donderdag 27 september 2012

Voordat de dagen komen waarvan gij zegt:”daarin heb ik geen plezier.”

Zomaar een stukje tekst uit het bijbelboek prediker waarin duidelijk wordt dat met het ouder worden er ook dagen kunnen komen waarin lijden ons deel wordt. Vaak op grond van slijtage en het verval van het lichaam. Charismatische christenen vinden dit beslist een moeilijk stukje tekst omdat in de overtuiging van velen de gedachte aanwezig is (noem het de dwaling) dat een waar kind van God niet behoeft te lijden door ziekte en verval. Hoe waardevol is het om de bijbel in zijn geheel te geloven en aan te nemen en niet slechts die teksten op waarde te schatten die ons uitkomen. Hoe is jullie ervaring met het lijden en ziekte? Een vloek of toch ergens een zegen?

11 opmerkingen:

  1. ik moet heel eerlijk zeggen dat toen ik in dat proses zat,van b.v vrienden verliezen etc. ik het ook wel eens somber inzag maar nu het al jaren duurt en je erdoor gelouterd word ,kan ik het,laat ik het anders zeggen ,mensen die door een diep dal gaan kunnen er gelouterd uit komen en een hele andere kijk op het leven krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kan op dit moment nog niet slapen. Pijn..
    Geloof uit ervaring dat ziek-zijn ook een Zegen is. Een vloek kan ik niet hardop zeggen. Moeilijk wel. Heel moeilijk!
    Maar in gebrokenheid ligt ook een enorme zegen. De sleutel is: liefde. Liefde overwint alles. Daarom gaf Jezus om de 'zwakken' en zei Hij "alles wat je voor de minste van mijn broeders hebt gedaan.." Helaas ontmoet ik vaker charismatische onruststokers dan Jezusvolgers die de Waarheid volgen en (mee)leven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zou het kunnen dat ziekte net als bij Job uiteindelijk iets zegt over de mate waarin iemand verzocht wordt of is ziekte als een zak pepernoten die door de schepping wordt geworpen en het zonder enige aansturing op je pad komt? Veel christenen zeggen:"alles wat op ons pad komt, past in Gods plan." Dat klinkt heel mooi en vroom maar hoe zien we dan de dood die ergens ook niet in Gods plan past en waar Hij zijn Zoon zelfs voor moest opofferen?
      Hoe zien we dan het kind dat verdronk? ALlemaal in Gods plan? Geen wonder dat de ongelovigen zeggen:"Lekkere God dienen jullie!"

      Verwijderen
    2. Het lijkt wel erg veel op een grove strooi van pepernoten. Zoals ze vroeger in de klas smeten. Het lijkt zo onwillekeurig allemaal.
      Persoonlijk geloof ik niet dat alles van God af komt. Onmogelijk. In zo'n G(g)od kàn ik zelfs niet geloven.. Nee, God straft wel, en loutert dus vooral. Maar ellende en verdriet komt niet eerstelijns bij God vandaan. We leven sinds het verlaten van het Paradijs in een gebroken wereld. En God was en is zo goed dat hij via Noach opnieuw wilde beginnen, en via Christus zelfs eeuwig leven aanbiedt. Dat is wat ik geloof. De waarom vraag naar het lijden is de meeste gestelde.
      God heeft niet de hand in ons lijden, maar zijn Handen eromheen ..

