woensdag 31 oktober 2012

Beugels


Op de fiets naar de praxis om die lamlendige beugels voor pa te halen. Best aan de prijs want goedkoper dan 25 euri kan ik ze niet vinden. Ik koop er een want ik weet hoe lastig pa is en ik ga direct maar even aan om hem te monteren.
Pa vindt het te duur en wil niet betalen! Als ik het niet dacht. Meneer wil voor een euro op de eerste rang zitten. Ik geef hem die beugel maar cadeau omdat ik weinig voel dat hij vanwege zuinigheid op zijn kont valt want er zit toch al geen vlees aan. Bij het horen van cadeau, glinsteren zijn ogen. “Je kan die beugel later wel aan mijn kist zetten,’zegt hij. “Dan heb ik er onder de grond ook wat aan.” Gezellig weer allemaal. Hij loopt mee naar boven om de plek aan te geven waar hij moet komen naast het bed, zodat hij zich er aan op kan trekken. Ik schrik omdat hij in een hoek van 90 graden met de rollator met me meetuft op zijn getuite pantoffels, terwijl hij een week geleden nog rechtop kon staan. Hij is zichtbaar opgelucht nu hij niets behoef te betalen en informeert naar nog twee beugels. Ik besluit om er niet op in te gaan, het moet wel een aardigheidje blijven. Hij zit nu aan de morfine voor de pijn, dus het gaat niet echt lekker.

3 opmerkingen:

  1. Haha, nog twee beugels... het is altijd te proberen natuurlijk maar als hij ze echt wil dan moet hij er ook zelf wat voor over hebben.
    Heel goed dat je er niet op in bent gegaan.

    Wel naar hoor, dat hij zoveel pijn heeft dat hij nu morfine nodig heeft.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.