dinsdag 9 oktober 2012

Aardappels met kaas


Mijn zussen Carla en Jolanda hadden op pa’s verzoek een pan rundvlees meegenomen die Jolanda die dag gebraden had. “Zo nou kan je eindelijk weer eens lekker smullen pa,” riepen ze in zijn behaarde oren. “Ik mot geen vlees, neem het maar weer mee,” mompelde pa “dankbaar vantussen zijn drie nog over gebleven tanden.”
Meneer bliefde nu een portie aardappels met kaas en jawel de meiden zouden ook dat weer in orde maken.
“Stop er maar een heel kilo in,” riep hij vanuit zijn lederen stoel. Wellicht eet hij daar wel van, maar de kans is groot dat hij ook daarvan op het moment suprème roept:”Ik mot geen aardappels met kaas.” Persoonlijk zou ik mij dan al moeilijk kunnen inhouden en niet de pan compleet met warme inhoud over pa’s oren drukken. Maar misschien hebben de dames meer geduld dan ik en laten ze het enkel bij een fikste lik uit de pan, wat ook kaassie kaassie is. Al met al vandaag een dag waarop je volop in beweging bent, maar het gevoel hebt nergens te komen. Het put je best wel uit, vind ik. Vanavond maar vroeg naar bed en dan maar hopen dat ik niet in een nachtmerrie verzeil compleet met dikke dames, zure zult, gesmolten kaas en mevrouw Pothoff….

6 opmerkingen:

  1. z,on droom over mevr.Pothoff dat lijkt mij wel wat ,vooral als ik de resenties bij je leest.kon dat wel eens een pittige worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik weet niet of ik haar kan hebben Bas, zo midden in de nacht wil ze mij beslist verhuizen naar een kamer vol mensen en daar ben ik ook geen mens voor. Een oude Pothoff lust beslist een wat groener blaadje maar ik denk dat ik naar brandnetel proef op haar ruwe tong...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. heb niet zo meegemaakt want mijn moeder woonde in de dominicaanse republiek danks god na jaren van tranen en gebeden heeft ze jesus aangenomen en God bevestigde me dat in een droom...wat ik wil hiermee zeggen..dat oude mensen special die van vroeger..heel koppig kunnen zijn..en laat me denken..aan wat onze pastor ooit zei...als we door ons leven heen nooit dankbaar zijn tegenover god..worden we oud en eenzaam ...en met ontevredenheid..we moeten god danken dat ie ons gered heeft..en zijn mensen die gewoon niks willen aannemen zeker niet als het om jesus gaat..is jammer..gewoon geduld hebben..als ik mensen zo ziet doen..heb ik medelijden..want god staat klaar op hun te wachten...en het kan heel vermoeiend zijn het wachten...u kan niet meer doen dan wat u al doet...gewoon niet tegenin gaan..God weet en kent uw hart en de strijd dat u heeft..is geestelijk..bedankt dat we hier kunnen delen over ons geloof en belevenissen...is goed om mekaar te steunen..groetjes aan die kant...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor de geestelijke steun, het betekent veel voor mij.

      Verwijderen
  4. Wat ik zo mooi vind Peter is dat je je humor (ondanks de moeilijke omstandigheden van dit moment)niet bent kwijtgeraakt!
    Dat ervaar ik toch als een knipoog van de Heer!

    Groetjes en sterkte met alles,
    Riah

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prediker zeg van lachen dat het niets uitwerkt. Vraag mij af of we deze gedachte zo kort door de mocht moeten lezen omdat humor een grote kracht is die lijden verzachten kan...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.