vrijdag 28 september 2012

Rambo en pa


Pa zit onderuit gezakt op zijn stoel en kijkt naar een van de films die ik voor hem heb meegenomen. Rambo vier. Hij zet het beeld stil en mompelt iets over dat hij net had gezien dat Rambo seks bedreef! Zijn fantasie is weer op het niveau om je voor te schamen want nergens in deze film komt zoiets voor. Zal de details niet neerpennen omdat ik me wederom voor hem schaam. Is dit wel mijn vader die zulke laag bij de grond zijnde taal uitslaat? Dergelijke taal vormen de basis onder de reden dat ik Paula nooit meeneem naar mijn “vader” omdat ik me schaam uit hem te zijn ontsproten. Een gedachte die niet veel mensen zullen kennen omdat je trots op je ouders behoort te kunnen zijn en volgens het bijbelse gebod hen dient te eren. Valt niet mee om na een dergelijk staaltje van vuile taal iets van eerbied te putten uit de krochten der ziel.

6 opmerkingen:

  1. Dit nu iets waar ik al een tijdje over aan het nadenken ben. Door ziekte kunnen mensen "zichzelf" niet meer zijn. Ze veranderen. Het is niet meer je vader of moeder.

    Zeer zwaar, maar kan je ze het gedrag kwalijk nemen. Ik vind dit heel moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een goed punt soms zijn mensen in hun denken te veel aangetast. Deels gaat dat ook voor mijn vader op nu en het is daarom dat ik veel van hem kan verdragen. Daarnaast is mijn vader altijd zichzelf geweest, was het maar een ander geworden dan hadden vader en zoon zoveel moois kunnen beleven.

      Verwijderen
  2. Maar ook ten opzichte van het gedrag van vroeger, zoals je elders beschreef. Ergens staat, ik meen in Efeze 5 dat ouders hun kidneren niet tot ergenis moeten wezen, tot toorn moeten wekken. Kun je trots zijn op je Vader, na zo'n gedrag? Sterker nog: vraagt God dat echt van je? Ik denk het niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik meen dat er veel waarheid zit in wat je schrijft. Ouders willen vaak wel eer maar leven ze ook eerwaardig en als dat niet zo is, hoe kunnen wij dan eren wat niet te eren is? Iemand zal zeggen dat de mens meer is dan zijn verkeerde gewoonten en dat is waar. IK wil tegen die persoon zeggen:"zullen we ruilen ik jouw pa en jij de mijne? Wil jij het eens een jaartje proberen met een vader die zulke afschuwelijke dingen roept?
    Om kort te gaan vind ik veel wijsheid in je woorden Aline, veel meer dan wat mensen vaak zoal vinden wat ik zou moeten doen, maar het zelf met geen vinger aanraken...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Denk dat Aline hier een teer maar eerlijk punt heeft. Ouders moeten de eer wel waard zijn.. Je WILT zo GRAAG je ouders, je pa liefhebben, maar hoe?! Liefde kan uiteindelijk toch enkel van 2 kanten groeien? Denk dat er meerdere teksten in de bijbel staan die de woorden 'eer vader en moeder' teniet kunnen en mogen doen.
    Maar 't blijft verdrietig.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. IK was net nog bij hem en kreeg een oud memorecordertje van hem. Je weet wel zo'n ding waar je een bandje in stopte en gesprekken op kan nemen. Hij gaf het aan mij dus ik deed of ik er blij mee was en meende als ik er thuis mee aankwam het altijd nog in de vuilnisbak kon werpen. Toen vroeg ik mij af waarom hij zo'n ding in bezit had en wat er op het bandje kon staan. Deed er batterijen in en daar begon het bandje te draaien en een twintigtal korte gesprekken volgden waarin een vrouwenstem scheldende was tegen mijn pa dat hij weer iets wat onduidelijk was het geflikt en dat het geen wonder was dat de kinderen hem nooit bezochten. Vreemd om zoiets te horen want de gesprekken moeten zeker een jaar of 5 oud zijn. Ik hoorde mij pa de meest krankzinnige dingen uitkramen wat hij wel niet zou hebben overhoop gehaald met ons kinderen in de kinderjaren en werd er erg verdrietig van...
    Bedankt pa voor het recordertje en bandje...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.