zaterdag 1 september 2012

Het beest is gekooid


Hij was wakker en helder vandaag toen ik hem opzocht. Vreemd genoeg verwachtte ik het beest te ontmoeten maar ik vond een lam. De sleutel van de alcohol had hij verloren toen hij de fles thuis moest achterlaten en zonder deze sleutel bleef het “beest” in zijn kooi. Zelfs de normale verwijten:”wat heb ik verkeerd gedaan?”  Bleven achterwege. Een stokoude man waarin ik eindelijk na ruim veertig jaar trekken van mijn echte vader terugvond. Na de scheiding die veertig jaar geleden plaatsvond, was ik hem kwijtgeraakt toen de drank het beest uit de kooi van vaders hart liet. En nu was het beest niet meer. Als een verdroogd fossiel dat veertig jaar geheerst had en nu, op het randje van de dood, mij mijn vader terugschonk. Of beter gezegd: wat er van over was.
We haalden herinneringen op uit de goede tijd. Over samen vissen op de zee, samen visjes schoonmaken bij thuiskomst en palingen roken op het achteruit. We herinnerden ons de smaak van vers gevangen vis en heel even vielen die veertig alles verscheurende jaren weg en bleef ik met stukjes “pa” in mijn handen zitten. Als een puzzel van duizend stukjes waar de meeste van ontbreken. De naderende dood brengt heel soms iets moois met zich mee. Begrijp mij goed, het is niet zoiets van: eind goed, al goed. Mij zijn door de drank en zijn verkeerde keuzes veertig jaar vaderschap ontstolen en dat haal je dus nooit meer in. De littekens zal ik in dit leven voor altijd moeten meedragen en dat is niet echt een gemakkelijke zaak. Ik bleef een vol uur en ergens hoop ik dat God mij genadig zal zijn en dat ik de tijd die nog rest de stukjes pa mag leggen van de puzzel van het leven, in het besef hem nooit meer af te krijgen maar beter iets dan niets...

6 opmerkingen:

  1. dit is een hele moeilijke periode waar jullie mee te maken krijgen maar gelukkig heb jij een Paula en weten jullie al heb je daar mischien op dit moment niks aan.waar de kracht om dit te dragen uiteindelijk wel vanddan komt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo is het bas, het is nooit onze kracht en het is daarom dat God kleine kracht prijst als hoog goed, omdat enkel Hij grote kracht heeft.

      Verwijderen
  2. Het klinkt misschien raar Peter, maar ik hoop voor je dat je de stukjes van je echte pa, als die puzzelstukjes een klein beetje de leegte kunt opvullen, de leegte van alle jaren die je van je 'echte pa' hebt gemist (en kapot zijn gemaakt). Ik vind het zo ongelofelijk dapper van je dat je naar hem toe gaat, steeds weer! Je schrijft het met heel veel diepgang en in een antwoordt kan ik daar niet komen, maar ik wens je wel alle genade van God toe om in de tijd die nog rest, je 'de stukjes pa' mag leggen van de puzzel van het leven (zoals je dat zo mooi schrijft).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Is een lastige puzzel omdat hij nooit af zal komen maar als je niet het beste kan maken van alles, maak dan het beste van wat er nog rest...

      Verwijderen
  3. Nou veel sterkte samen met Paula in deze verwarrende tijd.
    "Soms kun je ook verdrietig zijn om iets wat je niet gehad hebt maar toch wilde dat het er was".

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je, we gaan er iets van proberen te maken...

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.