zondag 21 oktober 2012

Donorschap verplicht


Een kreet die we steeds meer horen en waarvan ik mij hardop afvraag of alles wel zo eerlijk is als het wordt voorgehouden.
Ik heb een kennis die al verschillende malen een “nieuwe” nier heeft gekregen en die elke keer weer af wordt gestoten door zijn lichaam. Op den duur werd de vraag aan zijn broer voorgelegd of hij een van zijn nieren af wilde staan? Een tamelijk manipulatieve vraag, want er zit nogal wat gevoel onder zo een vraag.
Dan is er de kans dat ook deze nier wordt afgestoten en dan is er weinig aan de hand (zegt de wetenschap) want een mens kan prima met één nier leven. Dat heb ik altijd een beetje vreemd gevonden omdat ik al verschillende mensen heb gesproken die een nier afstonden en daar tot op de dag van vandaag last van hebben. Als één nier ruim voldoende was, zou de Schepper er in Zijn wijsheid dan te veel in ons lichaam hebben gestopt?  Wat mij brengt op verplicht donorschap. Een eng woord dat mij in gedachten mee terug neemt naar de "moeders voor moeders" organisatie waarin zwangere vrouwen hun urine konden afstaan om daarmee vrouwen die niet zwanger konden worden te helpen. Hoe dat precies in zijn werk ging weet ik niet, misschien moest je er als onvruchtbare vrouw elke dag een vingerhoedje van in je navel laten lopen, weet ik veel! Wat ik wel weet is dat spoedig het schandaal naar buiten kwam over het gebruik van de menselijke hormonen gewonnen uit de urine van vrouwen met als doel om de dieren sneller op te fokken.
Verplicht donorschap, een goede zaak of toch maar liever niet? En hoe moeten we het in bijbels licht beschouwen? De Heer gaf Zijn bloed, dus bloeddonor lijkt mij iets om na te volgen of toch niet?
Een nog lastiger vraag is misschien wel het zaaddonorschap? Wat moeten wij er mee?

4 opmerkingen:

  1. Moeilijke kwestie vind ik dat Peter..donorschap.
    Toen die pasjes daarvoor kwamen wilde ik het eerst persé niet dus ook niet gedaan. Later kwam ik daar over aan het nadenken en voelde me er toch ook schuldig over want ja, als je iemand daar mee kan helpen.... Dus toen toch maar wel gedaan.
    En die staat er nog steeds maar toevallig twijfel ik daar de laatste tijd dus weer over of het nou wel of niet zo goed is om JA daarop te zeggen.
    Ik ben er nog niet uit moet ik zeggen. Tot zolang laat ik het maar staan zoals het nu is maar pfff...vindt dat echt moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Persoonlijk geloof ik dat het goed kan zijn om donor te worden. Dat is niet wat mij tegenhoud. Wat dan wel? Nou ik vertrouw de organisatie niet als ik eerlijk ben. Heb het vermoeden dat er net als bij het: "vrouwen voor vrouwen" die nu weer op de borden langs de weg reclame maken, heel veel zaken zijn waar wij als donor geen zicht op hebben en waarvan je achteraf met een kater zit.
    Neem nou de schandalen over de foetussen waar ook vreselijk mee werd gerommeld (stamcellenkweek etc). Ook weer iets waarvan je geen enkele weet hebt wat men er allemaal mee uitvreet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, oké dat is natuurlijkzo, je weet inderdaad ook gewoon niet wat er mee uitgevreten wordt om het zo maar es te zeggen.
      En, heel eerlijk, ben ik ook weles bang dat als iedereen verplicht wordt om donor te zijn...hoevelen zullen er dan sterven terwijl dat niet nodig is. Ik bedoel daarmee, hebben de hoge heren iemand die een donorhart ofzo nodig heeft, hoever gaan ze dan om aan een donor te komen??
      Ja sorry, is wel heel slecht gedacht nattuurlijk maar toch..

      Verwijderen
  3. Voor mij is het geen punt, mijn organen wil toch niemand hebben.
    Moet wel zeggen als mijn vrouw of mijn broer een nier nodig zouden hebben ze die van mij wel zouden krijgen.
    Mijn broer heeft me aangeboden een nier te geven, maar het risico dat dan mijn ziekte weer terugkomt is levensgroot, voorlopig maar met mijn slechte nieren door, dus.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.