat ik dus ook geen tiende geef. Geef wat ik zelf denk dat goed is en voor ons te doen is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Er zijn tijden geweest dat wij misschien wel meer dan tienden hebben geschonken. Wij hebben ook jarenlang samen zes adoptiekinderen gehad bij woord en daad, tot ik begreep dat de directeur onder de noemen van: de arbeider is zijn loon waard, elk jaar 143.000 euri uit de pot roerde voor eigen gebruik. En dat is nog wel een degelijke christelijke organisatie! Moet eerlijk zeggen dat ik het vertrouwen in de mens in deze, ja zelfs in de kerk verloren ben. In het verleden werden in de gemeenten waar ik kerkte geluidspanelen, nieuwe speakers, nieuwe koffieketels, een heel nieuw interieur voor de kerk en allerhande reisjes naar het buitenland waar de hand van de Heer volgens zeggen in beweging was betaalt en ik voelde mij (sorry voor het woord) genaaid.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. He Peter,
    Ik moet denken aan mijn moeder, die echt elke acceptgiro die bij ons thuis binnenkwam, honoreerde. Ze was niet echt bemiddeld, dus overal ging Fl. 2,50 op. Nogmaals, echt overal. Ik ben zodoende ook een heel moeilijke 'nee' zegger. De laatste jaren ben ik wel selectiever. Dit is te danken aan de berichtgeving over de verdiensten van de toenmalige directeur van de hartstichting. Ik ben niet kinderachtig, geloof ik, maar wel zoals gezegd selectief.
    Grts Lappjeskat

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar want die van de hartstichting maakt het nog doler en aan zijn handen blijft helemaal een dot geld kleven. De mensen die langs de deur komen met de busjes zijn lieverds zonder meer, maar wel erg naief want ze lopen als vrijwilliger en de directeur vist enkel tonnen van hun opgehaalde centjes in weer en wind uit de busjes. Een schoft!!!!

      Verwijderen
  4. Zolang de kerk hier nog onroerend goed en landerijen in bezit heeft, hoeven ze van mij geen stuiver te verwachten. En de rest van de collectanten krijgen een euro voor de moeite, maar met tegenzin en omdat het meestal mensen uit de buurt zij die je kent.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha er zit altijd iets manipulatiefs onder die bekenden met hun busje...De kerk krijgt van ons gelden want ze kunnen niet van lucht bestaan. Maar daarin mag een ieder in mijn mening geven naar goeddunken.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.