      Verwijderen
  3. Ik denk dat het zaak is (maar vaak oh zo moeilijk....) om over dit aardse leven heen te kijken. Wij zijn hier maar een splitsecond gezien in de eeuwigheid en ons uiteindelijke doel ligt in God....bij Hem zijn....Hem aanbidden....samen met Hem regeren..... Ik kan me daar maar moeilijk een beeld van vormen, maar ik gelóóf het wel.....door alle ziekte, moeite en pijn heen. De Here Jezus heeft ons altijd bijgestaan, zelfs in de moeilijkste momenten en zelfs toen ik het niet voelde......God is een liefdevolle Vader voor ons die voor ons zorgt.....Als ons niet was overkomen wat ons allemaal is onverkomen, had ik dan op deze manier naar God kunnen kijken? Ik denk het niet....ik zeg 'denk' omdat ik er heel voorzichtig in blijf......Ons lijden is niet niks, het is niet fijn, maar het heeft ons wel gelouterd en ook heel veel goede dingen gebracht. De band met mijn Hemelse Vader is versterkt, mede omdat mensen om je heen gewoon wegvallen als 'vriend' als je invalide wordt.....heel raar, maar is wel de waarheid. Sommige broeders en zusters gaan ook heel raar doen....zeggen dat je niet ziek hoeft te zijn.....
    Begrijp me goed, het feit dat Rob invalide is geworden en er nu wéér een chronische ziekte bij heeft en het feit dat ik ernstige polyartrose heb, is niet fijn en dat zal het ook nooit worden, maar het heeft ons uiteindelijk wel meer wijsheid gegeven en dichter bij God gebracht.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat onderste, dat kind dat verdronk, is een moeilijke. Durf wel te zeggen dat God ons gezin enorm gezegend heeft in die tijd en dat er wonderen gebeurden. Het gaat erom hoe je met de dingen omgaat die op je pad komen en dan God nog steeds durf te vertrouwen. Mij heeft het juist dichter bij God gebracht en hoewel ik mn broertje miste, weet ik dat hij juicht voor Gods troon en niet eens meer terug zou willen. Ik denk dat mensen die achterblijven moeilijker hebben dan de mensen die gestorven zijn. En natuurlijk, menselijk gezien, had ik en mn ouders hem liever hier gehouden.
    Vanmorgen zat ik nog in Mattheus te lezen waar Jezus enorm veel mensen geneest maar dan in een passage erg boos wordt en niet geneest, en waarom, omdat ze zich niet bekeren en in zak en as zijn vanwege hun zonden. Het gaat niet om genezen -niet of wel- bij de een niet of wel, het gaat om je hart en God kijkt dus in beide situaties hoe je ermee om gaat. Hij beproefde Job ook, terwijl ik met mn menselijk verstand zou denken, nou dat heeft die man toch niet verdiend, die leeft al dicht bij God, maar ja ik ben dus duidelijk mens!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. "Ik denk dat mensen die achterblijven moeilijker hebben dan de mensen die gestorven zijn."
      Precies Mirjam! Dat is misschien het beste antwoord op het feit dat er lijden is zolang we leven. Want "hier beneden is het niet". Uiteindelijk is ons leven een test en is het zeker een zegen als je nooit ziek wordt en in gezondheid oud mag worden. Dat je geen kind hebt verloren door die vrachtwagen of dat slootje achter het huis. Maar waar het om gaat is ons verlangen naar Hem, eenmaal bij Hem bestaat er geen heimwee meer naar de wereld, geloof ik oprecht.

      Verwijderen
  5. Wat Hans zegt, ziekte is niet alleen maar ellende, voor mezelf sprekend is het heus niet alle dagen doffe ellende. Op het ogenblik is het heel draaglijk, en dan kan je wel gaan lopen zeuren, maar daar schiet niemand wat mee op. En als er weer moeilijke tijden komen, dan zie ik wel weer hoe ik daar doorheen komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik sluit me aan bij Hans, behalve zijn eertse zin, daar heb ik nu geen last van. In het verlden wel het verplichte liggen als zegen ervaren

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik denk dat lijden twee kanten heeft. De goede kant is dat het ons dicht tegen God aan kan drukken en we beseffen dat het leven op aarde geen speeltuin is. De andere is dat mensen door de pijn geen zicht meer hebben op het mooie van het leven en dat is een groot gemis. Wij zijn hier tenslotte niet alleen om te lijden en het is dat lijden waarvan men zich vaak afvraagt of het niet wat minder kan.
    De waaroms zijn soms groot dan en iemand die nooit een lange tijd heeft geleden onder chronische pijn, heeft geen zicht op hoe dit aan je kan vreten.
    Bovenal als mensen dan met bijbelteksten komen waaruit men vindt blijken dat lijden altijd door God genezen zal worden als je maar voldoende geloof hebt. Dat is een extra pijn in het leven van de lijdende christen en zeker geen troost. Het hele leven is een groot wonder en toch legt men de nadruk dan zozeer op dat ene wonder van genezing.
    Een veel groter wonder wordt hier over het hoofd gezien en wel dat de lijder net als Job nog altijd te midden van zijn lijden op God blijft vertrouwen en een voorbeeld is van de christenen die niet lijden. Het grootste probleem is dat dit aspect heel vaak over het hoofd gezien wordt...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daarnaast zijn lijdende kinderen Gods als onderdelen van het lichaam die extra verzorging nodig hebben en met de balsem der liefde behoren te worden verzorgd en niet met de speerpunten van het te kort aan geloof middels bijbelteksten dienen te worden neergestoken...of verwijdert uit de reeks vrienden (de lijst aan de zijkant van het weblog)wat ik her en der zie gebeuren onder christelijke weblogger. Dit geeft enkel blijk van een kortzichtige christelijke visie en daar moet men zich diep voor schamen!

      Verwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.